
The reactable is een
muziekinstrument dat ook mensen die niet van vaag electronisch gepruttel houden, versteld deed staan van haar souplesse en slicke uiterlijk. (U zei toen dit.) Zelfs het begrip patchen is met dit instrument
hartstikke intuitief geworden, zo zeer zelfs dat je de uitleg van Sergi Jordà, de uitvinder uit Barcelona, kunt volgen zonder dat je de taal verstaat. Björk veroorzaakt nu wat buzz omdat ze gaat toeren met dit instrument. Ik ben
benieuwd of ze daartoe nog aanpassingen in de software laat doen waardoor melodischer spel mogelijk wordt. (technische overwegingen in "meer" en in een lang comment.)De techniek achter, of liever gezegd, onder deze interface is verwant aan de dyesight multi-touchpad die ik net besprak: Onder de
tafel staat een cameraatje door het glas omhoog te kijken. Die registeert de plaatjes die onder elk
object zitten en die vervolgens door de software herkend kunnen worden. De software herkent niet alleen welk plaatje het is, maar ook de orientatie en rotatie ervan. Er zijn ongeveer 200 van dit soort afbeeldingen. Overigens ben je niet gehouden aan het gebruik van de tafel. Je zou ook
een camera op jezelf kunnen richten en zulke plaatjes in iedere handpalm en op je kleding kunnen zetten. Om maar eens iets te noemen. Het systeem van de reactable is een mooie uitvinding die ligt te
wachten tot iemand er iets heel erg cools mee gaat doen.
Kret-209: Als je verlamd bent is hij moeilijk in te koppen.
Nicko: Misschien had ook deze
meneer de foto gezien van he...
B-sting: Wat ik dus ook al riep
toen iemand de YouTube-versi...
Parallaxhhh: Inderdaad, dat is
'handhaving'. Als ik ooit van die...
Parallaxhhh: Volgens mij is dat
niet eens politie.

Roel Zwaar: Mensen die veel stopwoordjes en tussenwerpselen
geb...
Meneer van Dale: 'Basically' tijdens presentaties die in het
Engels ...
Geenszins Joling: Ook niet naar Zweinstein?
Geenszins Joling: Was 'het zijn van je ding' al voorbij
gekomen? Of ...
Draken.: Komt-ie: De meest optimale oplossing Een peut in
j...

Totaal aantal: 1444















Maar wel een mooi apparaat verder, toch denk ik dat het te exotisch is om echt als instrument an te slaan.
- Met een samplerate van 30 frames per seconde kun je noten niet muzikaal timen, dus dat moet van je software komen.
- Ook fysiek is het instrument log. De objecten zijn zwaarder dan bijvoorbeeld snaren.
- En hoewel je het instrument kunt vastpakken, is de manier van spelen uiteindelijk radicaal anders dan die van een mechanisch instrument: het is namelijk de bedoeling dat je objecten plaatst en die vervolgens inregelt in positie en rotatie, en nog wat eigenschappen die er omheen worden geprojecteerd. Je slaat dus niet aan. Inregelen is anders dan actie reactie.
- Op dit moment is het model van een analoge synth geimplementeerd in software. Dat de tafel doorspeelt als je de objecten los laat, is een even cruciale eigenschap van de software van de reactable, als het feit dat de modulaties eenvoudig zijn.
Ik zou de koppeling tussen de interface en de electronische geluiden veel minder direct maken. Het lijkt nu teveel op inregelen. Er moet mijns inziens nog een laag software tussen die muzikale regels bevat.
Te denken valt aan objecten die drumritmes en melodieen uitsturen, maar dan wordt het meer een DJ tafel.
Interessanter wordt het als je controle krijgt over muzikale parameters zoals je die met muzikanten in jamsessies bespreekt. In plaats van tempo en toonhoogte, bepaal je dan de dichtheid noten in de maat, in welke mate ze harmonieren met een bepaald akkoord. Zo bestuur je opbouw en intensiteit, precies de zaken die je aan gevoelige maar slome knoppen kunt toewijzen. Dergelijke software is gemaakt door Clarence Barlow. Daar zou je een uitbreiding op kunnen maken die meer popmuziekgeorienteerd is.
Een andere meer intuitieve weg zou zijn dat je je eerst gaat voorstellen hoe de tafel klinkt bij bepaalde acties en bewegingen. Startpunt zou bijvoorbeeld kunnen zijn: een geluid zoals Hendrix die zijn gitaar liet feedbacken. Er zijn talloze variabelen die de klank daarvan bepalen. Die zou je aan de speler kunnen geven. Ik droom al jaren van een instrument waarmee ik klank kan kneden.
Mijns inziens zouden de geluiden moeten uitdoven als je de objecten niet beroert.
Deze tafel kan een hoop, en de architectuur ervan is zo open, dat je zou kunnen implementeren wat je wilt. Ik heb daar altijd dit plaatje bij in mijn hoofd: Je zou alle technische mogelijkheden kunnen uitzetten op een kaart. Niet alle mogelijkheden zijn muzikaal. De muzikaliteit druk je uit in de hoogte van het landschap. Zo ontstaan bergkammen op de plekken waar zich de meest muzikale opties bevinden. De kunst is je instrument zo te begrenzen, dat je zoveel mogelijk over die bergkam kunt blijven lopen. Dat je van de berg af kunt glijden is een spannend aspect van musiceren, maar ik denk dat het gestumper in de dalen hetgene is dat mensen tegenstaat aan het electronische gepruttel dat je nu op youtube vindt.
Dit instrument vergt dus een idee welke parameters van klank en muziek nu eigenlijk de persoonlijke expressie bevatten. Dat is een moeilijker vraag dan het lijkt. Maar op basis van je model zou je je interface kunnen bouwen.
Zo wordt muziek niet alleen een expressie van je gevoel, maar ook een expressie van je begrip en concept van muziek. Software is een manier om je blik op de werkelijkheid te laten zien. Dat dat mogelijk is, is de meerwaarde van dit mooie instrument!
de eerste posts van deze filmpjes op youtube staan er al meer dan 7 maanden.
maar voor de rest is dit wel een heel tof apparaat, die filmpjes bekijken is echt de moeite waard.
wel cool dat Bjork ze nu ook gebruikt, misschien zien we er nog wat van als ze naar hier komt. (of naar Rock Werchter, waar ik haar zal zien)
@B-sting, Thanks!