Pensioen dus. De aanvulling op je AOW, om toch nog wat leuks voor je kleinkinderen te kunnen kopen. Of eindelijk die jonge Russische bruid te kunnen importeren, nu je na je werk ook met je huwelijk gestopt bent. Maar dat terzijde.

Langzaamaan wordt duidelijk dat het pensioenstelsel kraakt. Meer en meer pensioenfondsen kampen met dekkingsgraden van onder de 100%, en met de huidige rentestanden en een vergrijzend deelnemersbestand lijkt een rooskleurige toekomst een utopie. Voor degenen die enigzins in de materie thuis zijn, komt dit allemaal niet als een verrassing. Niet alleen de kleintjes kraken, maar grote jongens als het ABP en PMT voelen de pijn ook. Wat nu? Hopen op een wonder? Werken met hogere rekenrentes, zoals de pensioenfondsen willen, ook al is dat bankieren op een toekomst? Niets doen is geen optie, want dan is de pot over een jaar of 30 leeg. Wat te doen?

1) De premies verhogen, om de pensioenpot te spekken? Dat is au voor een koopkracht die toch al onder druk staat. Bovendien kun je niet steeds meer vragen van de werkenden, om de gepensioneerden uit de wind te houden.

2) Afstempelen. De pensioenuitkeringen verlagen, en verder gaan dan slechts het schrappen van indexaties voor welvaarts- of waardevaste pensioenen. Lullig voor degenen die nu een pensioenuitkering ontvangen, maar niet geheel onterecht in mijn optiek. Gepensioneerden zijn door de bank genomen netto-pensioenontvangers, die na hun pensioen meer uitkering beuren dan ze er in rentende premies ingestopt hebben.

3) De pensioenregeling versoberen. Een hogere pensioenleeftijd. Lagere toezegging. Van DB naar DC of CDC. Treft ook weer enkel de werkenden, maar niet direct in de portomonnee. Ook pijnlijk, maar mits de pijn in combinatie met optie 2 verdeeld wordt, nog wel te accepteren. Het is niet anders. Want niks doen is geen optie meer.

Maar dan. Optie 4. Nog weinig gehoord. Laat de mens vrij! Stop met werknemers te dwingen deel te nemen in een aan hun werkgever gerelateerde pensioenregeling. Laat mensen zelf kiezen. Blijf pensioenopbouw verplichten, maar laat het aan mensen zelf om te bepalen in welke Algemene Pensioen Instelling ze hun geld onderbrengen. Zet een groot aantal API's op, waarbij elke API 1 regeling aanbiedt. Wel je met je 62e met pensioen, tegen 70% van je eindloon. Prima, maar dan betaal je daar ook zelf voor, samen met anderen die dat ook willen. Wil je op je 67e met pensioen, tegen 60% middelloon tot je 75e, en daarna 50% middelloon, dan betaal je een stukje minder premie. Zo vermijd je dat personen gedwongen mee te betalen aan een regeling die ze niet willen. Je lost daarmee ook in 1 klap de AOW discussie op. Die kan naar 67, en men kan dan zelf bepalen hoe ze het een en ander willen overbruggen.

Goed, ik ben m'n ei weer even kwijt. En dat zonder het 1 keer over babyboomers en hun royale pensioenregelingen te hebben. Tot slot nog even een linkje, wat bovenaan had gemoeten, maar wat niet lukt omdat dan de hele post 1 grote link wordt.