Heerst!

En voor een interview met Weegee klikt u natuurlijk hier/

plutst

Volop genieten wel. Je waant je in een film op sommige foto's.

Prachtige foto's, de techniek stond voor niets, en dat allemaal zonder gecomputeriseerde databank.

/Ik had me miss Guinness heel anders voorgesteld.

Wat een verschil met de kille politiemugshots van tegenwoordig. We zijn duidelijk iets kwijtgeraakt met onze rationalisering.

Overigens dat die foto's haarscherp zijn is niet vreemd, dat is een typische eigenschap van de simpele lenzen uit die tijd.

Maar zijn dat allemaal arrestanten? Dan zitten er opvallend veel vrouwen bij. Of zijn dat allemaal prostituées? Ik kan het me niet voorstellen...

Wat marjolien zegt: platencamera's. Focus uitmeten met een touwtje. Vooral die negatieven die dubbel belicht zijn, laten zien hoe het werkt. Gewoon afdekken met een stuk karton. Geweldige vondst, gaan minstens een week in de slideshow screensaver in huize trekpet.

mooi toch die veel diepere zwart tinten van die glas negatieven.(ik denk 13x18cm)
hebben veel mooiere tekening en verloop als/dan digitaal.

groot formaat analoog icm bariet papier daar kan niets tegen op!

/expert

En er zijn nog steeds fotografen die vandaag de platencamera als 'the ultimate' zien. Ik trouwens ook. De enige limit aan een platen- of grootformaat balgcamera is de fotograaf erachter.
http://www.youtube.com/watch?v=zxqvmVhjSC4&feature=related

mooi toch die veel diepere zwart tinten van die glas negatieven hebben veel mooiere tekening en verloop als/dan digitaal.
Nou, meneer de expert, omdat die foto’s zijn gescand hebben ze dezelfde tonaliteit als een digitale foto, of misschien zelfs minder vanwege de conversie.

groot formaat analoog icm bariet papier daar kan niets tegen op!
Kan. Ik heb de expositie "More Broken Spirits" van Eberhard Grames gezien. Een aantal foto’s vond ik schitterend, een aantal waren saai, en een aantal hadden jammergenoeg een slechte compositie. Zoals gewoonlijk maakt de fotograaf het beeld, en niet de camera.

/Fotomnivoor

@monade, het totale spectrum aan grijstinten (dat is alles tussen wit en zwart) dat kan worden weergegeven op zw-w film en glasplaat in het bijzonder is groter dan wat een digi-sensor op dit moment aankan. Vandaar ook de opmerking van Mohareb Hofstad hierboven over het verloop, doelend op het natuurlijker verloop van licht naar donker. Digi opnamen zijn nog steeds te hard qua contrast waar film/glasplaat dit beter aankan. De combinatie glas/bariet is zo'n beetje het beste van twee werelden. Glas als het ultieme negatief en bariet als het fotopapier met een erg groot onderscheidend vermogen voor wat betreft grijstinten.
Natuurlijk is dit slechts techniek. Maar bij elk type fotograaf hoort een type techniek. En dan nog is niet elke foto een wonder. Er zijn meesters en eeuwige leerlingen.

Typisch dat iedereen een hoed of pet ophad in die tijd. Waarom zijn die dingen uit de mode geraakt?

Walkmans hadden hoofdtelefoons nodig, gronk.

Of je combineert het en het klinkt niet echt verkeerd...



Niet mijn exemplaar, overigens.

Moet je wel even zorgen dat je een dynamische Jecklin float regelt ipv de electrostatische op de foto...

Precies. En die heb ik dan ook.

/lijflog

het totale spectrum aan grijstinten [dat is dus tonaliteit. M.] dat kan worden weergegeven op zw-w film en glasplaat in het bijzonder is groter dan wat een digi-sensor op dit moment aankan.

@Ahmend vuz, dat wordt wel vaker stellig beweerd, maar ik heb nog geen overtuigend bewijs gevonden. Die medium-format zwart-wit foto’s van Grames zijn afgedrukt op barietpapier. Ze hebben een grote tonaliteit, vooral in het zwart, maar niets wat door (8-bit) 256 grijstinten niet kan worden geëvenaard.

Ook geen afdoende tegenbewijs, trouwens, hoewel dat veel overtuigender is. Het beste wat ik tot nu toe heb gevonden is bijvoorbeeld van Roger N. Clark en soortgelijk werk. Helaas test Clark hier kleurenfilm in plaats van zwart-wit, en digitale camera’s uit 2006. Maar als je zijn resultaat extrapoleert dan heeft een moderne CMOS sensor een gevoeligheidssbereik van 14 to 16 bit ; dat zijn 14 resp. 16 stops, en 28 resp. 32 stops als je wortel 2 stops gebruikt.

Een natuurlijke daglichtscène heeft 11 tot 12 stops, dus een goede digitale camera kan dit gewoon aan. Het ouderwetse zone systeem van Ansel Adams dat in het filmtijdperk het meest gebruikte systeem was om goed belichte fotoheeft trouwens maar 10 zones of stops.

Maar hoe dan ook, de meeste jpegs uit die collectie hebben maar ergens 5 to 6 stops (gemeten met histogram etc.) dus @Hofstad kan nooit daaruit met recht zijn conclusie trekken.

De combinatie glas/bariet is zo’n beetje het beste van twee werelden. Glas als het ultieme negatief en bariet als het fotopapier met een erg groot onderscheidend vermogen voor wat betreft grijstinten.

Als ik de kans krijg wil ik deze techniek graag uitproberen,
maar ik verwacht dat het eenzelfde bewering is dat langspeelplaten beter klinken dan cd’s. — met een buizenversterker natuurlijk.

Maar bij elk type fotograaf hoort een type techniek. En dan nog is niet elke foto een wonder. Er zijn meesters en eeuwige leerlingen.
Dit is onzin. Heb je dat uit een boekje?

/Eeuwige leerling

@monade: het is niet alleen het kleurbereik, ook het kleurverloop. Met name bij wat fellere kleuren (rood, oranje) leveren digitale toestellen een resultaat op alsof ze aan de dope zitten: veel meer dynamiek dan er in werkelijkheid in zit. Zo'n lichtgevend oranje/geel hesje ziet er 9 van de 10 keer niet uit op een foto.

IMHO zit de kneep hem niet in het dynamisch bereik, maar in de logaritmische respons curve van zilver-fotografie. Het dynamisch bereik is 3 of 4 decaden, als ik me goed herinner, maar het bruikbare stuk is maar 1 a 2 decaden groot en zit (uiteraard) meestal in het midden. En dat proces grijpt twee keer plaats: eenmaal voor het negatief, en eenmaal voor het afdrukken. En een kundig fotograaf wist twee keer het goede punt op de twee curves te vinden, waardoor het contrast daar zit waar ie het wil hebben. (op het gezicht, of op de handen).

(En het drijft steeds verder af van het onderwerp, de inderdaad prachtige mugshots from way back when. Kijken, stelletje pixelpeepers!)

@WP, jouw omschrijving is waar het zone system voor bedoeld is; en het achterliggende principe geldt nog steeds.

Maar waar ik als enthousiaste alles-uitprobeer-amateurfotograaf moe van wordt is dat ook daar weer lui rondlopen die mythes uit den treure blijven herhalen zonder deze zelf te verifiëren. Hoeveel van jullie hebben in het afgelopen jaar mediumformat z/w foto’s afgedrukt op barietpapier überhaupt van dichtbij gezien?

Als iemand mij voor een half jaar een Tachihara 4x5 camera, een stapel Ilford z/w film, barietpapier, en een donkere kamer zo goedkoop ter beschikking stelt dat ik daarvoor het dichtstbijzijnde kinderdagverblijf niet hoef te prostitueren zoek ik dit met alle liefde uit.

ook daar weer lui rondlopen die mythes uit den treure blijven herhalen zonder deze zelf te verifiëren.

Ehj, monade, nog een paar handgewalste mundorf papier-olie-condensators kopen? Of een paar door Sawazi Awashi ingestraalde telefunken ecc803s's met ruit in de bodem en double D-getter?

Monade, wat jij beschrijft is een blote-voeten-versie van densitometrie. En Z/W fotoos afdrukken heb ik al dertig jaar niet meer gedaan, dat klopt.

Ecc 803, is dat de verlengde ecc83 ? De poelman onder de dubbeltriodes ? Met die kromme curve ? Die ecc803 ?

Eh, neu. Gewoon een normale ecc83, maar dan van binnen wat beter opgebouwd. Low-noise, low-microfonie uitvoering van de ECC83. meer.

Maar goed, het prijsverschil tussen een ecc803s (300-500 euro) vs een ecc83 (10-20 euro) is zo groot, dat ga je d'r echt niet aan afhoren.

Ah, gematchte paartjes in een behuizing. Gezellie.
Maar low-noise: hoe doen ze dat, gewoon minder gloeistroom ? Meer ? Heliumgas vulling ? Rubidium buisvoeten ? Mij kan je alles wijsmaken...

Gloeistroom etc. is allemaal hetzelfde, maar constructietechnisch schijnt het wat 'beter' te zijn. Het fijne weet ik d'r ook niet van, en eigenlijk boeit het me helemaal niet, omdat die dingen meer verzamelaarsobjecten zijn geworden, waar de waarde los is komen te staan van de functie.

Dat gelijkloop en microfonie beter worden als de constructie en maatvoering beter zijn lijkt me evident. Waar buizenruis vandaan komt, geen flauw idee. Is alle ruis thermisch? Hogere temperatuur == meer ruis, of juist minder? Exitatieruis, bestaat dat? Brownse beweging-ruis?
Ach, mij kan het eigenlijk ook niet schelen.

@monade, Lees een deel van je comments nog eens aandachtig door en je zult opmerken dat je zelf ook nog wat te onderzoeken hebt. Ik niet. Want ik werkte al met bariet.

... moe van wordt is dat ook daar weer lui rondlopen die mythes uit den treure blijven herhalen zonder deze zelf te verifiëren.

... als ik de kans krijg wil ik deze techniek graag uitproberen,
maar ik verwacht dat het eenzelfde bewering is dat langspeelplaten beter klinken dan cd’s ...

... Heb je dat uit een boekje?
Ik heb dus mensen gekend die licht begonnen te paniekeren toen de leraar zei dat de volgende opdracht moest worden gemaakt met de camera op de stand 'manual'. Dat soort mensen stuur je dus niet op pad met een volledig mechanische camera zonder batterijtjes, om nog maar te zwijgen over hun prestaties toen in de doka. Geloof me nou maar, ieder zijn ding.

Lees een deel van je comments nog eens aandachtig door en je zult opmerken dat je zelf ook nog wat te onderzoeken hebt. Ik niet. Want ik werkte al met bariet.
Maar totaal geen overtuigende argumenten, of (links naar) bronnen die ik zelf kan controleren, en daar gaat het om.

/Ik geloof alleen dat elke ochtend de zon opkomt.

@wildplasser: ik heb ooit eens in een versterkerbak de fasedraaibuizen vervangen door totaal verschillende buizen (ecc81, ecc82, ecc83). Wel allemaal philips- of valvo buizen, maar soit. Verschil: nihil. D'r zijn *plenty* verschillende uitvoeringen van standaardbuizen als de ecc83 te vinden -- net iets anders uitgestanste plates, andere getters, etc. Maar als ik --met redelijk getrainde oren*-- al geen verschil kan horen tussen buizen met daadwerkelijk andere karakteristieken, hoe relevant is dat geneuzel dan eigenlijk nog?

* bouwjaar 1972, en de 15KHz-TV-piep hoor ik al een tijdje niet meer. Dus ik wil best geloven dat jongeren nog wel verschil zouden kunnen horen, voorzover ze hun gehoor niet hebben verkloot met teveel herrie uit oordopjes. Maar ook dat is niet relevant: de lui die veel geld overhebben voor radiobuizen, hebben ongeveer dezelfde leeftijd als ik. En net zo'n gammel gehoor.

Gronk, de lijnfrekwentie hoor ik al twintig jaar niet meer... Het zou me niets verbazen als ik onder de de 10KHz niets meer hoor.
Wat betreft die vervangbuizen (verbaast me nog dat de pinning overeenkwam, of hebben ze een nieuw voetje gekregen? )
Het lijkt mij dat het van het schema afhangt (duh). Als die fasedraaiert een stroomspigel is (shared kathode), dan hangt eea nauwelijks af van de karakteristiek; hoogstens van de gelijkloop. En voor de rest heb je altijd nog de tegenkoppeling, die de verschillen opvangt, maar dat is een beetje een vies praatje in buizenkringen. Op het punt waar je opereert (in stroomspiegeloperatie) is er toch nauwelijks noodzaak voor enige versterking, dus die buizen kunnen allebei in een vlak stuk van de curve zitten, en dat vlakke stuk is vrij breed.
Misschien dat als je het echt goed wil doen, je de roosterspanning of de anode/kathodestroom wat anders zou moeten zetten, maar het verbaast me eigenlijk niet dat het weinig uitmaakt.

Wortelbroeken!