Vrijheid. Gisteravond. Ik heb er geen ander woord voor. Voor het eerst in jaren was de straat gevrijwaard van het juk der onderdrukking. Vrouwen zongen. Burka's werden verbrand en bleke bekjes zagen voor het eerst het daglicht. De wereld was mooi. Tranen. En we dronken. Dit middelpunt van Westerse beschaving toonde zijn superioriteit. Onze grootste dreiging. Verslagen. Wakker worden met een glimlach. Koggie. Krandt. Schrik.  Ongehoorzame dienders geven aan deze prachtwet van de bruine brigade aan de zorgvuldig gepoetste laars te lappen. Muiterij. Politie die zelf wel even uitmaakt wat wel of niet strafbaar is. Maar toch. Na het tweede kopje koffie zie ik voordelen. Ik ga zelf solliciteren. De retebunker wordt een wietplantage. De buren draaien pillen. En Reedt mag met 240 in zijn getunede tikibar over de rondweg. Agent Global heeft daar geen problemen mee namelijk. Ik ben de wet.