Tsja, ik zie vaak niet in waarom ik een redelijk betrouwbare internetsite niet zou kunnen quoten. Wel is het zo dat ik ze dan gebruik zoals ik een krant of tijdschrift zou gebruiken, tenzij het om een echte wetenschappelijke publicatie gaat, natuurlijk.

Al dat gedoe rondom wikipedia als zou het niet betrouwbaar zijn vind ik maar wat gelul. Het is meestal niet echt foutief, zover ik kan nagaan, vaker wel onvolledig. Je kunt overigens netjes aangeven welke versie jij gechecked hebt zodat dat altijd terug te vinden is na nieuwere edits. Zolang ik het als utigangspunt gebruik om verder te zoeken en eraan refereer zoals ik aan krantenartikelen refereer vind ik dat het moet kunnen. Kranten schijnen meer gezag te hebben maar zoals de reaguurder weet doen die ook vaak maar een subjectief en onvolledig dotje als het om artikelen schrijven gaat.

Daarnaast kunnen sites ook een brond van info zijn als ze zelf object van onderzoek zijn, natuurlijk.

Het probleem is niet zozeer gebonden papyrus versus digitale informatie, maar wel dat een idee pas wetenschappelijk waarde krijgt als het is geverifiëerd door derden die er verstand van hebben.

Dus, aangezien iedereen wat voor onzin dan ook op het internet kan mikken zijn er veel zaken foutief, incompleet of compleet irrelevant. Dit probleem heb je niet (of toch stukken minder) bij een publicatie met een double-blind peer review proces. Juist de controle door derden waarborgt kwaliteit. Het is dus vanuit wetenschappelijk oogpunt niet interessant / aanvaardbaar om internetbronnen "zomaar" op te nemen in je onderzoek.

Verder denk ik dat boog hier ook wel een mening over heeft.

Het probleem met internetbronnen is dat veel vooral oudere mensen (zoals de meeste professoren) 'internet' als bron onbetrouwbaar vinden. Dat is logisch, 'papier' als bron is ook onaanvaardbaar.

Net zoals men bij papieren bronnen onderscheid maakt (gedubbelhercheckte wetenschappelijke publicaties wel, de donald duck niet), zou dat bij digitale bronnen ook moeten gebeuren.

Bij papieren bronnen is er een zekere mate van algemene overeenstemming over wat aanvaardbaar is als bron, bij digitale bronnen blijkbaar een stuk minder. Ik denk dat je altijd zelf in moet kunnen staan voor je bron en die dus moet kunnen verdedigen. Internetbronnen moeten dus kunnen, maar dan moet je wel erg zeker zijn van je zaak.

Het bezwaar met internetbronnen is wat mij betreft niet de betrouwbaarheid ervan, maar de veranderlijkheid ervan. Dat maakt ernaar verwijzen in een publicatie heel moeilijk. Het internetartikel waar ik naar verwijs kan best daarna herschreven zijn, misschien wel geheel te goede trouw maar als bijvoorbeeld net dat citaat dat ik gebruik er niet meer inzit, klopt het niet meer.

Ik kan me dus wel iets voorstellen bij die terughoudendheid eigenlijk.

Bedoel je bronnen van feiten ? Dan helpt alleen hoor-en-wederhoor. Dat moet je zelf doen, en zelfs dan heb je geen zekerheid. VWB meningen en theorieen ligt het makkelijker.

Peer-review perse is MI niet noodzakelijk. mits de lezer zelf kaf en koren kan scheiden. Daar is een zeker niveau voor nodig, en het kost tijd.
Trouwens, wiskundigen hebben het makkelijk. Die hebben geen feiten nodig, en kunnen gewoon alles falcificeren als ze dat willen en er tijd voor nodig hebben. Newton en Kepler hadden geen internet, en alleen een paar verouderde slechte boeken. Zijn ze dan in de ogen van deze tijd slechte wetenschappers ?

Iedereen diebijv. een werkstuk/scriptie over de Armeense genocide in elkaar frutselt, en dankbaar 'het internet' gebruikt gaat uiteraard genadeloos op zijn bek. En terecht: je moet wel weten waar het over gaat. Juist wegens die controverse is er gigantisch veel over te vinden, en iemand die de bronnen tegen elkaar afweegt kan een veel beter beeld vormen. (voor strikt historische doeleinden is dit natuurlijk onvoldoende, omdat er duidelijk selectieve berichtgeving op de loer ligt, en sommige oude bronnen nooit elektronisch beschikbaar zullen komen)

Wat Nederbelg zegt over peer-reviews, editing procedures van journals (en niet elk journal heeft een A-status) en Vlaskoorts over veranderlijkheid.

Maar ook de 'gecontroleerde' sources kunnen wel eens een plank misslaan, zoals bijvoorbeeld door de Daganzo-paper 40jr aan traffic-flow onderzoek op de vingers werd getikt. Heersende titel overigens.

Je mag Wikipedia (bijna) nooit als referentie in een wetenschappelijk artikel gebruiken- net zomin als gedrukte encyclopedieën of andere secundaire bronnen.

Wikipedia bevat geen "wetenschappelijke artikelen" omdat Wikipedia's ideaal is dat de artikelen geen original research mogen bevatten.

Op zijn minst moet je dus autopsie plegen op de in WP genoemde bronnen (jargon voor RTFA). Metacitatie is levensgevaarlijk, vergelijk het kinderspelletje waar je in een cirkel het woord "bronvermelding" probeert door te fluisteren.

Als je vandaag verwijst naar een websiteartikel die morgen gewijzigd wordt dan is overmorgen je verwijzing geen moer meer waard.

Beste topic dit jaar

“Verder denk ik dat boog hier ook wel een mening over heeft”

hehe, inderdaad.

Maar wat velen reeds schreven 'internet' is net zo'n containerbegrip als 'papier'.

Maar verder: anything goes (feyerabend)... In principe kun je overal naar verwijzen, zolang het maar netjes uitgegeven is. Of dat op papier is of op internet, doet er in principe minder toe.

Sterker nog: veel 'papieren' wetenschappenlijke tijdschiften bestaan momenteel überhaupt alleen nog maar in de vorm van pdf's op de site van de uitgever.

Veel datasets binnen mijn vakgebied worden ook via internet verspreid. Geen probleem daarmee. En modeldocumentatie bijvoorbeeld. Of rekenmodellen zelf (de broncode)

Verwijzingen naar wikipedia in wetenschappelijke publicaties zijn natuurlijk redelijk kansloos. Inderdaad: WP mag alleen maar secundair zijn, en tegenwoordig staat de WP zelf ook vol met bronvermeldingen, of anders van die 'citation needed' tags.

En vergeet niet dat veel 'papieren' referenties ook knap waardeloos zijn. Dubieuze boeken etc genoeg. Het is de taak van de peer-reviewer om dit te controleren.

En dubieuze 'wetenschappelijke tijdschriften' zijn er ook genoeg. Ik heb eens de referenties van een Nature (!) paper lopen uitpluizen. Kwam ik uit bij mij volstrekt onbekende tijdschriften met een engelse titel. Bleken dat Chinese tijdschriften te zijn, waar verder (internationaal) totaal niet naar wordt verwezen, en die ook niet in de ISI citatieindex voorkwamen. Het ene tijdschrift is het andere niet, idd.

Gezien de troebelheid qua waarde van papieren en internetbronnen is het dus nauwelijks mogelijk om algemene uitspraken te doen. Je kan dat echt alleen maar van geval tot geval doen.

Maar in het algemeen geldt, dat een publicatie als betrouwbaar wordt geacht, als de uitgever dat is.

Wat dan ook een van de hoofdredenen is waarom universiteitsbibliotheken nog steeds kapitalen betalen aan de Elseviers van deze wereld.

Uitgevers zijn content-pooiers. Dat internet is onbetrouwbaar-meme wordt misschien wel bewust gefluisterd door de belanghebbenden.
En idd, Boog: anything goes. (mijn Newton/Kepler voorbeeld was een zijdelingse poging om Feyerabend te citeren)

Wat ik niet begrijp, is dat alles dat op papier staat wél betrouwbaar is, en alles op de internets per definitie niet.

Volgens mij is daarom de bijbel zo populair. Die staat op papier.

HOAX!

Boeken zijn in die zin wat veiliger dat je bijv, in de bieb van de uni veelal "goed" werk vindt, hoewel, je kunt ook allerlei dubieuze publicaties van Swami's uit India vinden als je je best doet.

Wikipedia gebruiken is leuk, maar daar schiet je aangezien het een secundaire bron is niet veel meer op dan het als kapstok te gebruiken op je weg naar het "echte werk".

Aangezien "zelfs" WO studenten soms zo dom zijn als het achtereind van dat beest dat moslims en joden niet mogen eten kan ik me enige terughoudenheid bij het toestaan van bronnen wel voorstellen. En inderdaad ook wat er gezegd wordt over wijzigingen. (Wat wikipedia dus net wel weer goed heeft geregeld, alleen is dat weer niet echt dé ultieme bron.) Echter wanneer je gewoon wetenschappelijke publicaties van internet haalt, of bijvoorbeeld op de homepage van professor X kijkt wat hij er over te zeggen heeft: daar is vaak niet zoveel mis mee en die personen zijn ook niet zo van het wijzigen van hun online schrijfsels.

Overigens zijn niet alle secundaire literatuur taboe. Verwijzen naar review papers is bv. zeer geaccepteerd.

Om überhaupt in aanmerking te komen om als wetenschappelijke referentie te dienen, moet een digitaal objekt (website of wat dan ook) aan twee basisvoorwaarden voldoen: 1. het moet uniek identificeerbaar zijn, en 2. het moet gearchiveerd zijn, liefst op meerdere plaatsen.

Papieren artikelen zijn te identificeren aan naam en plaats van uitgave, ISSN, titel, jaar, paginummer etcetera. De wijde verspreiding van papieren kopieën waarborgt dat een artikel niet zomaar verloren kan gaan en, minstens zo belangrijk, immutabel is.

Elektronische identificeerbaarheid kun je bewerkstelligen door je artikel een Digital Object Identifier te laten toekennen. Deponering en archivering van digitale objekten is dezer jaren een topic dat op alle bibliotheekconferenties wel een keer langs komt. Het is nog lang niet uitgekristalliseerd.

Dat alles zegt dus niets over de waarde van de inhoud. Het zijn alleen minimumvoorwaarden voor referenties.

(Zijn er eigenlijk al browsers die het schema doi:10.1000/186 aankunnen?)

@boog, yeps, maar literature reviews moeten uiteraard zelf ook aan de eisen van alle wetenschappelijke literatuur voldoen. Ze zijn meestal analytisch en moeten doel en werkwijze duidelijk vermelden.

ik doe altijd dx.doi.org/10.1000.186 maar de DOI in de googlebox werkt meestal ook wel.

Hoei, wat ben ik dan blij met mn Theologie! Ik dank de Heer op mn blote knietjes dat er geen WikiBijbel is. Overigens chapeau-bas voor Boog en Draken.

*klikt snel door naar Amazon voor boeken van Feyerabend en Popper*

Wiki over het Masaï-geloof

Soms spreken de verhalen elkaar een beetje tegen. Misschien deden ze dat ooit niet, maar komt dat omdat ze telkens een beetje veranderen. Misschien komt het omdat ze zó ontzettend veel verhalen hebben, dat het bijna onmogelijk is om met allemaal rekening te houden. Hoe dan ook.

En natuurlijk heeft de NYT ook nog iets te melden over het onderwerp.

Kijk, dat is nog eens een goede oefening en een nuttige opgave:

In December 2005, a Columbia professor, Henry Smith, had the graduate students in his seminar create a Japanese bibliography project, posted on Wikipedia, to describe and analyze resources like libraries, reference books and newspapers. With 16 contributors, including the professor, the project comprises dozens of articles, including 13 on different Japanese dictionaries and encyclopedias.

Nuttig? Een online encyclopedie vullen met info over encyclopedieën?