"Neem godverdomme geen kind, dan."
- Spinvis

"De baby huilt"
- Spinvis

Amen.

Ik denk dat er nog een factor aan al die diagnoses zit: al die kutkinderen zijn vreselijk speciaal. Dat hun kind gewoon een etter is omdat de ouders dat in wezen ook zijn, dat kan natuurlijk niet. Er moet beslist een zeldzame aandoening in het spel zijn, want hun kind is niet zomaar een kind.

"Ga fietsen met dat kind"

- Boudewijn de Groot

"Gewoon Geen Opvoeding Genoten"

Mooi moment om er een impopulaire stelling tegen aan te gooien: Dat krijg je ervan als beide ouders zonodig moeten werken, en hun kind(eren) maar op de kinderopvang dumpen.

Minnetjes kunt u rechtonder deponeren.

plust jack random

@Jack.. valt inderdaad wat voor te zeggen.. maar ondanks dat denk ik dat samen ontbijten en 's avonds tezamen eten (aan tafel!) en oprecht interesse tonen in je kind een hoop goed maken, ook als een kind op de opvang zit.. probeer van 6 tot 8 er dan te zijn voor je kind, niet vreten voor de tv of zelf achter je laptop/telefoon kruipen.. nee, help ze met douchen, verhaaltjes lezen, legoën, praten.. die paar uur per dag zijn volgens mij voldoende om toch een goede band te kweken.. en dan heb je het hele weekend nog.. (maatje van mij is de hele week van 7 tot 9 op pad en als ie thuis is loopt ie zenuwachtig rokend en bellend en ipaddend door het huis.. en gaat gerust de hele zaterdag golfen omdat ie daar dan zo aan toe is.. en op zondag zeiken dat zijn kind nergens naar luistert.. tja )

New Age kwakzalvers hebben er ook een labeltje voor.

Tsja, mijn dochter van 1,5 gaat 3 dagen in de week naar de opvang (half 8 tot tussen 12 en 4, afhankelijk van hoelang mn vriendin moet werken), en is vele malen makkelijker in de omgang(eten, slapen, luisteren) dan veel kinderen die niet naar de opvang gaan.
Een kind wat alleen thuis zit met zijn/haar moeder/vader is ook niet alles.

Ben het wel volledig eens met de stelling in het gelinkte artikel. Kinderen ziektes aan praten omdat ze druk zijn is heel gevaarlijk.

Recentelijk was er toch ern onderzoek gepubliceerd waaruit bleek dat kinderen die (soms) naar een KDV gaan betere sociale vaardigheden hebben dan KDVloze leeftijdsgenoten?

Ik begrijp inderdaad dat kinderen die wel naar het KDV gaan beter zijn in het in elkaar timmeren van andere kinderen dan kinderen die niet naar het KDV gaan. Kwestie van training geloof ik.

@Rapsel: Maar dat kan je toch helemaal niet vergelijken? Een kind dat naar de KDV gaat is een anders kind dan het kind dat niet naar de KDV gaat. Anders was die namelijk wel ook naar de KDV gegaan. En je weet niet hoe de sociale vaardigheden van dat kind dan waren geweest.

Helder?

hehehe.

het is volgens mij toch vrij eenvoudig, alle gedrag is aangeleerd, en ontstaat door nadoen. Dus als je als ouder nooit leest, moet je niet gek opkijken dat een kind ook niet leest. Als je als ouder de TV als videowall in je huiskamer gebruikt, zal een kind ook alleen maar TV willen kijken, als je als ouder je eigen ego boven dat van anderen plaatst, zal je kind dat gedrag linea reacta kopieren. Als jij dus als opvoeder iets meer aandacht aan je kinderen schenkt en daarbij de drie R's hanteerd, heb je een stuk kleinere kans op dit soort problemen. En een kind van een ouder die de hele dag zit te reaguren, wordt later zelf ook een hubert bot

Drie erren? Regelmaat, rust, ...? retecool?

een regelmatige reet van de dag?

Best moeilijk, je ouders opvoeden.

Derde err..

Een reine reet van de dag

Een reine reet voor de rag. ;)

Het ADD/ADHD plakkertje wordt te vaak gebruikt, maar er zijn wel degelijk kinderen met ADD/ADHD en dat is niet door ouders aangeleerd of het gevolg van de omgeving. Daar wordt je mee geboren, net als hetro bijvoorbeeld.
Een aantal jaren geleden werd ADD/ADHD als een verklaring gezien voor zowat al het ongewenste gedrag, gelukkig is dat nu weer voorbij.

Tegenwoordig is alles toch autisme, of 'HPP-NOS'? Zo'n beetje iedereen die het niet met je eens is kun je daarmee wegzetten.

Okee kale, leg mijn ouders maar uit wat ze niet goed hebben gedaan, en hoe ik mijn drukte en chaos in mn hoofd heb aangeleerd van ze. Leg het mij ook meteen even uit, ik was altijd redelijk onder de indruk van de moeite die ze hebben gedaan om me goed op te voeden.

Hij chargeert, 223.

Moeder: "Dokter, ik ben bang dat mijn kind ADHDPPDNOS heeft.."

Dr. Reet: "Hmm...? ik weet niet wat je bedoelt."

Moeder: "Maar dokter Reet, alle kinderen schijnen dat te hebben, het is net zo hip als een iPad."

Dr. Reet: "Rustig mevrouw, het enige waar uw kind last van heeft is PVV, verder niet."

Moeder: "Oh dokter Reet, wat bent u toch knap!"

Het is zeker waar dat kinderen vandaag de dag veel makkelijker en sneller een label opgeplakt krijgen. Val je ook maar iets buiten de sociale norm: PDD-NOS, ADHD, ADD of autisme. Toch ook een stukje werkverschaffing voor het GGZ-circus dat er om heen hangt. Random Jr. is in 3 jaar tijd al 3x van label gewisseld.

Baby, peuter, kleuter?

meisje, jongen, Geer&Goor?

@Die_kale: het is volgens mij toch vrij eenvoudig, alle gedrag is aangeleerd

Nee, dat is te kort door de bocht. De kiem voor veel van onze (problematische) gedragingen wordt al voor de geboorte gelegd. Met goede, zorgzame opvoeding kun je veel redden, maar er blijft een hoop hardwired over.

Verder ga ik niet (meer) mee in de gemeenplaats dat kinderen die in dagopvang "gedumpt" worden per se slechter opgevoed zouden zijn. Ik heb dat nooit kunnen konstateren bij Deense of Zweedse kinderen, en zouden alle 1,3 miljard Chinezen zulke asociale bastaards zijn?^*
En zijn professionele opvoeders die duizenden kinderen verzorgd hebben echt slechtere opvoeders dan dat stel amateurs ("ouders") thuis?

*_{Nou ja, ze stelen wel onze banen inderdaad}

Ah, het wekelijkse ADHD topic. Mag ik allereerst opmerken dat Reet wss geen ADHD heeft? Het potstje was namelijk al op 9 December 2010 gebakken. Retropotsen FTW enzo. (*bukt*)

Maargoed, ADHD dus (sorry was afgeleid). Probleem is zoals altijd hetzelfde: Er zijn wel degelijk mensen waarvan hun kinderen echt ADHD hebben. Natuurlijk dat niemand dat hier zal onderkennen. Echter, als iedereen zo blijft bashen op het begrip ADHD, dan zullen deze kids, die nu nog extreem veel baat hebben van de treatment tegen ADHD, en waarvoor op scholen expres speciale programma's worden gemaakt omdat ze anders echt niet verder komen, straks weer weggezet worden als "tsja iedereen is wel druk en ADHD, das alleen hip en niet echt". En dat is iets wat mij nu al zeer begint te storen.

Het probleem is namelijk, je hebt twee soorten ouders. De ene soort hoopt dat hun kind speciaal is, puur voor zichzelf, zodat ze kunnen denken "zie je wel, die is speciaal". De andere soort, die ziet een probleem bij zijn/haar kinderen, maar die wil eigenlijk gewoon een normaal kind hebben. Maar dat kind wil maar niet normaal worden. En daarom gaan ze, voor dat kind en niet voor zichzelf, op zoek naar een reden waarom dat kind zichzelf zo in de nesten werkt en onderpresteerd. En die kinderen, die hebben echt wat aan ADHD treatment.

En als ervaringsdeskundige zou ik het ten zeerste kunnen waarderen als we vanaf nu met z'n allen die eerste groep ouders geen toegang meer geven tot GGZ en PsyQ, en die tweede groep ouders de mogelijkheid geven om versnelde intakegesprekken te krijgen voor hun kinderen, een PGB budget, vanwege een echte kwaal, wel nuttig is, enzovoorts.

En laten we dan ook meteen ophouden met die onzin van "Ja maar ADHD het is een modewoordje". Want dat doet uiteindelijk diegene die er echt last van hebben veel pijn.

Alle drukke kinderen hebben ADHD. En alle Turken moeten terug naar Marokko.

Vroegah, toen had je geen ADHD, alleen een leraar die sloeg met een roede!

Met zijn roede???

Dat heet toch anders?

Ik werk veel met volwassenen met ADD en ADHD. Je pikt ze er echt wel uit: altijd spullen kwijt, papieren gekreukeld, druk in de bol, zinnen niet afmaken, met tien dingen tegelijk bezig kunnen zijn, maar ook hypergeconcentreerd met iets bezig kunnen zijn, zo erg dat ze niet eens doorhebben wat er tegen hen wordt gezegd.

*Persoon leest tijdschriftartikel*
Horror: "Kopje koffie?"

...
...
...
...
(Vijf minuten later) Persoon: "Wat zeg je? Ja, lekker"

Chaos, chaos in hun handen, chaos in hun hoofd, uitstellen. Het schrijven van een artikel is voor hen als navigeren door Amsterdam CS om kwart over acht 's ochtends met een winkelkarretje met een wieltje scheef. Te doen, maar wát een heftigheid.

Ik krijg ook wel volwassenen met een "volgens mij heb ik ADD"-verhaal, van wie ik denk: nee, jij bent gewoon lui.

Die proberen dan Ritalin en andere psychofarmatura. Die worden dan drukker (alsof ze speed snuiven), maar concentreren, ho maar.

...altijd spullen kwijt, papieren gekreukeld, druk in de bol, zinnen niet afmaken, met tien dingen tegelijk bezig kunnen zijn, maar ook hypergeconcentreerd met iets bezig kunnen zijn, zo erg dat ze niet eens doorhebben wat er tegen hen wordt gezegd.

Oh ooh......

Met tien dingen tegelijk bezig zijn en nooit iets afmaken is geen luiheid, maar tijdsgebrek.

/close shave

Ik krijg ook wel volwassenen met een "volgens mij heb ik ADD"-verhaal, van wie ik denk: nee, jij bent gewoon lui.

Ah, dat is het, ik ben gewoon lui!

Overigens komt 'nooit iets afmaken' bij mij vaak doordat ik gaandeweg het hele maakproces erachter kom dat ik essentiele features a, b en c nog ben vergeten, dat feature d waar het allemaal mee begonnen is afmaken eigenlijk te veel werk is (testen is saaai!), plus de spychologische faalangst van 'doet-ie-het-of-doet-ie-het-niet'. Maar why bother? Het volgende project klopt al weer aan de deur!

En vlak 'dwangmatig reaguren' ook niet uit.

Ja, die ken ik ook @gronk

Ik niet!

Gronk, jij hebt geen aandachtsstoornis, je bent een beetje te snel voor je eigen geduld.

Van jullie andere lui weet ik het niet.

Doe mij maar een kilo not otherwise specified.

maakt ook een hoop duidelijk.

"Te snel voor je eigen geduld"

Hm.

Is dat nog sneller dan Lucky Luke?

Dus. ADHD bestaat. Dat weten we. Wat we ook weten is dat een groot deel van de ADHD-ers dat stempel alleen maar heeft omdat dat hip is ofzo. Nu gaat werkelijk iedereen met een ADHD-kind of die zichzelf als ADHD-er heeft weggezet roepen dat er inderdaad velen ten onrechte ADHD-er genoemd worden, maar dat het in hun geval heus terecht is.

Ja maar anders is er geen excuus om ze toch naar 't VWO te sturen.

@dM: nee, dat is gewoon Lucky Luke die er achter komt dat ie een uiterst beroerde sniper is.

ReteViva FTW.

Is ADHD niet gewoon een glijdende schaal? Iets dat je in meer of mindere mate kunt hebben? Iets dat vrijwel iedereen eigenlijk heeft maar voor de meeste mensen geldt dat het grotendeels niet merkbaar is of zelfs sociaal geaccepteerd?

Ik bedoel, dat je dingen niet afmaakt wil nog niet automatisch

owlo

Toevallig kwam ik deze gastjes tegen, die een interessante discussie voeren over dit onderwerp.

In mijn vak noemen ze zo iemand Creatief.