Het klaslokaal en het administratiegebouw worden gemetseld met stenen van 30 kilo per stuk en het gemeenschapsgebouw bestaat uit twee zeecontainers met dakspanten er tussen. ik ben ingedeeld bij de timmerlieden, wat betekent dat we met vier man, begeleid door een lokale maasai timmerman, dakspanten in elkaar mogen rossen. Naast een zeecontainer ligt een paar kuub hout en daar moeten we mee aan de slag, maar aangezien onze timmerbaas een waar vakman blijkt te zijn, hebben we tegen de lunch vier dakspanten in elkaar en is iedereen een paar kilo lichter vanwege de brandende zon en de verzengende hitte.




Naast de klaslokalen moeten er ook plantenbakken gemaakt worden en mortel gemengd. Aangezien er op de bouwplaats geen electriciteit is en ook geen Gamma om de hoek te vinden is, betekent dat dus ouderwets bikkelen met zand, water en een schep en dat met een graadje of 32 in de schaduw.




Morgen ga ik op outreach, wat inhoudt dat ik met twee verpleegsters in een landrover de bush in ga om in maasaidorpjes ouders bij te staan die een gehandicapt kind hebben. Sommige kinderen zijn door malaria ernstig verzwakt, komen al maanden niet meer buiten (en aangezien binnen een lemen hut van acht vierkante meter is, valt dat niet mee) en hebben een levensverwachting van enkele maanden.




Het is hier overigens momenteel klein regenseizoen. Het grote regenseizoen is in April en Mei en dan kan het weken achtereen regenen, maar nu regent het 's nachts en 's ochtend, maar overdag is het bloedheet. Vanavond was er geen water om te douchen, maar gelukkig heeft de lodge een uitermate luxe zwembad en is een duik in het zwembad met een glaasje whiskey nog steeds fijner dan een douche.