Het College Bescherming Persoonsgegevens heeft onderzoeken uitgevoerd bij de Centrale Huisartsenpost Gorinchem en de Stichting Schakelpunt Informatie Transmurale Zorg Midden-Holland. Die zijn nu op hun vingers getikt omdat de informatie te toegankelijk is voor derden en de patiënten niet op de hoogte waren gebracht dat hun gegevens er werden opgeslagen c.q. tentoongesteld.
Het CBP noemt deze vormen van lokaal gekeutel voor het gemak maar even "regionale Elektronisch Patiënten Dossiers (EPD')". Het CBP legt nog wel even uit dat het landelijk EPD iets anders is, maar dat wordt niet overgenomen door onze geweldige journalisten, want die tikken er graag even een EVERYBODY PANIC stukje over Het EPD. De term EPD is nu besmet. Een van de redenen om een landelijk Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) aan te leggen, was juist om het geklooi eens aan te pakken.
Alle ziekenhuizen en huisartsen houden patiëntgegevens bij in hun computers. Patienten met de complexere problemen gaan vaak naar meerdere artsen. Datatransport is dan cruciaal, maar vaak erg slecht geregeld. Zo kan het Maxima Ziekenhuis in Veldhoven niet bij de gegevens van hun tweede filiaal in Eindhoven.
Tegelijk is er bij allerlei "zelfgemaakte" systemen te weinig tijd besteed aan veiligheidsmaatregelen. Zo kunnen de zusters bij de balie vaak alle gegevens zien. Ze loggen ze niet met hun eigen persoonlijke login in, maar met "balie" wachtwoord "geheim" en laten die computer doorlopend aan en ingelogd. Dat is data out of place. Logbestanden over wie wat bekeken heeft, zijn dan zinloos. Aan dat soort praktijken wil het landelijk EPD ook een einde maken. In het EPD wordt heel precies geregeld wie wat mag zien. Toestemming van de patiënt is ook helder geregeld.
Eerder al constateerden we dat de naam EPD heel slecht gekozen is, omdat het landelijk EPD geen centrale database is, maar dat je gegevens gewoon bij je eigen arts en specialist blijven staan. Het landelijk EPD is een filesharingsprotocol.