PF... zoekt onder 'overschat'.
Tapeloop: BBC Radiophonic Workshop anyone? OK is geen band. Dan Kraftwerk en überhaupt iedereen met een Mellotron (10cc I'm not in Love - het 'koor') en inderdaad dat bandje uit Liverpool (met dank aan George Martin en Geoff Emerick).

Kraftwerk was later. 10cc ook.

Van wikipedia:

Alhoewel het geluid van het koor en de strijkers op Radioaktivität en Trans Europa Express erg veel lijkt op dat van een mellotron, maakte Kraftwerk in werkelijkheid gebruik van een orchestron. Deze is door Ralf Hütter in 1975 in de Verenigde Staten aangeschaft, toen ze daar op de Autobahn-tournee waren. Later zijn ze overgegaan op samples.

En die flauwe zielloze staccato bas brrrr, inderdaad Tox zwaar overrated bandje.

Toch Behanger, zit ik in mijn toch best goed Beatles geheugen te graven, en volgens mij hebben ze nooit met een tapeloop als basis gespeeld, slechts als instrument met gewone drums als basis. Of mis ik er 1?

Buiten de melotron en de orchestron is er ook nog de vox humana (die ik ken van James Taylor 1974, WTF!), en wat volgens mij een melotron met andere samples is. Het zijn strikt genomen wel bandlussen natuurlijk.
Het lijkt mij dat er rond 1960 al bandlussen waren (Edgar Varese, John Cage ? Behanger, kom er maar in!)

Pink Floyd is inderdaad een jeugdzonde. Ben blij dat ik er overheen gegroeid ben. Pretentieuze ueber-kitsch is het.

Pf, je kan altijd wel iemands zinnen uit hun context halen om deze daarmee om de oren te slaan.

Wat de erg jonge studio mixer zegt is dat volgens hem de opname van het het nummer "Money" een van de eerste keren was dat een (pop-)band speelde over een ritmetrack gemaakt van een sampleloop, en dat hij in ieder geval geen ander voorbeeld kan bedenken.

Nu ben ik zowel een liefhebber van vroege Pink Floyd als late Beatles, maar ik kan geen soortgelijk nummer van de laatste groep bedenken. Noem er eens een. Spelen boven een orkestband telt niet, ingemonteerde geluidseffecten zoals de calliopekakafonie in "Being for the Benefit of Mr. Kite!" ook niet.

In de jaren vijftig al werd met tapeloops geëxperimenteerd (Groupe de Recherche de Musique Concrète met o.a. Stockhausen) maar dat is weer geen popmuziek.

Beatles, 1966 http://en.wikipedia.org/wiki/Tomorrow_Never_Knows

Loops waren al voor de uitvinding van de bandrecorder in gebruik. Vooral de Franse school van de Musique Concrete maakte gebruik van wasplaatjes met "locked grooves".

Het zou me niets verbazen als Andre van Duin ook eerder was dan PF.

Nou lijkt mij het buikorgel een tapeloop avant-la-letrre. Een soort Jackard-machine met geluid.
muziekkie erbij...

@behanger: ik heb de piki-wagina erbij gehaald en ook het desbetreffende nummer, maar het zijn geluidseffecten over, door, en achter de muziek heen. De Beatles spelen niet met hun instrumenten over een ritmetrack heen.

Ik merk dat je graag wilt gaan formiforniceren: volgens Pikiwedia bestaan magnetische draadrecorders sinds 1929, magnetische bandrecorders sinds 1939, en de Groupe de Recherche de Musique Concrète sinds 1948. Loops zeker al sinds de uitvinding van de speeldoos. Dit doet echtre niets af aan de claim van de studio mixer.

Als je graag Pink Floyd wilt afzeiken, en Roger Waters in het bijzonder, kun je beter hun beweringen over quadrofonisch geluid en holophonics aanhalen, maar dat is al 30 jaar gedaan.

@monade: ja, want wikipedia klopt altijd *teiltje pakt*.

@gronk: wiki moet je met wiki bestrijden.

Laatst nog maar een keer.
De muur weer eens opgezet.
Pink Floyd is als wijn.

voor sommigen als nectar
en anderen als azijn.

'niet te lang open laten staan'.

Zeg.
Blijf eens met jullie toetsenborden van mijn Pink Floyd af.

Bah behanger. Pink Floyd bashen is zo 2008 ;-)

Gedachten over Floyd;

- Bij David Gilmour is het altijd de juiste toon op de juiste plek. Geen techniekmaniak maar perfect getimed de juiste dingen doen. Je hoeft niet Al Dimeola te heten om mooie dingen te kunnen spelen.

- Pink Floyd concerten, waarvan ik er drie live heb mogen meemaken zijn de meest indrukkwekkende shows die ik in mn leven heb meegemaakt. Subliem geluid, super performance, dazzling lightshows en dan nog de vliegende varkens en bedden. Ik weet niet hoeveel joints er zijn doorgegeven op die avonden. Bonus: straaljagers over de De Kuip als aftrapper. Na afloop van het concert bleken de banden van mn auto lek gestoken maar zelfs dat kon mn avond niet verpesten. Het was wow, man.

- Ik was op 21 juli 1990 bij de uitvoering van "The Wall" in Berlijn met een berg vrienden. Het was het slechtste concert wat ik ooit heb meegemaakt. Enorme fail voor Roger Waters cs. Echt *alles* ging fout. Bad performances van sommige gastmuzikanten. Het was die dag 30+ graden en we zaten volgens de kenners bovenop de bunkers van Hitler gif te happen wat de naam "bockwurst" had. Het bier was ook niet te zuipen. Wel een plus voor de wandeling door oost-Berlijn wat toen voor het eerst mogelijk was. Enorm creepy en fascinerend allemaal. Persoonlijk een halve meter berlijnse muur omgehakt. Busreis terug was traumatisch.

- RIP Rick Wright. Een autodidactische toetsenman met dezelfde gave als Gilmour. Veel doen met weinig. Auteur van de fraaiste Floyd songs.

Er staat bij videotheek Tim Kuik een concert van Gilmour & Friends opgenomen in de Royal Albert Hall getiteld "Remember That Night" met veel Floyd stukken en bijdragen van David Bowie en D.a.v.e. Crosby en Graham Nash. Met Guy Pratt op bas en Rick Wright op toetsen, enkele maanden voor hij overleed. Totaal aanbevolen. Kijk zelf maar welke, lees altijd de comments:

http://thepiratebay.org/search/David%20Gilmour%20remember%20that%20night/0/7/0

/schenkt nog maar eens een rose in.

Ehhh Steve Reich? Iemand? Begin jaren zestig experimenteerde hij al met tape-loops. Hij noemde deze techniek 'phase shifting' (ook wel bekend als 'phasing', faseverschuiving). Bekend is zijn compositie 'It's Gonna Rain' uit januari 1965, waarin een opname van een jonge zwarte straatpriester centraal stond; twee identieke tape-loops worden geleidelijk gemanipuleerd in een cyclisch proces, uiteindelijk uitmondend in een gecontroleerde chaos.

Ja, LB, en weet je wat nou het leukste is: de Tv registratie van dat Wall concert in 1990 was overduidelijk van de generale repetitie aangezien hier stukken minder fout ging en ook aspecten voorbijkwamen die in de Tv registratie niet te zien waren...

+het ergens

Nog bedankt voor de tips in deze draad. Ik heb er een ontspannende vrijdagmiddag door gehad:
Van Gilmour’ "Remember That Night" naar de "South Bank Show over Steve Reich" op JoeTjoep naar The Orb’s "Adventures in the Ultraworld" en weer terug naar Steve Reich’s "Phases, A Nonesuch Retrospective".

Jeutje, daar komt Steve Reich mijn leven weer binnen, dank !
"Desert Music" vond ik geweldig.
En Takemitsu , met die wonderlijke cirkelvormige partituur.

En dat leidt de wandeltocht weer naar de componist Tōru Takemitsu waarover ook een leuke documentaire op JoeTjoep is te vinden.

Takemitsu blijkt de filmmuziek te hebben gemaakt voor veel van mijn favoriete Japanse films (Dodesukaden, Ran, Woman in the Sand, etc.).
In de jaren 60 al experimenteerde hij met samples in zijn filmmuziek (bv brekend hout in Kwaidan, 1965), en zo is de cirkel weer rond.

Behanger, als je Pink Floyd bashings zoveel interessante kijk- en luistertips opleveren, mag je het wat mij betreft vaker doen!

Topic is niet compleet zonder Xenakis
"Analogique A et B voor strijkers en geluidsband"

En verder wat Monade zegt!