Allereerst de "verrassingen" op de oliemarkt:
- India gaat een pijpleiding voor aardgas aanleggen door Afghanistan. Het gas gaat uit Iran en Turkmenistan komen. Pakistan krijgt het niet voor elkaar om de kolenproductie op het peil te brengen dat hun ontwikkeling vergt, en hebben daarom kolen nodig. India heeft door het ontwikkelen van industrie ook een accuut gastekort en sloot zich daarom recentelijk aan bij het project. Beide landen bekvechten al sinds 1994 over het dragen van de kosten van de pijpleiding; zo'n 7.4 miljard dollar. Ze laten weten er nu een overeenkomst over te hebben gesloten. Ze hebben haast en willen over enkele weken al gaan bouwen.
- Die 33 miljard Braziliaanse olievaten zitten tussen de oren van de olieminister. Het absurd hoge getal wordt door niets anders dan fantasie ondersteund. Er is 1 boring gedaan. Het spul zit kilometers diep in de grond onder de oceaan. Het zal minimaal 10 jaar duren voor het online komt. En het gaat bij olie niet alleen om de hoeveelheid, maar ook om het tempo waarmee het te winnen is.
- De VS zou geschoten hebben op Iraanse boten, maar Iran ontkent. De olieprijs steeg desondanks naar 120 dollar/barrel. Dat komt ook door stakingen in Nigeria en de UK. Door de lage dollar voelen wij de hoge olieprijs niet zo goed.

De wereldwijde voedselcrisis:
- Het mensenvoedsel op aarde heeft behalve de droogte en biodiesel een nieuwe vijand, dit seizoen: Sprinkhanen vreten de oogst op in Tajikistan, Zambia, Victoria en New South Wales (Australië).
- De mondiale voedselcrisis breidt zich uit, en de VN verwacht dat er 100 miljoen mensen door getroffen zouden kunnen worden. Dat heeft politieke spanningen als gevolg en kan zowel burgeroorlogen als anti-Westerse gevoelens aanwakkeren. De VN slaat al dagen alarm, maar in Nederland blijven de kranten opvallend stil.