Momenteel worden in het Provinciehuis in Den Bosch onderhandelingen gevoerd over een wonderlijke coalitie van VVD, CDA en de SP. En alsof dat nog niet wonderlijk genoeg is: de geestelijk architect van deze donkerpaarse combinatie is de jonge heer Hans Wiegel. De man schrijft thans hoogstpersoonlijk het concept-regeerakkoord, dat de basis vormt voor de gesprekken.
Ik hoor het je al denken: is Wiegel op zijn oude dag soms knettergek geworden?
In 2009 was Wiegel een openlijke voorstander van samenwerking tussen VVD en PVV. Een samenwerking die in Brabant de afgelopen weken doorgezet kon worden, aangezien de PVV even groot uit de verkiezing kwam als de SP, en beiden samen met CDA en VVD een nipte meerderheid haalden. Vanwaar deze onverwachte move van Hans Wiegel?
Nu zagen de Groene Buren twee jaar geleden al aankomen dat de persoon Hans Wiegel op z'n minst gecharmeerd zou moeten van de voormalige Maoïsten uit Oss, en dan met name op het terrein van onderwijs. Het Sargasso artikel wijst haarfijn op het feit dat de VVD en de SP in de kern pragmatische, conservatieve partijen zijn, die elkaar vinden in hun afkeer van progressieve politiek in het algemeen, en onderwijsvernieuwing in het bijzonder.
Is Brabant nu een experimentele voorbode van wat ons landelijk te wachten staat? De SP die met haar bestuurservaring in het conservatieve gat springt dat die verzameling labiele zwakbegaafden van de PVV laat liggen?