De demonstratie zou plaatsvinden tussen ongeveer 11 en 1 lokale tijd, dus hopelijk is de zooi einde van de dag wel weer opgeruimd. Ik heb nog even gevraagd of het ook een goed idee was om te komen kijken, maar dat werd me ten zeerste afgeraden. Op het moment liggen westerlingen niet erg goed in de markt bij de regeringsaanhangers wegens het aanhoudende “negatieve nieuws”. In ieder geval hoop ik nog een glimp mee te krijgen van de opwinding, er zijn veel mensen vandaag niet op kantoor omdat ze een goed excuus hebben… de verkeersoverlast wordt gigantisch dus sommigen grijpen dat aan om dan maar meteen niet te komen. Begrijpelijk.

Als ik uit het raam van kantoor kijk, zie ik veel auto’s met foto’s van de president en hier en daar een busje met mensen met vlaggen. Er zijn zelfs bussen die van het kantoor naar de demonstratie gaan voor mensen die willen deelnemen. Er wordt voortdurend getoeterd, en het officiële begin van de demonstratie is nog anderhalf uur later dus het zal mij benieuwen.


Romeinse zuilen, een moskee en alles dwars door elkaar in het oude centrum van Damascus.

Omdat ik de afgelopen dagen niet veel ‘spannende’ dingen heb meegemaakt, hierbij  wat normalere zaken. Zaterdag ben ik wezen shoppen in de Souk, Damascus heeft een fantastisch oud centrum en de souk is er natuurlijk onderdeel van. Er is een grote overdekte Souk genaamd Hamiddiya en die dateert uit begin van de 20e eeuw. Het is een soort straat met een metalen overkapping en in die overkapping zitten allemaal gaatjes, heel vreemd. Ik vroeg waar dat mee te maken had, wellicht met de sterren of iets dergelijks maar het antwoord was veel banaler: tijdens de Franse koloniale overheersing (Syrië was een zogenaamd ‘protectoraat’) zijn er opstanden geweest die door de Fransen met geweld zijn neergeslagen en de gaatjes in de overkapping van de souk zijn kogelgaten van de vliegtuigen die opstandelingen beschoten. De Fransen hebben namelijk niet alleen in Algerije in de koloniale opstand na de tweede wereldoorlog met geweld geprobeerd de kolonieen te behouden, maar ook in Syrië en de getuigen zitten dus nog altijd in het dak van de souk.


De overdekte Souk met kogelgaten in de overkapping.

De souk zelf is gezellig, mensen zijn erg relaxed. Ik ben ook wel in souks in andere landen in het midden oosten geweest maar nog niet eerder ben ik ergens zo met rust gelaten als hier, niemand die me probeert iets op te dringen of iets aan te praten of iets dergelijks. Iedereen die wel eens in Egypte of Marokko of Tunesië geweest is weet hoe irritant het kan zijn als je de hele tijd opdringerige verkopers van je af moet meppen, dus dat je hier zo met rust gelaten wordt is erg prettig. De handelswaar is the usual chinese crap vermengd met groenten, fruit, kruiden en snoep. Er waren twee winkeltjes met “traditionele medicijnen” waarbij ik me serieus afvraag hoeveel bedreigde diersoorten daar geëindigd zijn in potjes met poeders en pillen.

Het wagenpark van Damascus is een ander onderwerp waar ik me dagelijks over verbaas. Vanwege het droge klimaat zijn veel auto’s die bij ons al uitgestorven zijn hier nog volledig mobiel, maar sommige wagens zijn wel erg oud en gedeukt. Dit blijkt te maken te hebben met een import verbod wat de oude president had uitgevaardigd, waardoor jarenlang alleen oude meuk rondreed. Daar is met de komst van de nieuwe president een eind aan gekomen, en je ziet nu dus een soort driedelig wagenpark: hele oude afgeragde bakken veelal uit de jaren 70 of begin jaren 80, Chinese autootjes (iemand ooit gehoord van het merk Saba?) en gewoon de vette nieuwe Audi’s en BMW’s enzo. (heb gisteravond in de winkelstraten gewoon in het wild een Audi Q7 gespot, een Porsche Panamera Turbo S, een BMW M5 en een prachtige parelmoeren 745).


Een Saba Saipa?? Een Saipa Saba?




Vette bak. De eigenaar vond het reuze grappig dat ik er een foto van nam.

In ieder geval is het morgen weer voorbij, in de middag vlieg ik weer naar huis en is dit avontuur voorlopig afgelopen. Ik moet wel zeggen dat het me reuze is meegevallen hoe men hier met mij omgaat, hoe open de mensen zijn en hoe relaxed de atmosfeer in Damascus is terwijl 100 kilometer verderop het leger de “opstandelingen” (formele term voor deze mensen) met bommen en granaten bestookt. Er zijn geen checkpoints, ik ben niet een keer aangehouden door politie en ik kan alleen over straat lopen en hooguit willen mensen me graag helpen maar niemand heeft mij op enige wijze in de weg gezeten of het me lastig gemaakt. De mensen zijn ook ondanks dat ze toch wel boos zijn over de negatieve berichtgeving allemaal erg open en aardig, terwijl je toch enige vijandigheid zou verwachten.



Overigens is niet iedereen even boos, sommige mensen zijn verdrietig over wat er gebeurt met hun land, anderen zijn hoopvol over de veranderingen die onherroepelijk gaan komen en de meesten zijn bezorgd over de periode direct voor hen waar het land doorheen zal moeten om er aan de andere kant goed uit te komen.