Herschel

Op het moment dat NASA bezig is die intens brakke (doch heersende) Hubble zijn laatste grote beurt te geven, lanceert ESA ook een ruimtetelescoop: De Herschel Space Observatory. Nou ja, zoals behanger al eerder linkdumpte kan deze telescoop meer. Waar de Hubble voor zijn waarnemingen is aangewezen op zichtbaar licht en UV, kan de Herschel fotonen opvangen met veel uiteenlopender frequenties. In het kort houdt dat in dat de Herschel vooral ook infrarood kan 'zien'. De Herschel heeft de grootste spiegel aan boord die ooit de ruimte in is geslingerd, namelijk maar liefst 3,5 meter in doorsnee, en dat is slechts een fractie kleiner dan de kamerbrede spiegel van reet's kapper (!). 'Pasgeboren' sterrenstelsels die miljarden lichtjaren van ons verwijderd zijn (zeer zwakke lichtbronnen) kunnen op die manier toch fijn op de foto worden gezet. De detectoren die dit licht moeten opvangen worden continu gekoeld tot een temperatuur die dicht bij het absolute nulpunt ligt, en dat heerst! Net als deze gallery met hi-res pics van de Herschel missie overigens.

Planck

De 'Planck' is anders, het is namelijk géén telescoop. De Planck gaat namelijk geen mooie plaatjes schieten van sterrenstelsels en gaswolken. Je zou kunnen zeggen dat de Planck één plaatje gaat schieten: een babyfoto van het universum. De Planck gaat namelijk de overgebleven kosmische achtergrondstraling van de oerknal in kaart brengen, en is dus het best te vergelijken met de legendarische COBE satteliet en de WMAP probe, die NASA eerder lanceerde, en die deze plaatjes schoten. Het zal u niet verbazen dat het in de lijn der verwachting ligt dat de Planck dit aanzienlijk beter zal doen, en ook dát heerst. Net als overigens déze fijne gallery met hi-res pics van de Planck missie.