Gast, echt.
Omdat ik veel te verbergen heb gebruik ik de chipkaart alleen wanneer het echt nodig is: om die kutpoortjes te openen. Niks zwartrijden, studenten moeten gratis kunnen reizen. Ook daarover graag geen gezeik, ik las vanochtend nog dat elke student een kwart ton bijdraagt aan de economie dus dat is mooi meegenomen. Dus ik kom vanochtend op het station van bestemming, loop naar beneden en het poortje opent niet. GODMILJAAR!

Terug met de metro, en maar direct naar de GVB service-unit.
'Mijn chipkaart werkt niet'
'Oh?'
'Hoe kan dat?'
'Dan is hij defect'
no shit Sherlock..
'En waarom?'
'Dat kan gebeuren meneer'
GODMILJAAR GODMILJAAR Hoe moeilijk is het om één chip waterdicht te maken?
Ik moest een nummer bellen, dus thuis aangekomen heb ik dat gedaan. Nog voor ik mijn zin kon afmaken werd in rap tempo en haast onverstaanbaar het volgende script (!) aan mij voorgelezen:
'Uw chipkaart is stuk? Wat jammer meneer. Onze excuses voor het ongemak. Ik ga contact opnemen met onze andere afdeling om de kaart uit het systeem te verwijderen. U kunt een nieuwe aanvragen op de website, dit duurt ongeveer DRIE WEKEN.'
'Okay. Wait, wut? Drie weken?'
'In de tussentijd kunt u een tijdelijke kaart krijgen bij...'
Jawel,
'...de servicebalie van het GVB. Een goedendag meneer.'
GODMILJAAR SPREEK VOOR UZELF NAZITELEFONISTE!
Huizinga, haal het silicium uit je kut en uit onze vervoersbewijzen!

Uw eigen avonturen met dit wonder der techniek kunt u hieronder kwijt.