
AMSTERDAM - Het
hopelijk laatste album No Surrender van de Haagse rockband Kane, dat deze week uitkomt, markeert het tienjarig jubileum van de muzikale terreur van de band.© B-sting
“Het klinkt misschien gek, maar na tien jaar zijn we er pas achtergekomen dat liedjes maar liefst één keer spelen de beste manier is,” zo zeggen Marco Woesthoofd en Dennis 'fopmasker' van Leeuwen in een gesprek met Retecool.com.
Waar voorheen de inhuur-muzikanten het werk deden en Marco en Dennis met de eer opstreken, maakten ze de muziek op deze plaat voor de verandering eens zelf, met desastreuze gevolgen.
“Het was heel fijn om niemand te hoeven vertrouwen. We kwamen samen in een ruimte, we probeerde wat en dan gingen we weer naar huis. De drums, de baslijn, uiteindelijk hebben we het maar uit een sample-doos getrokken”, zegt Marco glunderend.
Magie
“We hebben gemerkt dat als het niet werkt opeens, tijdens de vierde of vijfde take ...” Marco knijpt in zijn handen, “een studiotechnicus roept dat hij het zelf wel inspeelt dan. Dat je elkaar aankijkt en denkt 'yes'! Zo deden de bandjes het vroeger ook, op zoek naar die luiheid. De magie van het moment. Hebben wij nu ook gedaan.”
En gebrek aan vertrouwen was er toch volop. Doordat Everything You Want Is Kane Gone, het vorige album, niet zo'n succes werd als gehoopt, lijkt deze plaat rijp om 'onvoorwaardelijk het vuur in te gaan'.
“Het commerciële falen van Everything You Want Is Kane Gone' was te verwachten. Je fröbelt maar iets en als het dan niet zo ontvangen wordt bij de platenhandelaar, dan moet er toch wel een kwartje vallen ... Toch hadden Dennis en ik zoiets van 'fuck it', we gaan gewoon irritant door.”
Geen overgave
Surrender is dan ook 'een overgave' aan dat vuur. “Deze plaat moest het dichtst bij dat vuur staan. Minder geproduceerd dan sommige van onze andere albums, gewoon aanklooien” zegt Dennis.
Marco: “De nummers zijn trouwens allemaal gejat. Sommige tracks, zoals Dogma 2.0, zijn gewoon van iemand anders. Andere thema's komen soms dan wel weer heel dichtbij wat ik zelf had kunnen schrijven. Een nummer als High Places is lijkt wel mijn meest persoonlijke nummer, omdat het over een zoektocht naar drugs gaat, het heeft iets crimineels... maar eigenlijk moet ik het niet zeggen ook. Voor justitie betekent het een bekentenis en dat wil ik niet natuurlijk.”
Downloads
De studio waarin de plaat is opgenomen staat in Brussel. Niet om er helemaal 'tussen uit te gaan', zoals bij het vorige album het geval was (New York en Philadelphia), maar puur omdat het anders te duur was.
“Je merkt dat de Nederlandse muziekindustrie sterk te lijden heeft onder mensen zoals Kane die op een vreselijke manier muziek maken anders dan wenselijk is en de markt verpesten,” zegt Marco.
“In Nederland staat een fatsoenlijke, grote studio (Wisseloord, red.), maar wij mogen daar simpelweg niet meer in. De studio in Brussel is fantastisch, men kende ons daar nog niet.”
Marco en Dennis hebben nog een boodschap aan de Retecool-lezer. “Prima dat jullie downloaden, 'enjoy it', weet je. Niemand koopt daarna de cd, ik bedoel, wij kunnen dit doen bij de gratie van dat niemand ons kan bannen, zij die de cd kopen van alle andere artiesten .”
Frustraties
“En als je dan toch downloadt, neem dan een lage bitrate-bestandje, dan merk je minder wat wij spelen,” voegt Dennis daar met een knipoog aan toe.
“Dat is ook het frustrerende, je wijdt 5 seconden tijd aan je muziek, je hebt zo hard op de bank gelegen van de opbrengst van een liedje. Om dat allemaal terug te zien in een bestand van 3,5 MB, dat met een druk op de knop is te downloaden en vervolgens verdwijnt in de Recycle Bin op een MP3-speler, is mooi.”
Marco vult aan: “En natuurlijk zijn wij dan ook heel erg ‘1999’. Maar dat de romantiek van het kopen van een tastbare plaat en die op een brandstapel gooien verdwijnt, is best een gemis.”
Marco lacht. “Maar je praat met de verkeerde mensen. Het liefst gaven we ons album niet uit. Dus laat het album maar wegrotten in de schappen van de Free Record Shop! Dat zijn ook hoeren trouwens.”
“We hebben gemerkt dat als het niet werkt opeens, tijdens de vierde of vijfde take ...” Marco knijpt in zijn handen, “een studiotechnicus roept dat hij het zelf wel inspeelt dan. Dat je elkaar aankijkt en denkt 'yes'! Zo deden de bandjes het vroeger ook, op zoek naar die luiheid. De magie van het moment. Hebben wij nu ook gedaan.”
En gebrek aan vertrouwen was er toch volop. Doordat Everything You Want Is Kane Gone, het vorige album, niet zo'n succes werd als gehoopt, lijkt deze plaat rijp om 'onvoorwaardelijk het vuur in te gaan'.
“Het commerciële falen van Everything You Want Is Kane Gone' was te verwachten. Je fröbelt maar iets en als het dan niet zo ontvangen wordt bij de platenhandelaar, dan moet er toch wel een kwartje vallen ... Toch hadden Dennis en ik zoiets van 'fuck it', we gaan gewoon irritant door.”
Geen overgave
Surrender is dan ook 'een overgave' aan dat vuur. “Deze plaat moest het dichtst bij dat vuur staan. Minder geproduceerd dan sommige van onze andere albums, gewoon aanklooien” zegt Dennis.
Marco: “De nummers zijn trouwens allemaal gejat. Sommige tracks, zoals Dogma 2.0, zijn gewoon van iemand anders. Andere thema's komen soms dan wel weer heel dichtbij wat ik zelf had kunnen schrijven. Een nummer als High Places is lijkt wel mijn meest persoonlijke nummer, omdat het over een zoektocht naar drugs gaat, het heeft iets crimineels... maar eigenlijk moet ik het niet zeggen ook. Voor justitie betekent het een bekentenis en dat wil ik niet natuurlijk.”
Downloads
De studio waarin de plaat is opgenomen staat in Brussel. Niet om er helemaal 'tussen uit te gaan', zoals bij het vorige album het geval was (New York en Philadelphia), maar puur omdat het anders te duur was.
“Je merkt dat de Nederlandse muziekindustrie sterk te lijden heeft onder mensen zoals Kane die op een vreselijke manier muziek maken anders dan wenselijk is en de markt verpesten,” zegt Marco.
“In Nederland staat een fatsoenlijke, grote studio (Wisseloord, red.), maar wij mogen daar simpelweg niet meer in. De studio in Brussel is fantastisch, men kende ons daar nog niet.”
Marco en Dennis hebben nog een boodschap aan de Retecool-lezer. “Prima dat jullie downloaden, 'enjoy it', weet je. Niemand koopt daarna de cd, ik bedoel, wij kunnen dit doen bij de gratie van dat niemand ons kan bannen, zij die de cd kopen van alle andere artiesten .”
Frustraties
“En als je dan toch downloadt, neem dan een lage bitrate-bestandje, dan merk je minder wat wij spelen,” voegt Dennis daar met een knipoog aan toe.
“Dat is ook het frustrerende, je wijdt 5 seconden tijd aan je muziek, je hebt zo hard op de bank gelegen van de opbrengst van een liedje. Om dat allemaal terug te zien in een bestand van 3,5 MB, dat met een druk op de knop is te downloaden en vervolgens verdwijnt in de Recycle Bin op een MP3-speler, is mooi.”
Marco vult aan: “En natuurlijk zijn wij dan ook heel erg ‘1999’. Maar dat de romantiek van het kopen van een tastbare plaat en die op een brandstapel gooien verdwijnt, is best een gemis.”
Marco lacht. “Maar je praat met de verkeerde mensen. Het liefst gaven we ons album niet uit. Dus laat het album maar wegrotten in de schappen van de Free Record Shop! Dat zijn ook hoeren trouwens.”
Nicko: Misschien had ook deze
meneer de foto gezien van he...
B-sting: Wat ik dus ook al riep
toen iemand de YouTube-versi...
Parallaxhhh: Inderdaad, dat is
'handhaving'. Als ik ooit van die...
Parallaxhhh: Volgens mij is dat
niet eens politie.
Roel Zwaar: Er is een enorme run op rollators ontstaan... Oh, ...

Meneer van Dale: 'Basically' tijdens presentaties die in het
Engels ...
Geenszins Joling: Ook niet naar Zweinstein?
Geenszins Joling: Was 'het zijn van je ding' al voorbij
gekomen? Of ...
Draken.: Komt-ie: De meest optimale oplossing Een peut in
j...
Monade - category B traitor: En apropos irriterende woorden:
het zijn vooral leu...

Totaal aantal: 1525















Dit is pagina 2 van 2.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn.
Dit is pagina 2 van 2.