Het moet toch niet gekker worden met de dierenliefhebbers in de wereld. Het lijk van George Tiller is nog niet lauw warm of de PETA gooit er een onsmakelijke reclamecampagne tegenaan. Aan de ene kant van het billboard staat: Pro life Go vegetarian, aan de andere kant staat Pro choice: choose vegetarian. Beide kanten vergezeld van drie lieve kuikentjes. Zijn die dierenknuffelaars nou helemaal van de pot gerukt? Allereerst is vegetarisme evenals veganisme een luxeprobleem. “Als je van dieren houd eet je ze niet”, is het dogma van die bleekneuzige ijzertekortlijers. Nou, ik hou heel erg veel van dieren: gebakken, gebraden en gekookt. Je bent vegetariër omdat je planten haat! Hou toch op met je Westerse welvaart principes. In derdewereldlanden doen ze een moord voor wat proteïnen. Ah, maar in India wonen toch ook heul veel mensen die geen vlees eten? Dat heeft dezelfde reden als de oude Joodse en Islamitische spijswetten: er zijn geen koelkasten dus de kans dat je dood gaat van vlees is een stuk groter. Het is wat moeilijker om aan groentevergiftiging dood te gaan. Iets wat veel 6 jarigen in deze wereld durven te betwisten, maar dit terzijde. Ten tweede is het uiten van je standpunt in een geheel losstaande discussie onsmakelijk. Ja, maar, hoor ik u zeggen, die dieren doodmaken is ook een soort abortus. Nee, dat is het niet. Begrijp mij niet verkeerd: de bio-industrie met legbatterijen en kistkalveren vind ik net zo verwerpelijk als de bleekneuzen. Erger vind ik het als je over het lijk van een ander je gelijk gaat zitten halen.