Hmmm.... dat was eerder een snelle dan een korte vraag. Volgens mij waren het er zelfs meerdere.

of = over

-gebruiken

U ziet 't, ik ben gelijk van slag!

Fotograven?

De belangrijkste prijsbepalende punten zijn:

* wil je zelf het copyright houden of er afstand van doen zodat de koper er alles mee mag doen? (dan is 't namelijk een stuk duurder). Moet je wel duidelijk in koopcontract zetten.

* om wat voor publikatie gaat het? de prijs schaalt, enigszins, naar verspreidingsgebied/aantal. foto in lokaal suffertje = goedkoop. foto op FP van, bijvoorbeeld, de ercee's is een stuk duurder.

er zijn ergens richtlijnen gepubliceerd maar de googles werken even niet mee.

Dat was stijlvorm, Dijkie.

Ah. *schep weer terugbrengt naar de schuur*

http://www.fotomooy.nl/download/tarieven.pdf

Of anders vermenigvuldig je je uurtarief met de sluitertijd.

recenter van fotoanoniem
http://www.fotografenfederatie.nl/fileadmin/user_upload/foto_anoniem/TarievenSFA-2011.pdf
en de voorwaarden
http://www.fotografenfederatie.nl/fileadmin/user_upload/Algemene_Voorwaarden/AV_nederlandse_versie.pdf

Of anders vermenigvuldig je je uurtarief met de sluitertijd.

Dank @ Yirr en Marjolein. Ik ben nu toch eerst even verdere info aan het inwinnen.

Hmmm... 't lijkt een gevalletje dode mus te worden :( Opdrachtgever gaat waarschijnlijk niet akkoord met de gekozen foto. Het betrof een brochure met een oplage van 40.000 stuks in 7 talen.

integratiecursusbrochure zeker?

Herstel: boek. Nee, promotie voor Nederland. Was een foto van Lowlands.

Maar ja, die festival-directeur loopt allemaal te schoppen tegen dit kabinet, dan willen ze natuurlijk ook geen reclame voor zijn festivalletje maken.

Je wordt bedankt, Eric!

de LUL

Klaag die Lowlands-knakker aan wegens broodroof.

Kunnen we niet gewoon Bert Brussen er de schuld van geven?

Voor die "paarse-broeken"-term? Dat was volgens mij Pritt Stift.

Belachelijke term: die broeken verschieten sneller van kleur dan herfstbladeren. Geruit groen met brons met een wijd pijpje is het deze nazomer.

Qua onderhandeling raad ik dit aan.

Bedenk je prijs: wat zou je graag WILLEN krijgen? (hou dat nog even voor je).

En dan de extra truc: wat als je TE LAAG zit? Dan heeft je wederpartij een koopje en heb je geld laten liggen. Dus doe je je wensprijs x2 als vraagprijs.

Dan kun je nog steeds te laag zitten, maar heb je in ieder geval 2x wat je graag had willen hebben.

En als die vraagprijs te hoog is dan hoor je dat wel van de wederpartij.

Mijn ervaring is dat de meeste mensen bar slecht zijn in onderhandelen. Veel mensen doen een take-it-or-leave-it bod, waar nauwelijks ruimte op zit, en *verwachten ook dat de ander zo'n bod doet*. Als je te hoog biedt dan hoor je doodleuk niets meer. In de praktijk verwachten mensen dat er 10 tot 20% af kan (of willen ze 10 tot 20% meer betalen -- en dat gaat vaak met heel veel gedoe).

@ sacamano: je klinkt als een echte onderhandelaar, een gefundeerde vraagprijs bepalen, deze verdubbelen en middels de piep-methode er achter komen of deze goed is.

En dan heb je misschien wel 2x wat je wilde hebben.

What if de andere partij misschien bereid was om het tienvoudige te betalen?!

What if de andere partij niet meer wil betalen dan 10% van je vraagprijs?

Dat kan allemaal wanneer je je vraagprijs baseert op "bedenk wat je graag zou WILLEN krijgen"

Mijn oom had de lagere school niet afgemaakt ('40-'45, shit happens).
Maar verstand van runderen had hij wel. En de actuele prijzen waren hem ook altijd bekend. Bieden en loven op de markt was voor hem de jus van het leven.

Zijn grootste frustratie: de vraagprijs krijgen zonder onderhandelen.