Zwaar heersende foto's waarom vind je dit nou nooit eens in Nederland...

Nederland zag er niet zo mooi uit in de hoogtijdagen van de jaren '40..

vind je wel in nederland, alleen in nederland zijn ze vrij sloperig, dus leegstand duurt nooit zo heel erg lang. Je had in Den Haag een soort flat, Catsheuvel genaamd, dat was ook zo'n cool gebouw.

met rokjes, uiteraard.

Het Nederlandse Fotomuseum heeft ook een afdeling topstukken. Tieten en onderduikers, uiteraard.

Oh, wacht, je bedoelt dat je die verlaten gebouwen hier niet vindt, natuurlijk
* slaat zichzelf voor kop *

bestaat trouwens wel een heersend boek van: "ooit gesloopt nederland".

NL heeft ook een tikkeltje minder ruimte dan de USA, en we zijn hier hysterisch geobsedeerd door groen. In de USA sloop je niet, daar bouw je gewoon verderop wat nieuws.

@vet volgevreten links-liberale grachtengordelelitair boog, tevens linkse subsidieslurper:
Toch erg blij met je link, dank je wel

white trash city heerlijk, trailerparks bij de vleet lekkere criminele stad.
de eerste autoweg van de USA detroit M1.
home town van Madonna ( motown is history).
Nothing beats cubic inches totdat de olieprijs langskomt.

Kwam die Eminem ook niet uit Detroit?

donderdag 18 september 2008
Vader van de Motownhits
Door ARNO GELDER
ROTTERDAM - Hij was co-auteur van I heard it trough the grapevine, het intens bezielde nummer waarmee legende Marvin Gaye in 1968 een grote hit scoorde.

Norman Whitfield, de man achter legendarische Motown-hits.
Maar Norman Whitfield, die dinsdag in een ziekenhuis in Los Angeles overleed aan de complicaties van suikerziekte, gold als componist en producer binnen het vermaarde platenlabel Tamla Motown uit Detroit allesbehalve als een ‘one-hit-wonder’.

Zo schreef hij voor de de Tempemtations Papa was a rolling stone, waarmee hij subtiele psychedelische invloeden aanbracht in de Motown soul. Met War uit 1970 (Edwin Starr) en Ball of confusion (That’s what the world is today) voor alweer de Temptations betoonde hij zich ook politiek geëngageerd. En met Car wash (1976) gaf Norman Whitfield ook een strakke, eigen draai aan de toenmalige disco-swing .

Waarom kan ik maar een keer plussen? Heerst!