Persoonlijk heb ik moeite met alle uitingen in de richting van sex met kinderen (Kinderen voor het gemak gedefinieerd als 15 jaar of jonger). Daar mag van mij best een taboe op (blijven) rusten omdat ik het persoonlijk verwerpelijk vind je te vergrijpen aan een kind, ook als het kind in kwestie zelf claimt wél te willen.

Dat betekent dus ook dat films en boeken met dat onderwerp (o.a. Lolita) voor mij niet gemaakt hoeven te worden omdat het verhaal ofwel de lijn volgt van "pure" liefde tussen kind en oudere, ofwel de lijn van de enorme psychologische schade die wordt aangedaan. Het eerste verwerp ik ten volste, maar je zal maar mensen hebben die denken dat "pure" liefde wél goed te praten is waardoor men eventueel ooit de stap zou kunnen zetten (misschien, mogelijkerwijs) zich te vergrijpen aan een kind. Als de tweede lijn wordt gevolgd dan is er minder aan de hand, maar de mensen die het boek dan lezen / de film zien, zijn waarschijnlijk gelijkgestemden die toch al dezelfde ideeën hadden.

Nu zou zo'n "educatief" karakter misschien kinderlokkers tegenhouden, hoor ik u denken. Echter, dan onderschrijft u tegelijk de stelling dat films en/of boeken mensen van gedachten zouden kunnen veranderen, én dat dit effect ook optreedt bij mensen die van te voren neutraal of zelfs positief stonden ten opzichte van kinderlokkerij. Ik vrees dat dit effect minimaal zal zijn, terwijl het onderwerp zélf wel meer wordt besproken, wat misschien (eventueel, mogelijkerwijs) bepaalde figuren op gedachten zou kunnen brengen.

Tenslotte, een film over kinderliefde / lokkerij is niet mijn voorkeur voor wat ontspanning 's avonds, maar dat ben ik.

Ik ben voor gratis verstrekking van lokvoer en in diezelfde lijn zou ik een verlaging van de biergrens willen bepleiten.

Maar Kids of Ken Park zijn wel degelijk films waar ik raakvlakken mee heb, natuurlijk is het een uitvergroting van de werkelijkheid, maar toch.

Toen ik de leeftijd zat van 13-16 was het ook alleen maar dick-on-hard. Wat de meisjes rond die leeftijd deden kreeg ik pas jaren later te horen van vriendinnen.. en ik schrok wel toen ik hoorde dat er genoeg werdt afgenakt tussen meisjes van 14 en mannen van 25/30. Nu ik zelf zo oud ben.. (31 jaar, dus. geen 14) kan ik geen hard-on krijgen van de kinders.

Daarom kan er ook wel een film over gemaakt worden, want het gebeurt.. en wat is er erotischer dan een onschuldig meisje met pas ontluikende borstjes die haar eerste stappen zet op het liefdespad? Misschien wel een DP met Asia Carrera.. ok..

De NY-times review van het boek waar de film op gebaseerd is.

Het is een lastig onderwerp. Ik ben benieuwd hoe het in de film is weergegeven. Alleen dan kan ik er een mening over geven. Ik denk niet dat het bij voorbaat slecht is en dat er een taboe op zou moeten zitten. Behalve als er een pervers standpunt ingenomen wordt. Bijvoorbeeld dat sex van volwassenen met kinderen (houdt daar zelf de grens van 18 jaar bij aan) ok is.

Persoonlijk vind ik 13 toch wel erg jong, maar het gaat om een film. Als er word beweerd dat films met geweld erin aanzetten tot geweld wordt er om het hardst nee geroepen, en er zijn maar weinigen met de mening dat detectives aanzetten tot moord. Wraak, oorlog, incest; ze komen allemaal voorbij in films. De vraag is: waarom is dit anders?

Zolang het geen regelrechte kiddie-pr0n is vind dat 't moet kunnen.

Als ik de review (zie WitPaard) even kort samenvat dan is het boek een spiegel die volwassenen wordt voorgehouden over het ontluikend sexueel leven van een meiske en hoe ze daar (niet) mee omgaan. Als de film diezelfde lijn volgt dan gaat het hier dus min of meer over een educatieve film, waar ik het hierboven over had.

Om te reageren op wat Weirdoinventor zegt: incest en kinderlokkerij vallen wat mij betreft onder dezelfde noemer en inderdaad, het effect van films op gedrag is (voor zover ik weet) nooit duidelijk aangetoond. Waarschijnlijk is mijn aversie dus gelegen bij mijn gevoel dat bepaalde dingen off-limits zijn; niet alles moet maar kunnen / besproken worden. Dit is (uiteraard) een conservatieve houding, maar ik denk dat er bepaalde kernwaarden zijn die buiten kijf staan en dat ook zouden moeten blijven.

Echter, de kunst heeft door de eeuwen heen wel allerhande zaken aan de kaak gesteld en door het debat dat daarop volgde ziet de wereld er uit zoals ze nu is. Dus, je zou kunnen stellen dat áls kinderen rond hun 12e (om maar een voorbeeld te geven) inderdaad sexueel actief worden, dat besproken zou moeten worden om dat in veilige banen te leiden. Immers, door een taboe te bewaren (waar ik inderdaad voor ben) blijven de zaken onderdrukt en gebeurt het toch. Hier zou je de paralel met softdug kunnen trekken mijns inziens.

Samenvattend, als bewezen wordt dat kinderen inderdaad vroeg sexueel actief worden dan is een maatschappelijk debat op zijn plaats, en heeft bovenstaande film zeker een plaats. Zolang dat bewijs ontbreekt blijf ik bij de handhaving van een taboe.

Zo'n film maken is juist spannend omdát er een grens bestaat. Waar je overheen kan of die af te tasten is. Die 15 jaar is tamelijk willekeurig, wanneer iemand aan sex toe is is heel individueel. Maar daar kan een wet weinig mee. Een film kan dan een anonieme algemene leeftijdsgrens weer terugbrengen tot een individuele persoonlijke aangelegenheid. Het gaat m.i. dan ook niet om wat een juiste leeftijdsgrens is, maar tussen gedragscodes voor iedereen versus de indiviuele ruimte die er overblijft.

We hebben in Nederland toch ook een voorbeeld. Het Debuut met Marina de Graaf die een 14 jarige speelde. Volgens mij was ze nog niet eens achttien bij de opnames van de film, maar ging ze wel uit de kleren. Ik weet niet of daar destijds zoveel om te doen was.

Maar wat de neuk moet je nou met een onervaren 15-jarige? Wel een prachtig leermoment voor haar, maar ik heb geen zin in lesgeven.

Ik zou het verschil nieteens merken, ze doen bij mij altijd gelijk het licht uit.

Bij Het Debuut ging geloof ik de kritiek om dat het wéer een Nederlandse film over sex was en om het houterige acteren.

dan is het boek een spiegel die volwassenen wordt voorgehouden over het ontluikend sexueel leven van een meiske en hoe ze daar (niet) mee omgaan. Als de film diezelfde lijn volgt dan gaat het hier dus min of meer over een educatieve film

Romans ("novel") houden een lezer altijd "een spiegel voor" zodra ze andermans leven beschrijven en een mogelijkheid tot identificatie geven. Je zou daar per ongeluk iets van op kunnen steken, maar om het dan meteen maar als "educatief" te bestempelen ...?

Misschien gaat het wel om de beelden die je ziet? In Fucking Amal zie je ook twee jonge meisjes tongen, in Diep kan je Melody Klaver (14 jaar in die tijd) sex zien hebben.. Maar in beide films is dit "artistiek" in beeld gebracht.

In Ken Park zie je een complete ruksessie op Anna Kournikova frontaal in beeld gebracht. In alledrie de films gaat het om sex, maar de manier waarop het beeld wordt gebracht verschilt. Voor mij mag het allemaal shockerend en grof zijn, maar ik begrijp wel dat er legio mensen zijn die dit niet trekken. (/seth)

Uiteindelijk komt het op een ding neer.. wat voor een rating krijgt een film? En de meeste filmmakers willen een R, geen XXX.

"Het Debuut" gaf de kranten destijds een paar dagen schrijfvoer kan ik mij herinneren. Op school werd erover gesproken, ik had zo'n progressieve hippie als leraar en die gaf zijn visie op de film en verhoudingen tussen kids en volwassenen echt op een "alles moet kunnen" manier.
Ik weet van die film niet veel meer, behalve dat Gerard Cox een nogal gekunselde manier van akteren had en dat alles nog binnen de grenzen van fatsoen gefilmd was.
Plaats de film ook even in de juiste tijd: destijds waren de opvattingen over sex een stuk ruimer en piepen we nu al (bij wijze van) bij de eerste de beste blote baby die verschoond wordt. Vooral in de US of A.
Hoe deze film eruit ziet vind ik daarom wel belangrijk. Als het expliciet is dan mag het van mij de prullenbak in.
Maar het is Amerika, dus hey, ik denk dat we weer te maken krijgen met much ado about nothing wat het visuele aspect betreft.
Blijft het thema. Daar heb ik wel moeite mee.
Ik ben nog altijd van mening dat je kinderen op dat vlak met rust moet laten. Volwassenen die iets met kinderen uitvreten (overigens ook ander fysiek en psychologisch geweld jegens kinderen) mogen van mij aan de hoogste boom. Maar dat lijkt me niet meer dan gewoon gezond verstand.