U heeft vermoedelijk ooit wel eens een spelletje gespeeld op de Commodore 64.

Olaf gaat gelijk voor de understatement van 't jaar.

De c64 heeft voor een heel genre gezorgd: bitpop waarvan dit een aardig voorbeeld is.

(een beetje op hol geslagen Krafwerk, zeg maar)

Die Monty on the Run track gaat goed los, fijn!

Hoe moet ik schieten?

Je moet vluchten.


*De originele versie op de c64 wint overigens met gemak van de akoestische remakes.*

En toen kwam de Amiga.

Eens met zwemschoen. De SID chip heeft een uniek geluid, muziek afgespeeld op een echte Commodore 64 (en dan nog het liefst het oudere, bruine model) geeft het mooiste resultaat. Het was zelfs zo dat we een keer tijdens een demo/copy party ontdekten dat machines onderling nuanceverschillen hadden. Rob Hubbard was baanbrekend en meesterlijk in wat hij deed. De muziek was vaak beter dan het spel zelf. We verspreidden onderling zelf geprogrammeerde rips waarin alle muziek gehaald was uit het spel en je met toetsen de verschillende nummers, intro's en geluidseffecten kon afspelen. Ik zelf had meer met de muziek van Martin Galway. De manier waarop hij geluiden uit de SID wist te trekken en ook zijn composities met diepgang was voor die tijd ongekend. Om terug on topic te komen: hier een versie van Galway's tune van het spel Wizball (origineel) nagespeeld door Reyn Ouwehand op echte instrumenten. En hier nog een gast die zich met dit nummer uitleeft op zijn electrische gitaar. Mijn alltime favourite blijft echter de SID uitvoering van Parallax, met zijn 11 minuten en verschillende passages ongeëvenaard.

Wat @DarqSoul zegt, and then some. Zelfs de loader tunes (muziekjes tijdens het laden van het spel) zijn vaak pareltjes, zoals die van Green Beret.

Een linkje naar de High Voltage SID Collection mag natuurlijk niet ontbreken.

Repsect voor die pianist en dat ensemble maar wat een lutser is die gitarist, zeg!

En ik ben, denk ik, de enige die nimmer een C64 spelletje heeft gespeeld.

C64 orchestra live gezien. briljant. Helemaal als ze de overgang maken van de originele 8bit track naar de orchestrale versie.

hoax! dat orkest klinkt gesampelt!

@DarqSoul, ik had ook meer met Galway. Jammer dat die gasten in het algemeen met een zaadspel werden opgezadeld.

zaxxon op C64 http://www.youtube.com/watch?v=cB-Tt6O9Onc heerst! Nooit ver gekomen in het spel. Maar wel met volle verbazing zitten spelen.

@Olaf, ook de andere maniac of noise, Jeroen Tel, treedt nog steeds kwasilaif op, gelukkig.

Als toegift de remake van Lazy Jones door Blackstar.

/Outrun!

ik heb onder dezelfde omstandigheden zaxxon op de c64 gespeeld, maar had 'm eigenlijk gekocht voor sam say it, het spraak programma voor de c64. Dat was dan weer voor een (lach niet) robot die ik aan het bouwen was. De motoriek draaide al op een Atari 130 XE.

Een hele hoop goed beluisterbare remixes van bekende C-64 tunes zijn ook te downloaden op remix.kwed.org (even sorteren op de kolom 'rating' want er zit ook bagger tussen). Zo is er een schitterende Jazz versie van Monty on the Run.

Markus Behlau van Soundsosound heeft ook een aantal C-64 tunes op een concertpiano meestelijk gearrangeerd. Monty on the Run staat daar ergens ook tussen, maar ik vermoed dat hij die met meer dan 10 vingers heeft gespeeld.

En dan hebben we het nog niet eens over de verschillende versies van Auf Wiedersehen Monty; met dwarsfluit, op een Yamaha en natuurlijk zit er altijd weer een metalmix tussen.

Dikke pret hier met die .sid player.

Commando!
Enorme herkenning bij Zaxxon daar. C64 coverde ook International Karate.

En nog steeds dikke pret met de .sid playert.

Oh ja, Commando.

Naast die orkest versie, is de tune inmiddels ook verdanced, verrocked, vertrailerd en meerdere malen vermetald.

Klopt. en toch nog steeds leuk.