Mag ik zeggen dat ik Henk Kamp van de VVD een grote asociale lul vind. Ja, dat mag ik zeggen. Ik begrijp dat een rechtse conservatieve workaholic er geen enkel probleem heeft om gezin en huisraad in een container te proppen en het hele gepeupel daar uit te laden waar het nieuwe geld wacht. Vrouw en kinderen moeten eenvoudigweg de smoel houden want papa heeft een nieuwe baan. Vriendjes kwijt? Niet zeiken, je hebt toch een iPad. En wat denk je dat die wintersport kost? Nou? Ondankbaar kutkind. Moeder zoekt als eerste een nieuwe apotheek en slijterij voor haar wekelijkse portie Prozac en Sherry. En hetzelfde troosteloze bestaan zet zich voort in een nieuwe wijk. Met een nieuwe nanny. En papa? Ach, die laat zich rijden in zijn nieuwe A8 en heeft de nieuwe stulp nog nooit bij daglicht aanschouwd. Sterker nog, het zal hem aan zijn reedt roesten waar het gezin is, of wat het gezin doet. Papa is namelijk op jacht. Op jacht naar het grote geld. Om tussen de andere alfamannetjes met flappen te kunnen zwaaien. Omdat dat het enige is waarmee men kan zwaaien. Nou Henk, het succes is je gegund. Dat jij je geld boven het welzijn van je gezin stelt moet jij weten. Toch zie ik het liever iets anders. Ik heb iets meer respect voor dat gezin dat samen werkt aan een warm huis voor hun kroost. Gewoon, een dak boven het hoofd in een leuke wijk. Klaar staan voor je kinderen. Interesse tonen, helpen met huiswerk. Al die dingen die jij verzaakt. Een kopje thee, een feestje organiseren met de verjaardag. Voor hun vriendjes. Want als kind zijn vriendjes belangrijk. Een vertrouwde omgeving. Maar niet voor jou, Henk. Nee joh, ben je gek. Baan kwijt? Verhuis maar met je hele gezin, anders geen uitkering. Je woning verkopen is namelijk makkelijk in deze tijd, en dat beetje extra kosten voor verhuizing zijn als werkloze prima op te brengen. Sociale leven naar de klote. Verdriet. Voor een beetje kutgeld. Het vangnet waar generaties voor kromgelegen hebben wordt verkwanseld in een paar jaar tijd. Henk Kamp, ik vind je een grote asociale lul.