Jawel, als je naar 't immer natgeregende Schotland gaat moet je podomme ook wel wat vitamientjes mee terug nemen voor als dat soort weer ook hier in Nederland weer los barst.

En daar er wel in ieder gehucht een distilleerderij staat en in ieder nog kleiner gat wel een whisky-shop, kon mevr. de Gree 't shoppen wel laten want de ruimte in de kofferbak was maar beperkt.

Zo onderweg, zonder enige opzet, bij Dalwhinnie en Talisker binnen gewipt en een tour gedaan bij Oban. Erg leuk en leerzaam . En bovenal erg lekker want: gratis drams! w00t! Gaat dat links rijden vanzelf.

De eerste aankoop was een 14-jarige Blair Athol "Old Malt Cask". (geen royalmilewhiskies-link). 't Is een single cask, no chill filtered & no colouring die uit een first fill sherry vat komt (ik weet nu wat dat allemaal betekent).

Samen met deze Blair Athol kocht ik ook nog een flesje Columba whisky-likeur. Even geproefd in de winkel en beviel gelijk. Sterkere whisky-smaak, dus beter binnen te houden dan Baileys.

Bij deze aankoop kreeg ik een sample-flesje mee van de whiskywinkelmevrouw met een whisky die ik ook wel zou appreciëren volgens haar. Nou, inderdaad! 't Was de Balblair Vintage 1989. Potverdikkie, wat een lekkere malt! Vergeet die engeltjes die over je tong pissen, dit smaakt alsof God zelf even je bek vol staat te gieren! Heerlijk zoet, zacht en toch ietwat complex. Voor 't eten, tijdens 't eten, tijdens 't dessert, na 't eten, maakt niet uit. Dit is een malt voor ieder moment van de dag. Desnoods als drinkontbijt. Dus die beviel wel en gelijk de volgende dag een grote fles aangeschaft.

Een paar dagen later eventjes bij Talisker langs geweest, gauw even een dram naar binnen gewerkt (we hadden haast, Skye is té mooi) en nog gauw een plaatselijke Distillers Edition gekocht. Wéér een sherry-cask, ik heb er een zwak voor. Deze heb ik nog niet geproeft. Evenals de Blair Athol en de Dalwhinnie, ik heb nog een leuk aantal flessen thuis staan die eerst op moeten. Overigens vallen Blair Athol, Talisker, Dalwhinnie en Oban onder de "Classic Malts", wat een leuk verkooppraatje is van eigenaar(?) Diaego.

Bij Oban de tour gedaan dus. Erg leuk en leerzaam (vrijwel alle mout komt vandelfde leverancier en 't zout wat je vaak in Islands proeft ligt niet aan de ligging van de distilleerderij). 't Is maar een klein destilleerderijtje met een prductie van "slechts" 1 miljoen flessen per jaar en behalve eens per jaar een "Distillers Edition" maar 1 variant: de 14-jarige. En het moet gezegd, de tijd die ze er voor nemen (niet die 14 jaar is bijzonder lang, maar de de tijd die ze nemen tijdens 't proces vóór 't spul 't vat in gaat schijnt vrij lang te zijn), maakt dat 'ie erg lekker smaakt. Moet ook wel als je maar 1 "regular" hebt.

Nog even een nipje recht uit 't vat dat nog zo'n 2 jaar te gaan had en een bodempjeuiteindelijk product mochten het proefglasje en een fijne Dalwhinnie mee naar de camping. (De "Distillers Edition" was op, wachten tot november ging niet ivm geboekte overtocht terug richting Nederland en de "gewone" Oban kan ik ook gewoon hier kopen.)

Die Caol Ila van Mero kon je in veel winkels nog gewoon kopen, terwijl ik na lang zoeken een fles gevonden had in Amsterdam :(

Nou, dat was 't wel. Bevindingen over die Blair Athol, Dalwhinnie en Talisker post ik nog wel een keertje, Slainte Mhath!