Nummer vijf: De Amerikaans-Mexicaanse muur
Wat? Een 3141 kilometer lange muur op de grens van de Verenigde Staten en Mexico, ook wel de Tortilla-muur genoemd (/El Seth) die illegale immigratie van hoopvolle beaners naar een gouden toekomst van onderbetaalde schoonmaakbaantjes en zwarte bouwvakarbied tegen moet gaan. De muur is een bijwerking van de terrorisme-maatregelen in de USA: sinds de Real ID Act uit 2005, een slinks wetsvoorstel dat zat vastgeniet aan een hele stapel andere plannen in de War on Terror, mag het Department of Homeland Security zich ongans bouwen aan muren waar het maar wil, en zonder dat daar een wet voor hoeft te bestaan, als veiligheidsmaatregel. Met andere woorden: het is onmogelijk om deze muur op wettelijke gronden te bestrijden. Oh ja, en met die Real ID Act kon Homeland Security ook gelijk even allerlei bestaande milieubeschermingsplannen in het bouwgebied van de muur van de tafel vegen. Whoo-hoo!
Waarom het niet werkt? Goed, dus de Amerikanen willen een muur van 3141 kilometer in elkaar knutselen? Kom op, ze konden nog niet eens een dijk rond New Orleans bouwen!

Nummer vier: De grensmuur in de Westelijke Sahara
Wat? Een 2700 kilometer tellend verdedigingswerk, aangelegd door het Marokkaanse leger midden in, jawel, de Sahara. Westelijke Sahara, een voormalige Spaanse kolonie, is een van de dunstbevolkte gebieden ter wereld. Dat komt waarschijnlijk doordat het bestaat uit, hallo, zand! Heul veul zand. En toch is Marokko al sinds 1975 verwikkeld in een guerilla-oorlog met het Polisario-front dat onafhankelijkheid wil voor deze berg, ehm, zand. Marokko bouwt zich een slag in de rondte en heeft al zes (!) muren opgeworpen om Polisario-guerilla's tegen te gaan.
Waarom het niet werkt? Luister Marokko, jullie nemen het op tegen een clubje die-hards. Polisario vecht al meer dan drie decennia voor iets wat eigenlijk alleen maar irritant in je bilnaad kruipt. Als ze zo gek zijn daar te willen wonen, laat ze dan hun gang maar gaan. Bovendien, als je het op moet nemen tegen een vijand met een naam die klinkt als een verlammende spierziekte, dan is de zaak eigenlijk op voorhand al bekeken.

Nummer drie: De Grote Heg van India
Wat? Ja, je leest het goed, een heg. En niet zomaar een heg, nee, een hele grote heg. In de 19e eeuw door de Britten gebouwd in India om een slaatje te kunnen slaan uit de lucratieve handel in zout en opium. Iedereen weet hoe gek de Britten zijn op tuinieren, maar het is wel een meesterzet om met 3200 kilometer aan struikgewas je onderdanen te kunnen onderdrukken. Luister eens India, als jullie je door een heg in laten palmen (hoei, botanische seth), dan verdien je het om zware belasting op te hoesten voor zout en opium, okee? Bovendien: opium? Geen wonder dat een simpele heg genoeg is om jullie koest te houden.
Waarom het niet werkt? Drie woorden: Over the hedge!

Nummer twee: Het Israëlische 'veiligheidshek'
Wat? De über-tuinschutting uit het Midden Oosten, aangelegd om Palestijnse zelfontbranders het leven zuur te maken. Maakt echter vooral het leven van eerlijke Palestijnse boeren en grondbezitters zuur.
Waarom het niet werkt? Het is een beetje moeilijk de schijn van zelfverdediging op te houden als je ouderwets landjepik gaat lopen spelen met je muur. Dat is niet al te koshere latke, Israël!

Nummer een: De Berlijnse Muur
Wat? Oost-Berlijnse grootheidswaan leidde tot de constructie van een muur-met-prikkeldraad-en-mijnenvelden-en-wachttorens tegen dat enge Westen, mocht Heinz-Rudiger von Krauthausen eens het onbehoorlijke idee krijgen zijn Trabant in te willen ruilen voor zo'n kekke Opel Rekord.
Waarom het niet werkt? Bijna dertig jaar lang houdt de Muur der Muren stand, maar wat blijkt zijn uiteindelijke ondergang? Kitscherige power ballads uit de jaren tachtig. Jawel, de val van de muur werd ingeleid toen zowel David Hasselhoff als The Scorpions hun zompige onderbuikrock op het bouwsel loslieten, met respectievelijk I've been looking for freedom en Wind of Change. Het blijkt dat de frequenties van powerballads dusdanige vibraties in de moleculaire structuur van Oost-Duits cement teweegbrachten dat het hele ding van ellende in elkaar zakte. Voor duizenden Ossies was de eerste blik op het vrije Westen de verschijning van Hasselhoff in leren jack doorweven met knipperende kerstlichtjes en pianosjaal. Het meest verbazingwekkende is nog wel dat ze daarop niet meteen die muur weer opbouwden.