
Speeq, de improvisatieband van de Nederlandse bassist Luc Ex, was
twee weken geleden al te zien bij Vrije Geluiden. Opzich is een improvisatieband al
wonderlijk genoeg om te zien, maar wanneer de zwakzinnige broer van Bert Visscher, Phil Minton als vocalist meedoet is het helemaal
"feest".
Nicko: Misschien had ook deze
meneer de foto gezien van he...
B-sting: Wat ik dus ook al riep
toen iemand de YouTube-versi...
Parallaxhhh: Inderdaad, dat is
'handhaving'. Als ik ooit van die...
Parallaxhhh: Volgens mij is dat
niet eens politie.
Roel Zwaar: Er is een enorme run op rollators ontstaan... Oh, ...

Draken.: Komt-ie: De meest optimale oplossing Een peut in
j...
Monade - category B traitor: En apropos irriterende woorden:
het zijn vooral leu...
Monade - category B traitor: En Inez van Eijk - "Ik zeg maar
zo ik zeg maar niks...
gronk: Kuitenbrouwer. Hele oeuvre.
Wildplasser, beroepsweigeraar: Trouwens @gronk: een
constructie als “niet ge...

Totaal aantal: 1274















*zet weer een cd op van JSB*
Vrijde geluiden......jaja, maar dan wel vrije geluiden binnen het VPRO/NPS-kader, dus zo vrij is dat helmaal niet
Alleen toen Kaki King laatst langskwam bleef ik kijken. hetzelfde geld voor alsdie Zondag -middag NPS/Vpro-prutsels: de operea-programma's, het zoeken naar diepe gronden die er helemaal niet zijn,enz.
Laat ze maar eens iets maken als de 'Culture Show'......
*over de bovenstaande weirdo overigens niets dan lof*
Vrije Geluiden is echt vernietigend voor de muziek. Werkelijk alles krijgt het pretetieuze saucje waar hierboven over wordt getypt. Tegelijk is die interviewer zo slecht op de hoogte van wat er gebeurt dat het genant is.
Absoluut onvergeeflijk mega-dieptepunt is dat de interviewer Herbie Hankcock in de studio heeft en maar blijft doorzagen over "hoe ben je er toch toe gekomen om rock-it te maken?" alsof de man daarvoor en daarna niets anders gedaan heeft. Dit tot ingeehouden, doch zichbare woede van de geinterviewde die keer op keer weg wilde sturen van het onderwerp. "laten we nog even een stukje gaan kijken van de clip"
"Wat een mogelijkheden biedt zo'n synthesizer. Het is eigenlijk een heel orkest in de menselijke mond!"
bio
juist ik neem dat van die muzak terug; het is niet de muziek die het voor mij moeilijk maakt om naar te kijken; het is het theater er omheen.
Ik heb hier trouwens een jaren 90-DVD liggen over de opkomst van elektronische muziek: Modulations heet ie (kent iemand 'm/
van Stockhausen, John Cage , naar Detroit-techno en UK-jungle en vanalles daartussen.
En ook daar blijkt dat praten over muziek vaak meer kwaad doet dan goed.
The Ex (nog zonder Luc Ex) live in een punkhol anno 1981. De geur van zwart latex komt uit de speakers. Het fragment is in kleur, maar ze waren zo punk dat alle kleurschakeringen zijn beperkt van lichtzwart tot donkerzwart.
The Ex live in 2007, in een clup van gelijke grootte met keurig kleurig tegenlicht en salon tafeltjes. De muziek is niet zo hysterisch veel veranderd.
Spelen!
En geen gezeik eromheen.
(zet lekker the thermals op)
*gaat over tot de orde van de dag, plop*
Afschaffen al dat vergezochte getheoretiseer !!!
Muziek of wat voor kunst moet van de bron naar het gevoel....daar past geen verstand tussen
Als een componist alleen met z'n gevoel zou werken en niet met verstand of techniek, dan kreeg hij geen noot op papier maar zat alleen maar te vreten en de dichtstbijzijnde luisteraar te bespringen. Want gevoel is niks anders dan instinct en componeren, musiceren, koken, schilderen, dansen etc op louter gevoel ipv verstand en techniek zal nooit boven het niveau van je hond, goudvis of postduif uit kunnen stijgen.
Trouwens, is die vrije improvisatie uit het topic niet sterker op gevoel dan structuur en verstand gebaseerd? Dan heb je daar een mooi voorbeeld wat je te wachten staat als alles op gevoel moet. Smakelijk eten.
De composer/uitvoerende moet het verstand zeker gebruiken, maar de luisteraar kan er het beste zo min mogelijk van weten: Als je verliefdheid benadert met een scheikundeboek in de hand en bijv. Bach beluistert als wiskundige dan heb je niets, maar dan ook niets van de mooie dingen van het leven begrepen.
"Gevoel" is voor de marketingafdeling en dient om de domme luisteraar zoveel mogelijk rommel te verkopen: Jan Vain en Andre Rieu Hazes.
Muziek is geen universele taal die iedereen zonder enige kennis kan begrijpen, maar sterk cultuurgebonden en onbegrijpelijk voor mensen buiten die cultuur. Als je nooit ergens iets vanaf wilt weten kun je nooit buiten je eigen hokje komen. Ideaal voor de merketingmensen die jouw het liefst willen blijven zien als een simpel te besturen doelgroeplid.
Proleten die kaviaar bestellen omdat dat duur klint en er cola ligth bij drinken omdat dat het enige is dat ze kennen. En dan gaan zaniken dat de kaviaar te zout is en nergens naar smaakt. Gasten die geen idee hebben wat goede combinaties zijn en waarom en daarom nooit verder komen dan de standaardhap bij de Van der Valks en de lokale Chinees.
Maar als je je afvraagt hoe iemand dat eindresultaat heeft bedacht en gemaakt merk je dat dat veel leuker is dan dat toevallige eindresultaat wat de markt voor je selecteert.
Gevoel = romantiek = valse nostalgie = terug naar de natuur = valse eerlijkheid = vieze hippies = marketing = pubers met merkkleding = magnetronmaaltijd = wc verfrisser met dennengeur =
Ik wordt daar voor behandeld.
-t
Tsja da's discussiëren op het hoogste nivo.
Nee, da's discussieren op het laagste niveau zodat jij het ook kan begrijpen.
Dat is anders bij bijv. Celine Dion of Gordon Joling of U2. Dan gaat er meestal ook nog wat meubilair kapot. Soms wordt de naam van het Opperwezen ijdel gebruikt, en vaak ook de benamingen voor niet-bestaande ziektes.