Om een voorbeeld te geven van z'n redeneertrant: Wijnberg stelt dat het grote verschil tussen 'links' en 'rechts' is dat links redeneert volgens het platonische ideaal waarin er achter de werkelijkheid zoals we die ervaren via taal, cultuur en emoties een objectieve werkelijkheid is. Die objectieve werkelijkheid is te beschrijven met feiten, en ieder rationeel, weldenkend mens zou moeten inzien dat 'de feiten voor zich spreken'.

Rechts zit veel meer op de lijn van filosofen als Hobbes, Nietzsche en Rorty, die beweren dat er geen objectieve werkelijkheid is, en dat in plaats daarvan iedereen z'n eigen werkelijkheid creert aan de hand van emoties, taal, cultuur en belangen. Rechtse partijen zijn dan ook veel beter in het creeren van hun eigen werkelijkheid; een flink gedeelte van hun succes zit dan ook in het voorspiegelen van een aanlokkelijk toekomstbeeld. Wie zou d'r niet willen geloven in het rechtse sprookje waarin 130 rijden geen probleem is, de HRA tot in lengte van dagen blijft bestaan, kernenergie veilig is, en global warming een verzinsel is van overenthousiaste greenpeaceleden?

De insteek van 'links' schiet zichzelf op twee manieren in de voet: aan de ene kant komt een statement 'dat de feiten voor zich spreken' bij veel kiezers over als elitair ('hoezo is 140 rijden gevaarlijk? Ik rij al jaren 160 zonder dat er iets gebeurt!''), aan de andere kant maken ze zich daardoor ook vatbaar voor 'framing'. Zolang linksliberale partijen niet doorhebben dat framing ontzettend effectief is (neem bijvoorbeeld begrippen als 'de milieumaffia', 'kopvoddentax' en 'linkse subsidieslurpers') en zich te goed voelen om zich te wagen aan dat soort tactieken, in de gedachte dat kiezers niet overreed hoeven te worden en zelf wel inzien dat ze op GL/Pvda/D66 moeten stemmen, zullen ze het matig blijven doen in de verkiezingen.

Door Wijnberg wordt dit ook gezien als een van de redenen dat kiezers teleurgesteld zijn in de politiek. Voor mijn gevoel speelt er nog iets anders mee, wat niet aan de orde komt in z'n columns: het feit dat 'de overheid' helemaal niet zo belangeloos is als ze doet voorkomen. Defensie *wil* de JSF, en zal die krijgen ook, ongeacht de signatuur van welk kabinet dan ook. Binnenlandse zaken en justitie dendert gewoon door met allerlei datahark-constructies zoals rekeningrijden, OV-chipkaarten en biometrische kenmerken.
Het probleem is daarbij dat het niet gaat om bedrijven die elkaar beconcurreren, maar om ministeries die de wetgevende macht van advies voor nieuw beleid voorzien, en zelf ook nog eens het beleid uitvoeren. 'Linkse' partijen doen vaak voorkomen alsof wat de overheid doet altijd OK (en onvermijdelijk) is, terwijl dat IMNSHO helemaal niet het geval hoeft te zijn. (Dit is geen verzoek om de overheid te politiseren, maar juist een verzoek om de overheid meer en sneller verantwoording af te laten leggen.)

Anyway, Wijnberg heeft geen pasklare oplossing voor links/liberale-partijen om uit hun dip te komen, en hoewel z'n constateringen correct aanvoelen ben ik bang dat d'r nog een paar generaties linkse politici moeten sneuvelen in de peilingen voor d'r iets verandert. Tenzij kiezers massaal het licht zien omdat 130+ rijden toch niet zo'n goed plan was en global warming wel degelijk hard aankomt.