"Ze zijn aan het logeren", getuigde de vader toen met de hand op de Bijbel over zijn vier overleden kinderen. "We hebben vier zonen terug mogen geven."

Hoe geestesziek moet je zijn om die zin uit je strot te krijgen. Doen alsof het een kadootje is, dat vier van je kinderen dood zijn.

Graag wil ik hierbij voorstellen de rest van de familie ook terug te geven. Dat is beter, voor iedereen.

@fishbowl, het is een frase, en 100 jaar geleden zei het gros van de Nederlanders hem na. Ander voorbeeld:

"${X} heeft God tot zich geroepen"

/Veilig in de armen van je zus

God is een lesbische negerin.

O ja, dat er van groot verdriet geen sprake is, daar geloof ik helegaar niks van. Dat het gezin zich niet in het moeras van de schijnhulpverlening laat trekken, of zich voor Jan en alleman in een of ander SBS 6 programma jankend te kijk zet is niet hetzelfde als erbij staan te juichen.

Als je psychisch in de war bent is dat best mogelijk hoor.

Wat Krettis zegt. Het geloof is hier de schijnhulpverlening, deze mensen zijn psychisch ziek. Ze vinden het een geschenk dat hun kinderen dood zijn en hebben dus geen verdriet. It's a fucking shame.

Normaal religieus gedrag dit. Kijk eens hoe trots en blij ouders van wandelende relibommen vaak zijn op en met hun martelaren en helden. Niks nieuws dus.

Ze zeggen dat tegen de buitenwereld, @fishbowl. En volgens hun religie is het een geschenk voor hun kinderen, niet voor hun zelf.

Deze mensen lijden aan Stockholm syndroom. God is de ontvoerder in dit geval.

Geheel terzijde: de allermooiste was een overlijdensadvertentie die, uit de krant geknipt, op het toilet van een vriend van me hing: "Vanuit zijn woning in Alphen aan den Rijn heeft God tot zich geroepen: [.....]"

Geen wonder dat het zo moelijk is om god te vinden. Welk weldenkend mens verwacht nou dat ie in Alphen woont..

"Zijn zoon stierf voor uw zonden. Zelf ging hij in Alphen aan de Rijn wonen. We weten niet wie beter af is"

Lol @ Valentijn

als vier van je kinderen overlijden (r.i.v.), maak je deel uit van het overbevolkingsprobleem.
als je er daarna nog tien over hebt..
godverdomme. een beetje verantwoordelijkheids gevoel naar de maatschappij toe. is dat te veel gevraagd?

Er staat toch in de bijbel: ''Gaat heen en vermenigvuldigt U'' dat betekend x8 in dit geval

Veel mensen in dit leven krijgen vroeg of laat te maken met een groot verlies. In welke vorm dan ook. Het is degene die zo'n verlies te boven kan komen om er daarna nog iets te maken die werkelijk iets dóet met dit leven. (Vrij naar Mohammed Ali)
En iedereen probeert dat te doen op zijn of haar eigen manier.

/tegengeluid

Monade schreef: "Ze zeggen dat tegen de buitenwereld, @fishbowl. "

Je insinueert dat ze er eigenlijk een ander mening op na houden. Kun je dat aantonen?
Zo nee dan is dit grote onzin in de trant vabn; "ze zegt eigenlijk nee, maar bedoelt natuurlijk ja.....

Gelul dus.

Gasten! Die lui hebben vier (VIER!!!) kinderen verloren om hun eigen schuld heen. Ik heb er maar één en die wil ik al zo graag houden dat ik er minder bier om drink, en dat zegt wat. Wat zeg ik, er is al een brouwerij failliet en ik zag de barman van de Kroeg van Klaas net huilen.

Enfin, VIER kinderen kwijt en een eigen copingmechanisme. Ga je daar godverdomme eens niet tegenaanbemoeien!

Ik vind het veel choquanter dat het blijkbaar met de 10,5 kinderen die ze nu hebben niet goed gaat. Dat is heel erg en daar moet iets aan gebeuren. En met "iets" bedoel ik wat anders dan lullen over denkbeeldige vriendjes hier en hurrr spaghettimonster daar op het internet.

"Enfin, VIER kinderen kwijt en een eigen copingmechanisme. Ga je daar godverdomme eens niet tegenaanbemoeien!"

EN waarom niet? Ouders zijn ook maar mensen (niets heiligs aan). En die heb je in alle smaken. En deze smaak bevalt me slecht.

@Zwemschoen
Doe jij eens even uit de doeken hier; Hoe zou jij omgaan met een verlies van deze omvang. Nee, .... ik ben echt benieuwd naar je antwoord. Stel; Jij komt thuis en je ziet dat 4 van je kinderen de dood hebben gevonden in een brand. Ze zijn levend verbrand. En jij moet maar zien hoe je met dat verlies omgaat. Jij hebt een duidelijke uitgesproken mening over hoe het niet moet. Dus.... vertel maar: Hoe moet dat wel? Hoe ga je daar op een goede manier mee om?

/niet eerlijk.

Ik zou tien jaar huilend in de wasmand liggen denk ik. Een leven zonder bier, pfft. Ik denk toch dat God een plan gehad heeft.

praten, je verdriet de ruimte/tijd/plaats geven, etc.
Alles behalve blind doorgaan in het je jezelf onderwerpen aan een zwarte kousen religie die alles verklaart vanuit god's wil en toorn.

@Sequal

Het gaat niet om het ouderschap, het gaat om de vrijheid van rouwverwerking.

Mijn familie heeft godverdomme niet een eeuw gestreden vóór het recht op atheistisch onderwijs om vervolgens andere mensen weer het recht te kunnen ontzeggen hun eigen gedachten en geweten vrij in te vullen.

Het alternatief --- dat je kinderen dood zijn gegaan door domme pech, shit happens en 't had helemaal niet gehoeven --- is inderdaad stukken beter.

En die baby MOET blijven leven want anders is het zonde van al het ongedronken gebleven bier.

*plust horror zo ontzettend hard*

Wie ontzegt er die mensen dan het recht op hun wijze van rouwverwerking ? (als is er eigenlijk geen sprake van rouwverwerking)
Met deze manier van redeneren ben je snel uitgepraat, over alles.

als=al

Met deze manier van redeneren ben je snel uitgepraat, over alles.

Alleen over shit die me niet aangaat.

Blijft niet veel over dat je dan nog aangaat horror.

MInder aan god overlaten en een brandalarm installeren.

"Het alternatief --- dat je kinderen dood zijn gegaan door domme pech, shit happens en 't had helemaal niet gehoeven...."

Dit zit dichter bij de waarheid en bevat niet de valkuil religie, die het mogelijk maakt zelfs zo'n groot verlies niet onder ogen te komen.

Religie is een ziekte m.i. en dat maakt dit soort gevallen maar weer eens goed duidelijk.

En om je gerust te stellen Horror; het mag van mij hoor. Je voorvaderen hebben niet voor niets gestreden, maar erg vind ik het wel.

Ik had die kinderen graag ouders gegund die meer om hen gaven dan om een almachtige en beschikkende god. Al merken ze daar natuurlijk niets van.

Fijn voor je zwemschoen, maar 99 van de 100 mensen zitten dan dus wel de rest van hun leven met de gedachte 'had ik maar dit' of 'had ik maar dat'.

'Gods wil' is dan ook niet alles, maar het is ook een manier om d'r mee om te gaan.

Is geen God voor nodig, zwemschoen. In mijn aan boeddhisme grenzende levensbeschouwing niet, althans.

Volgens mij heb ik alles wel gehad zo. Pfew.

Overigens vind ik 't altijd wel amusant om te zien dat atheisten, terwijl ze zich profileren als niet-religieuze mensen, ze zich wel heel druk maken om christenen.

Ja. net zo dogmatisch ook.

[@Monade] insinueert dat ze er eigenlijk een ander mening op na houden. Kun je dat aantonen?

Nee, en dat hoeft ook niet. Ik stel alleen twee denkfouten aan de kaak. De geïnteresseerde lezer kan beide zelf met het grootste gemak verifiëren.

De eerste fout is dat het niet reageren op een gangbare manier (for sufficiently vulgar values of "gangbaar") automatisch een geestelijk stoornis inhoudt.

De tweede is dat een het doen van publieke uitspraak automatisch betekent dat je daar volledig achter staat, en dat het de volledige innerlijke denkwereld van de spreker blootlegt.

Het is inderdaad mogelijk dat deze ouders precies zijn waarvan ze hier worden beschuldigd, maar dat kan niet zomaar uit hun publieke uitspraken worden afgeleid.

Voor het overige is het ontkennen van een stelling niet automatisch het bewijs van het tegendeel, en dat dient dus ook niet te worden verlangd.

Zo nee dan is dit grote onzin in de trant van "ze zegt eigenlijk nee, maar bedoelt natuurlijk ja"

Eh, nee. De wereld is geen steriel klaslokaal.

Tijd om te klussen, buurman.

@Tralala, er zijn zelfs atheïsten die aan aflaten doen.

/Gelovig zijn en niet nadenken is net zo kansloos
als ongelovig zijn en niet nadenken.