Het menselijk gehoor is nogal doof voor lage tonen. Hoe hoger de toon hoe beter je hem hoort. Tot 4000 Hz, dan, want als je nog hoger dan dat gaat, dan horen we het al weer minder luid. Vanaf pak em beet 16.000 Hz is het ineens helemaal afgelopen met de hoorbaarheid. Ter indicatie: 4000 Hz is een stukje hoger dan je kunt fluiten.

Geluiden bestaan normaal gesproken niet uit één trilling, maar uit een verzameling van trillingen, ieder met hun eigen frequentie. We hebben een hoop klankwoorden om de balans tussen deze deeltonen uit te drukken: dreunen, bonken, zoemen, gieren, slissen... Geluiden met veel energie rond de 4000Hz snerpen.

Van die gevoeligheid voor hoge tonen kun je als geluidsmixer handig gebruik maken. Het geluid van een basgitaar bestaat niet alleen uit de diep voelbare bastonen, maar ook uit de schelle tonen van de aanslag. Als je een funkband moet mixen en ze willen de basgitaar hard horen, draai je niet de knop "bass" open, maar de "treble": je maakt hem extra snappy. De toonhoogte van de noten van de bas blijft gelijk, maar hij klinkt helderder, en dus wordt het gevoelige deel van je gehoor aangesproken. Tadaa, daar horen wij de basgitaar. Hij snijdt door de mix.

Dat het spinnen van de kat in tempo toe zou nemen als ie wat van je moet, is gelul. De kat blijft stationair lopen op ±25 plopjes per seconde, hij trekt niet op. Als de kat er ook nog bij gaat kreunen, dan wordt het geluid van het kreunen versnippert door het spinnen. Het spinnen gaat niet sneller. Wat er gebeurt, is dat er een geluid bij komt: Het totaal wordt niet hoger, maar helderder.



Nu we het er toch over hebben: Dat niemand zou weten hoe katten spinnen is ook gelul. Je kunt elektronisch meten welke spieren in gebruik zijn, en natuurlijk hebben ze ook wel eens katten ook wel eens onder een scanner gelegd.

Wat ook gelul is, is dat baby's aandacht krijgen doordat ze op 300 - 600 Hz gaan jammeren. Ten eerste kunnen ze veel hoger, ten tweede is die 300 tot 600 Hz geen vervelende toonhoogte voor je gehoor. Ze janken met kracht, en dat kun je mentaal niet aan. Als je ze hoort, weet je wat je moet doen om ook zo te klinken: Je knijpt je stembanden hard dicht, spert je mond open, drukt je tong naar voren, knijpt je ogen dicht en perst met je middenrif de lucht naar buiten. Als je het gejank hoort, kun je geen afstand nemen van het besef van de moeite die dat kind aan het doen is.
En vervolgens laat ie wat speeksel in zijn keel lopen voor extra dramatisch gorgeleffect, en dan weet je: er moet iets die mond in, anders gaat dit geluid niet stoppen voor je gek wordt.
Hoe hoog de baby huilt is ondergeschikt aan hoe nadrukkelijk hij dat doet. Dat babygejank lijkt op kattegejank is evident. Dat een spinnende kat uit is op effectbejag is ook waar. Dat dat werkt omdat we er gevoelig voor zijn, okee. Maar in de vergelijking van nu.nl gaat de vooronderstelling schuil dat baby's janken als een bewuste tactiek gebruiken. Als je dat vermoedt, ga je de 'methodes' van die baby's vanzelf haten.

Als een kat eenmaal ontdekt heeft dat je uit jij nest komt als ie hard gaat zitten spinnen+kreunen, dan gaat ie dat herhalen. En net als hangjongeren gaan ze niet weg als je ze wegstuurt. Elke reactie is aandacht. Het heeft veel meer zin om de kat te negeren als ie stom doet en alleen te voeren als ie leuke dingen doet. Mijn kater krijgt alleen te vreten als ie lief doet tegen de hond. Hij loopt kopjesgevend tussen haar poten door als ie vreten moet.