buizen in cdspelers: ik heb het gehoord, klinkt geweldig. Ruis in eigen opnames verdween. De reden is de enorm hoge ingangsimpedantie van buizen. Na de DAC (stroomgestuurde uitgang) moet een omzetter naar de spanningsgestuurde uitgang. Met een buis gaat dat op een simpele manier heel goed.

Punt 5 over de feedback begrijp ik niet. Hoe wordt dat dan gebruikt?

Buizen heerschen! Naar het zich laat aanzien krijgen we in mijn buurt binnenkort buizen in het rioolsysteem; ik heb goede hoop* dat dit een verbetering zal blijken te zijn.





* [/seth]

Het internet vaart er ook wel op. Een veel natuurlijker gevormde verbinding.

Feedback in versterkers, aka tegenkoppeling:

Dit verhaal gaat vooral op voor buizenbakken en sommige esotherische fetbakken.

De input van een versterker is spanningsgemoduieerd, de uitgang is stroomgemoduleerd, om de speaker mee te laten wapperen. In de versterker die er tussen staat, gaat het een en ander mis. Dat kun je compenseren door de uitgang van de versterker een beetje terug te voeren naar de ingang. Fouten die ontstaan worden zo weer teniet gedaan, die gaan zichzelf tegensturen. Zo zorg je dat wat er op de uitgang gebeurt sterk lijkt op wat de ingang stuurt.


Bovendien trikt de speaker na, en dan is ie dus even geen motor, maar dynamo, en genereert ie stroom. Die stroom lekt de versterker in. Daar gaat ie de feedback lus in, en wordt een tegenstroom gegenereerd. Zo dempt een goeie versterker het na-ijlen van je speakers.

In transistorversterkers moet je tegenkoppelen om voldoende bandbreedte te hebben voor alle toonhoogtes die muziek rijk is. In buizenversterkers hoeft dat niet perse. Daarom kun je met een 10 Watt buizenversterker veel harder dan met je 2x25 watt hifi doos.

Als je nu een niet-tegengekoppelde buizenversterker maakt, dan klinkt ie hard, vervormt ie makkelijk, en kiinkt ie heel muzikaal. De muziek komt echt je kamer in. Ook de akoestiek van je kamer is nadrukkelijker aanwezig. Dus je moet een goed klinkende ruimte en goeie speakers (met goeie getunede filters erin) hebben om dat goed te laten klinken.

Een kennis van me heeft een buizenversterker met een regelbare tegenkkoppeling. Te weinig tegenkoppeling klinkt heel vrij, maar je hoort wat resonanties in de speakers.
Als je die open draait, gaat de versterker zachter. Ook als je het volume herstelt wordt het geluid strakker, beter geplaatst, frisser. Maar ook saaier, verder weg en stugger.
Teveel tegenkoppeling maakt dat de versterker in zichzelf gaat fluiten, als een microfoon die je voor de speakers zet.

Het is net als met mensen.

Je hebt mensen die heel vrij praten en doen. Ze zijn niet erg open voor kritiek of zelfreflectie. Daardoor zeggen ze soms al te vrijpostige dingen, maar het zijn wel gangmakers.
Je hebt ook mensen met meer tegenkoppeling. Die reageren stug, en laat, omdat ze zich steeds afvragen of ze het wel goed doen. De reageren analytisch en afgemeten, correct maar saai.
Al te zeer tegengekoppelde mensen draaien rond in hun eigen gedachtenwerkeld.

Als mens moet je een optimum vinden wat betreft tegenkoppeling, net zoals met versterkers.

Het leuke van buizenversterkers is dat je op dit punt veel keuze hebt, en veel smaak gerelateerde keuzes kunt maken.

*Mist z'n Sony V-Fet*

Bullshit.
Toen 25 jaar geleden de FETs werden geintroduceerd, was het devies voor de klassieke electronici: een FET is een soort penthode, maar dan veel steiler. Een FET is vergelijkbaar, op zijn minst, maar heeft wel een veel lagere paracitaire capaciteit aan de ingang. (gate == stuurrooster) Ruisen deden ze wel, maar dat was de schuld van meneer Bolzmann. Als buizen "warmer" klinken, komt dat door andere omstandigheden, ingeval van eindversterkers: de trafo's. Minder ruis: beter (minder slecht) ontwerp. Bullshit.
Komt net (dankzij AJAX) de volgende FUP van behanger langs: het is een gouden wet, dat terugkoppeling weliswaar noodzakelijk is, maar dat je er niet op moet vertrouwen. DWZ: liever niet een versterker met een THD van 10% maar een versterking van 1E5 maar dan teruggekoppeld to 1E1. Een andere factor is de "kleur" van de vervorming. Mensen aanvaarden oneven harmonischen (zoals in buizenversterkers, of andere kromme curves, maar onvolfoende tegengekoppeld) veel "plezieriger" als even .
Niks nieuws. Deze strijd is in de 70er jaren (de HIFI tijd) al gestreden.
Nog steeds proberen ze je goudkabel te verkopen, terwijl die 2.5 mm2 XMVK van de Gamma toch minstens even goed is.
*knallen*

huh?

Zo lang er maar muziek uit de doos komt is het bij mij altijd goed.

Tedje! Dozenmuziek!!

*gaat linkje lezen*
+1 voor Hema, trouwens.

Waar zie jij in godesnaam een reaguursel van hema in dit topic staan?

Maar laat Tedje toch een met rust !!!

@waar

Uiteraard niet met dieren.

"ruis in eigen opnames verdween"
Verklaar je nader. Maakte je een nieuwe opname en bleek die minder te ruisen, of heb je nu het audio-equivalent van Maxwell's demon ontdekt ?

"Daarom kan je met een 10 Watt buizenversterker veel harder dan met je 2*25 Watt hifi-doos"

Het is echt amazing, Mike!

Heb je dat vermogen gemeten, of geloof je gewoon wat er op de doos staat ?
muziekvermogen is marketing-bullshit.

kan ja, "kan" het gaat om het rendement, niet om het vermogen.

Rendement? Een buizen-balans-eindtrap heeft precies hetzelfde elektrisch rendement als een klasse A-B transistor of FET-eindtrap. 60-70 % of zo, bij vol vermogen. Gewoon omdat het soort schema (balans-eindtrap) hetzelfde is. En dat alles onder aanname van een ideale trafo. (gloeistroom reken ik niet mee, dat zou laf zijn)
En bij asymmetrische ontwerpen moet je al helemaal niet aan rendement denken.

Met vrijwel alles in het pdf-je was ik het eens, trouwens.

sorry, ik had duidelijker moeten zijn. ik bedoel rendement m.b.t. de speakers. hoog rendement speakers hebben weinig vermogen nodig om te presteren. hierdoor is een laag vermogen versterker meer dan genoeg (uiteraard wel één die goed is).

Iedere keer dat ik mij verdiep in wat nu precies een klasse A, klasse B, of klasse A/B versterker is, vind ik het zeer interessant. In elk geval ben ik zo een onverbeterlijke alpha-klant dat ik dat verhaal ieder half jaar opnieuw lezen kan, omdat ik vergeten ben, hoe het nu daadwerkelijk zit.

Wat ik me nog herinner is dat zo'n ouderwetse versterker stroom zuipt als Tante Truus op Sherry-dieet, of er nu muziek doorheen gaat of niet... en dat de een-of-andere zeer-ouderwetse buizen-toestand bij het zelfde vermogen inderdaad harder gaat dan een transistor type, maar met ongelooflijk meer (even harmonische) vervorming, hetgeen aangenaam klinkt, vanwege onze genen en verdere lay-out.

Verder wetende dat een goed aantal der wereld-bekende hits gemixed zijn op Yamaha NS10s, met de logica "als het HIER op klinkt, klinkt het overal goed"... wel...

Er is gewoon weinig over te zeggen, geluid. Behalve dan, dat wanneer ik live mixen moet, en niet zoveel zuip als de mensen waarvoor ik mix, ... dan kan ik rustig mijn oordoppen indoen, en dan hoor ik net zoveel hoog als die bezopen mallootjes.

Awel, ik ga na mijn graf. Truste.