
De gebruikelijke manier om naar de oliemarkt te kijken is het vergelijken van de
olie-behoefte met de olie-productie. Geologen Jeffrey Brown en Samuel Foucher benaderen het anders. Zij kijken niet zo zeer of de productie zijn piek heeft bereikt, maar of een land zijn olie-export terug schroeft. Als voorbeeld nemen zij Groot Brittannië, dat
sinds 2000 zijn exports langzaam terug brengt naar nul. Er valt ook wel wat af te dingen op deze indicator. Hij gaat alleen op voor landen die zelf kunnen raffineren. Indonesië bijvoorbeeld, de
geboortegrond van Shell, produceert veel olie, exporteert het merendeel en koopt bewerkte olieproducten in. Sinds ongeveer twee jaar importeert Indonesië meer olieproducten dan het oppompt, maar dat zie je niet aan de bruto export cijfers.
Kret-209: Als je verlamd bent is hij moeilijk in te koppen.
Nicko: Misschien had ook deze
meneer de foto gezien van he...
B-sting: Wat ik dus ook al riep
toen iemand de YouTube-versi...
Parallaxhhh: Inderdaad, dat is
'handhaving'. Als ik ooit van die...
Parallaxhhh: Volgens mij is dat
niet eens politie.

Meneer van Dale: 'Basically' tijdens presentaties die in het
Engels ...
Geenszins Joling: Ook niet naar Zweinstein?
Geenszins Joling: Was 'het zijn van je ding' al voorbij
gekomen? Of ...
Draken.: Komt-ie: De meest optimale oplossing Een peut in
j...
Monade - category B traitor: En apropos irriterende woorden:
het zijn vooral leu...

Totaal aantal: 1463















Had nog niemand anders dit bedacht trouwens? Het lijkt mij moeilijker om te knutselen met exportcijfers dan met productiecijfers of 'bewezen voorraden'. De OPEC had daar volgens mij een handje van, de bewezen voorraden lekker gelijk laten blijven terwijl er veel geproduceerd werd. 'Ja, heel gek, we vinden telkens meer.'