Er was eens een webbrowser die iedereen gebruikte. Iedereen, op een paar hippies in een klein dorpje aan de rand van het Wereldwijde Web na. Deze browser was veilig, plaatjes werden automatisch geschaald en je kon er snel informatie mee opzoeken op de WWW's. De vader van deze browser had duidelijke instructies meegegeven aan zijn zoon: "Je hoeft je niet aan al die nare standaarden te houden, want niemand zal toch een andere browser dan jij gebruiken. Niemand, op een paar hippies in een klein dorpje aan de rand van het Wereldwijde web na. Daar zorg ik wel voor." De vader gaf zijn zoon een vette knipoog en kneep even hard in zijn wang.
Alles was vredig en goed, totdat de hippies in een klein dorpje aan de rand van het Wereldwijde Web het nodig vonden om ons lief browsertje af te zeiken en zelf een browser op te zetten. Meerdere zelfs. De hippies hielden zich wel aan de gemaakte afspraken. Wat oneerlijk! Daarbij mocht de vader er niet langer voor zorgen dat iedereen op een paar hippies aan de rand van het Wereldwijde Web na zijn browser moest gebruiken.
Twee splintergroeperingen raadden zelfs af om de browser nog langer te gebruiken. Dat viel niet bij iedereen op een paar hippies in een etc. in goede aarde.
De vader besloot zelfs om meerdere zonen te verwekken om ook de hippies in een klein etc. over te halen om zijn geesteskinderen te gaan gebruiken. Gelukkig schoot ook een vriend te hulp.
En ze leefden nog lang en gelukkig. Wat wil je nog