De brief aan de kamer geeft een hoop details die het persbericht niet gehaald hebben. De volledige tekst, 12 pagina's, pdf, staat hier.

Invloed van de Media

Webcamaffaires zijn wel toegenomen, simpelweg omdat internetgebruik is toegenomen. Dan zouden de muziekzenders nog schuldig zijn. “Zo is er voor jongens een verband gevonden tussen het gebruik van muziekzenders en internet en de verwachting dat zij grenzen niet zullen respecteren.” schrijft onderzoeker (en voorlichter) RNG. De minister ziet daar kennelijk een aanwijzing in dat het kijken naar deze zenders grenzeloos gedrag aanwakkert, maar als je even verder leest, zie je dat de onderzoekers zeggen dat het verband net zo goed andersom kan liggen: “De meeste samenhangen die worden gevonden tussen mediagebruik en seksueel gedrag zijn correlationeel. Dat wil zeggen dat empirische bewijzen voor oorzakelijke verbanden niet zijn gevonden.” Oftewel: Jongeren die grenzen niet respecteren hebben meer interesse in seksueel getinte tv en dito internetsites dan andere jongeren.

Ruilseks, van alle tijden, maar niet van alle milieus

Als ruilseks van alle tijden is, zou je kunnen concluderen dat de problematiek niet aan te pakken is, want het effect van voorlichting duurt maar voor zo lang de campagne duurt, en daarna komen er weer nieuwe jongeren met dezelfde problemen. In de brief aan de Kamer zelf wordt het onderwerp verder gepreciseerd dan in het persbericht, en dan komt er nog wat anders aan de orde.
Instrumentale seks, dus zonder liefde en of romantiek, is vooral iets wat laagopgeleide meisjes en meisjes met een lage sociaal economische status overkomt. Het is onduidelijk hoe vaak dit onder druk gebeurt of hoe vaak dit vrijwillig is. De strafbaarheid is daarmee onduidelijk. Dat de meisjes er problemen mee hebben is wel duidelijk. De minister van Jeugd en Gezin wil via voorlichting en steun aan de ouders de weerbaarheid van deze meisjes vergroten.

Groepsverkrachtingen, Antillianen vaker dader èn slachtoffer

De voorlichting gaat zich specifiek richten op lagere sociale milieus en op allochtonen. De Kamerbrief vermeldt niet welke groep allochtonen zich het vaakst bezondigt aan instrumentele seks, terwijl dat voor de aanpak wel essentieel is: je zal moslims toch heel wat anders moeten voorlichten dan Antillianen.
Maar over groepsverkrachtingen zijn de ministers wel duidelijk: “Groepsdaders zijn beduidend vaker dan kindmisbruikers van allochtone afkomst. Antilianen zijn daarbij sterk oververtegenwoordigd.” (zie ook onze Antillianen-FAQ) “ Groepsdaders kiezen meestal slachtoffers uit de eigen kring, waarbij zij de minder weerbare en naïevere meisjes uitzoeken. Daders blijken het slachtoffer regelmatig te classificeren als behorend tot de ‘vieze meisjes’ om zo de ernst van het delict te bagatelliseren.”

Ruilseks en groepsverkrachtingen zijn dus van alle tijden, maar groepsverkrachtingen zijn niet van alle culturen. Voorlichting en het aankweken van weerbaarheid van de lagere sociale klassen en allochtonen is dus inderdaad zinvol, en dat is precies waar de overheid in investeert en blijft investeren.