Ik zal het eerlijk zeggen: ik heb gisteren een voetbalpoultje gewonnen. Ik had de uitslag exact goed, inclusief de ruststand. Lag dat aan het polsbandje dat ik juist niet om had? Of omdat ik aan mijn wateren voelde dat er zondag iets slechts ging gebeuren? Of heeft mijn doemdenken de uitslag beïnvloed? Misschien wilde ik wel te vurig dat 0-1 de einduitslag werd, opdat ik mijn poule zou winnen? Misschien lag het een beetje aan het feit dat ik wat statische berekeningen had gedaan waaruit bleek dat heel veel wedstrijden op een WK een ruststand van 0-0 hebben en er uiteindelijk met 1 doelpunt verschil gewonnen wordt, én dat 1-0 de meestvoorkomende uitslag is? Nee, uiteindelijk was het gewoon mazzel (of pech, zo u wilt). Niets wat ik, een willekeurige persoon op deze wereld, heb gedaan heeft deze uitslag veroorzaakt. Zo ook niet het collectieve geloof van het Spaanse volk, niet de rode beesies van de AH, niet een Duitse inktvis, niet de hand van God, niks.

Vreemd genoeg kan het dwangmatig alles aankleden met oranje ook een vorm van magisch denken zijn. Draag oranje, omdat je voetbal leuk vindt, niet omdat het helpt. Er zijn mensen die écht geloven dat als alles oranje is en iedereen er in gelooft, Nederland wel moet gaan winnen. Of dat het op zijn minst "niet schaadt in ieder geval". En dat als iemand niet gelooft dat Nederland gaat winnen, dat dat de reden is dat er verloren wordt. Dat geldt natuurlijk alleen voor de mensen die op het veld staan. Als die er niet in gelooft, nee, dan wordt je geen kampioen. Maar als supporter een oranje shirtje dragen terwijl je tv kijkt beïnvloed de uitslag niet. En zo'n polsplacebo dus ook niet. Niet als speler, niet als toeschouwer.

Bert van Marwijk wist dat en die deed gewoon wat nodig was: spelers coachen en ze erop wijzen hoe ze een potje voetbal kunnen winnen. En dat is ze nu op één uitzondering na gelukt. Met of zonder polsplacebo.