Als je de hele dag je stinkende best moet doen om je kinderen 's avonds eten voor te schotelen, dan heb je geen tijd om depressief te zijn.

En liggen piekeren in bed voor het slapen gaan combineert ook slecht met hondsmoe zijn.

Precies Biermeester, depressie lijkt toch grotendeels een welvaartsziekte te zijn.

Ja, het klopt echt.
Sinds ik die 3 miljoen van opa Hangplandt heb geerfd heb ik er flink de schijt in.
Ik wist alleen nog niet dat er een verband was.

Overigens is neerslachtig (een gemoedstoestand) iets anders dan depressief (geestesziekte). Ik vrees dat beiden weer door elkaar gehaald zijn bij dit onderzoek.

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Het is nogal een moeilijke glijdende schaal Tox. Ikzelf ben een echte winterdepressieklant, gewoon door gebrek aan licht onbalans van chemicalien in mijn hoofd. Kwestie ook van je levenswijze aanpassen dan kun je daar beter mee omgaan. Jaren geleden haalde ik in de winter ook nog wel nachten door met uitgaan maar daar maakte ik mezelf helemaal mee kapot. Ofwel ik kan zelf beinvloeden of ik het tot een gemoedstoestand of een geestesziekte laat komen.

Geld opzich maakt niet gelukkig maar je kunt er toch wel een hoop dingen mee doen waar je gelukkig van wordt.
Geen geld hebben maakt vaak dood ongelukkig. Iedere maand weer puzzelen hoe je je rekeningen moet gaan betalen, elke week maar weer zien of je fatsoenlijk je boodschappen in huis kunt halen.
Als betalen een pijnpunt is, komt een depressie zo om de hoek, en dat is geen neerslachtigheid.

Maar veel keuze maakt ongelukkig Blasfemist, en veel geld maakt veel keuzes mogelijk.

De uitspraak "geld maakt niet gelukkig" wordt bijna altijd verkeerd gebruikt. De originele uitspraak is namelijk " geld alleen maakt niet gelukkig".

Ik word depressief van drank, daarom drink ik om te vergeten.

LOL@ Vet update, daarom val ik op dik, het maakt me dol gelukkig. De vriendin van Peter Beense moet wel echt de hele dag door het kitscherige huis heenstuiteren van geluk.

Dit topic -en dan vooral de udates- maakt mij erg gelukkig!

De sociale en prestatiedruk isin welvarende landen veel prominenter aanwezig. Lijkt me nogal logisch dat mensen daardoor, bovenop de fysieke aanleiding, extra reden hebben om depressief van te raken.

Geld maakt niet gelukkig
-edit- Geld alleen maakt niet gelukkig
-edit--edit- Alleen maakt niet gelukkig
Alleen geld maakt niet ongelukkig

@Chubs: als ik moet kiezen tussen een T-bone steak of een entrecote, wordt ik daar niet ongelukkig van.
De keuzen tussen een kleffe gehaktbal met half rottende aardappels en half rottende aardappels en een kleffe gehaktbal wel

Gelukkig is Tante een Zijkweif dus voor haar gaat dit niet op.

Trage wifi hiero op 't strand, heb nog steeds dat 1 seconde filmpje niet kunnen zien. Daar word ik neerslachtig van.


/Pakt verrekijker.

Het probleem met keuze Blasfemist is onze zogenaamd maakbare samenleving. Je kunt doen wat je wilt, je hebt je eigen leven in de hand. Dat betekent dat als je leven je niet bevalt, je daar ook zelf wat aan moet doen. Dat geeft een prestatiedruk waar veel mensen onder bezwijken. Vooral natuurlijk omdat het deels maar een fabel is dat je het allemaal in de hand hebt, maar het is wel het credo. In de USA kan iedereen president worden tenslotte, toch?
Als je in een armere, eenvoudiger maatschappij leeft waar je leven voor je is uitgestippeld heb je van die keuzes en dus prestatiedruk geen last.

Dat geld (alleen) niet gelukkig maakt hoor en lees ik de laatste tijd weer erg vaak. Vooral werkgevers hebben deze woorden voor in de mond liggen. Begrijpelijk.

Verder is een sluitend onderzoek naar het procentuele aantal depressiegevallen per land/bevolkingsgroep nog steeds niet op een juiste wijze uitgevoerd. Wij Nederlanders bijvoorbeeld hebben minder moeite met toegeven van het lijden aan een depressie dan Italianen, Afrikanen, Eskimo's en weet ik wie allemaal nog meer. Niet de hele wereldbevolking loopt te koop met zijn of haar kwaal, ook niet wanneer daar expliciet naar wordt gevraagd. Waarheidsvinding is moeilijk in landen met een duidelijk andere cultuur dan de onze, denk bv aan een inherente machocultuur cq onderdrukking van vrouwen. Dick Swaab (in zomergasten gezien) kan het weten, hij vlakte Nederland als depressieland behoorlijk af gezien bovenstaand feit. En bovendien, doktoren schrijven hier erg makkelijk depressieremmende middelen voor, daarbij geen onderscheid makend tussen klinische depressie of een neerslachtig gevoel als gevolg van een 'normale' tegenslag in het leven. Zie ook Toxteth O Grady hierboven.

uit de bundel "met twee tt:"

poezie wat is het
pezen met een boek
alleen de kunst
van het alleenzijn
kunnen verdragen
alle woorden gewogen
maar nog niet afgerekend.

en nou allemaal meebleren:
Wilhelmina Kuttjuhhhh ...

Ik moest ook aan Swaab denken, BTW.

Even een retorische vraag tussendoor:
maakt kunst gelukkig?

Als je een ledemaat mist kan kunst heel gelukkig maken

als je een doel mist helpt een misthoorn niet.

Maakt kunst gelukkig? Of gematigder en andersom, wordt je zonder kunst ongelukkig? Nou, ik niet extreem gelukkig of ongelukkig, toch wel chagerijnig als ik niet zo nu en dan kunst beleef. Het heeft te maken met het verlangen naar een ontsnapping uit het hier en nu. Kunst is een schijnwereld die volledig beroep doet op je zintuigen en beleving. Sensoren worden geprikkeld en genereren een nieuw en prettiger soort bewustzijn. Niet datgene wat je ziet, hoort of ruikt is het verrukkelijke onderwerp, maar het is de belichaming van het woord 'verrukking' zelf, ergo de persoon die het ondergaat. Dus kunst maakt gelukkig, absoluut. Soms kort, soms langer.

@Ahmed, kunst is het zout in de pap van het leven.

/Maar je moet pap eten, geen zout.

Nog een retorische vraag:

wat is het doel van hardware?

Ik wil wat Achmed heeft gerookt!

Geld op de bank geeft momenteel anders genoeg zorgen...

@Ketsman_of je drank luts: Heel juist