Guitar Hero is kwa opzet een simpel spelletje: je hebt een controller in de vorm van een Fender Stratocaster Epiphone Gibson SG waarop 5 verschillend gekleurde fretknoppen, een strumbar en een whammybar zitten. Op het scherm verschijnen noten die op het juiste moment gespeeld moeten worden door één of meerdere van de fretknoppen in te drukken en te strummen met de strumbar. Er zijn twee type noten: korte noten en lange noten. Bij lange noten moet je de fretknop ingedrukt houden na het strummen, bij korte noten is dit niet het geval. Met de whammybar, die op en neer bewogen moet worden, kan aan sommige noten Star Power worden onttrokken.




Star Power kun je ook verdienen door bepaalde reeksen noten feilloos te spelen. Is je Star Power meter vol, dan kun je je Star Power activeren door de hals van de gitaar omhoog te gooien, waarna de Star Power meter weer langzaam leeg begint te lopen. Gedurende die tijd scoor je dubbel voor iedere noot die je goed weet te spelen. Er is nog een meter, de zogenaamde Rock Meter. Deze geeft aan hoe goed je speelt: zit je in het groen, dan ben je lekker aan het spelen en hoef je je geen zorgen te maken. Oranje betekent dat je maar zo-zo speelt, en wanneer de meter in het rood komt is het oppassen geblazen, want wanneer je te ver in het rood komt zul je door het publiek worden uitgefloten en kun je opnieuw beginnen. Beeindig je het nummer echter succesvol, dan krijg je na het optreden een drie-, vier-, of vijfsterrenrecensie, afhankelijk van hoe goed je hebt gespeeld.




Alhoewel de gameplay in twee alinea’s uitgelegd kan worden, is Guitar Hero absoluut geen eenvoudige game. Wanneer je voor de eerste keer speelt zul je zelfs op Easy, waar je slechts drie fretknoppen hoeft te gebruiken en er meestal redelijk wat tijd zit tussen verschillende noten, met sommige nummers nog aardig wat moeite hebben. Na genoeg oefenen kun je overschakelen naar Medium, waar je zult moeten leren om je pink te gebruiken om de vierde fretknop in te drukken, en noten elkaar sneller zullen opvolgen. Wil je een echte Guitar Hero zijn, dan kun je na het uitspelen van de game op Medium nog los in de Hard- en Expertmodi. In die modi moeten alle vijf de knoppen worden gebruikt en volgen de noten elkaar op een belachelijk hoog tempo op, waardoor je gebruik zult moeten maken van hammer-ons en pull-offs om een nummer tot een succesvol einde te brengen.




Al het bovenstaande gaat ook op voor dit tweede deel, maar gelukkig is Guitar Hero 2 meer dan Guitar Hero met een nieuwe setlist. Harmonix heeft een aantal dingen aangepast en toegevoegd waardoor Guitar Hero 2 zijn voorganger op een flink aantal punten voorbij streeft. Zo zijn de hammer-ons en pull-offs iets getweaked waardoor ze makkelijker te gebruiken zijn dan in het eerste deel, zijn sommige nummers alleen vrij te spelen door het spelen van een toegift, is er een uitgebreide trainingsmodus bijgekomen en hebben ze bovendien nog eventjes een ontzettend heersende co-op modus toegevoegd, waarin één speler lead guitar speelt en de ander de bass of rhythm guitar voor zijn rekening neemt. In de co-op mode -waarin ieder op zijn eigen niveau kan spelen- deel je de Rock Meter en Star Power Meter met je medespeler, en zul je tegelijkertijd de hals van de gitaar omhoog moeten gooien om je Star Power in te zetten; iets wat lang niet altijd even makkelijk is, vooral niet tijdens lange, heftige gitaarsolo’s waar je goed op moet letten welke noten er gespeeld moeten worden.




Naast nieuwe venues om in te spelen zijn sommige dingen ook hetzelfde gebleven; er zijn geen nieuwe karakters, en ook de gitaren en skins die je kunt kopen van de opbrengsten van je optredens zijn voor zover ik heb kunnen bepalen hetzelfde gebleven. Dat is gelukkig geen groot gemis, omdat je tijdens het spelen toch nauwelijks een seconde de tijd hebt om te genieten van de visuals. Die zijn meer bedoeld voor de fans, zoals je vriendin die vanaf de bank zit te kijken hoe jij met je speelgoedgitaartje aan het spelen bent.




Conclusie
Guitar Hero 2 is een must-buy voor iedereen die plezier heeft beleefd aan het eerste deel. De gemiddelde moeilijkheidsgraad van de nummers ligt naar mijn beleving ietsjes hoger dan in het eerste deel, maar wat wil je ook met nummers als Misirlou, Jessica, Killing in The Name Of, Psychobilly Freakout en Freebird. Het niveau van de covers (slechts twee bands waren bereid hun studiomateriaal aan Harmonix ter beschikking te stellen) ligt zo mogelijk nog hoger dan in Guitar Hero en de co-op mode is absoluut één van de leukste dingen om samen te spelen op die goeie ouwe PlayStation 2. Ben je echter ook in het bezit van een Xbox 360, dan kun je misschien beter nog even wachten met de aanschaf; Guitar Hero 2 zal volgend jaar namelijk zijn opwachting maken op Microsoft’s console, en de mogelijkheid tot het downloaden van nieuwe nummers via Xbox Live zou het wachten wel eens meer dan waard kunnen zijn.

Pros:

• 100% pure fun
• Meer dan 60 nieuwe tracks;
• Intens heersende co-op modus;

Cons:

• Verslavender dan crack

Reeting:

• Presentatie: 9
• Gameplay: 10
• Graphics: 8
• Geluid: 9
• Totaal: 9

Info:

• Platform: PS2
• Pegi rating: 12+
• Releasedatum: 1 december 2006
• Ontwikkelaar: Harmonix
• Uitgever: RedOctane
• Adviesprijs: € 49,99 (game) / € 89,99 (game plus controller)