Zijn succesvolle carriere geeft precies aan waarom ik zo'n godgruwelijke hekel aan toneel heb: het onophoudelijke geklets. Taaltheater. Het draait alleen maar om de dialoog. Er moet continue iemand aan het woord zijn, een stilte dient alleen om een spanning te laten snijden. Clichéfabriek. Daarom ga ik nu alleen nog maar naar films, valt er tenminste ook iets te zien. Geen Nederlandse films, want daar zit weer die toneelopvatting in. Godzijdank weer een acteur die eindelijk zijn bek houdt.

Wat zegt de deadpool? Reet, waar overziet ik dit?

6 punten voor Alcoolo en Martijn V. die hiermee hun eerste htis van het jaar scoren.
Aan de top van het klassement verandert niks. Eerste is Retrog met 15 punten (punten voor Martin Bril en Herbertus Bikker) en tweede staat de winnaar van vorig jaar Arne Janssen's Schuurfeest met 13 punten (punten voor Martin Brozius en Herbertus Bikker).

Aldus Kalief, bij zijn eerste monoloog op het verder lege toneel van Carré.

Het valt me nu pas op dat het een uitzonderlijk slecht jaar is voor mensen met waarvan de achternaam met een B begint, en zeker als je Martin heet.

RAAAAAAARRRRRRRRRRRRR

(obscuur?)

Bikker blijkt overigens al in november 2008 overleden te zijn. Hertelling over dat jaar lijkt mij dan ook gepast.

En de internet-reaguurregel gaat weer op: Het eerste comment is van een zeikerd. Zelfs bij een necrologie.

Maar wèl al Carré, meteen al pas bij mijn eerste monoloog!

Ha die Behanger, kom je weer zeiken. En zo lekker on topic ook, je reactie gaat meteen diep in op de carriere van Lutz en het Nederlandse toneel. Prutser.

kalief vs behanger...

get your tickets here!

interessant dialoog van Kalief en behanger.

Ik weet hier niks op te zeggen. *speelt*

Dat het toneel op het ogenblik zo weinig wordt bezocht èn geprogrammeerd door de schouwburgen, komt volgens mij juist omdat het geen taaltheater meer is, maar imitatie-actiefilm probeert te zijn, Kalief. Het publiek loopt soms weg in de pauze. Oplossing: geen pauze meer programmeren.
Ik ging graag naar toneelvoorstellingen, maar de laatste jaren is het prut. Een stuk van Ibsen waar als apotheose tientallen, maar dan ook werkelijk tientallen meters vitrage naar beneden donderden. Hugo Claus' onheilspellende De Metsiers opgeleukt met idiote dansjes, jaren '40 hitjes, gesmijt met voedsel, Mefisto van Klaus Mann, gespeeld door een klont acteurs permanent op het toneel: Ander petje op, andere rol.
Volgens mij is dat NIET de invloed van Ton Lutz.
Tijd voor een nieuwe actie tomaat!

w00f!

Wh00 hit em where they barf.

Als niemand het doet dan doe ik het wel.


Ton Lutzer

Mijn Godwin Searchengine zegt dat toneel de kunstvorm is achter
het werk 'Ik hield van Hitler'.

Het probleem is: toneel is geen muziek.
Toneel is een literaire vorm; het gaat uiteindelijk toch om de tekst, niet de encenering of vorm.
Bij opera-ensceneringen is dat anders: als er een of andere hippe regisseur besluit om het decor van Don Giovanni uit louter bedden te laten bestaan, dan spreekt half Nederland daar schande van. De een stuitert, de andere glimlacht, sluit zijn ogen luistert naar de muziek of het verhaal. De authentieke uitvoeringspraktijk bestaat misschien (nog) niet in het toneel, maar misschien wordt het wel tijd voor een strijd tussen de rekkelijken en de preciezen.

Ik heb vorig jaar (tijdens het EK) zwaar genoten van de Nationale reisopera met Die Zaubelflote, geillustreerd met videoprojekties van poppenspel. RAARRR! Maar wel effectief, omdat de zangers werden bevrijd van de dwang van het toneelmatig handelen. Als toeschouwer ben je aanvankelijk in verwarring: er is te veel om naar te kijken, en je moet ook nog luisteren. Maar het went snel: je leert kiezen tussen de diverse plaatsen van handeling. En Mozart rolt van het lachen uit zijn graf, wellicht.

Wat Juf van Dalsum zegt

Ik weet niet of je de praterigheid die in een bepaald deel van het Nederlands toneel heerst allemaal Lutz aan kan rekenen. Hij stond weliswaar bekend om de enorme invloed die hij heeft gehad op helderheid van taal en spreken, en duidelijkheid en precisie in het omgaan met beeldspraak, klank en muzikaliteit van tekst. Zelfs op hoogbejaarde leeftijd gaf hij daar nog les in op de toneelschool in Amsterdam, en eerlijk gezegd zie ik dat tien keer liever dan dat binnensmonds gemompel wat de gemiddelde soapie voor acteren aanziet.

Het is absoluut niet zo dat het Nederlandse toneellandschap alleen bestaat uit geklets. Het ligt er vooral aan waar je naar gaat kijken. Ik begrijp ook niet wat Wildplasser bedoelt met authentieke uitvoeringspraktijk, er zijn meer dan genoeg theatergezelschappen waarbij theater heel wat meer is dan alleen literatuur. Toneel is ook helemaal geen literaire vorm, en het draait bij veel theatermakers al jaren niet meer alleen om de tekst. Kijk, als je hoofdzakelijk theatergezelschappen als Het Toneel Speelt, of Joop-theater bezoekt, dan kan ik me dat nog voorstellen. Maar groepen als Orkater, Carver, Vis a Vis en vroeger Alex d'Electrique en Dogtroep maken juist heel visueel theater.

Hoe dan ook, waar we Lutz dankbaar voor mogen zijn is dat hij na de oorlog de moed had Nederlands repertoire te gaan regisseren. Niet meer die eindeloze vertalingen van buitenlandse stukken, maar kansen geven aan Nederlandse toneelschrijvers. Zonder hem hadden we wellicht nooit de stukken van Hugo Claus op het podium gezien.

Toneel is tekst. Of gelul. Of theater. Of allebei.
Dat “iedere enscenering is een nieuw kunstwerk” -gezeik is een meme die (bijna) alle uitvoerend kunstenaars teistert.

Toneel is dat niet dat rudimentaire ding uit de tijd dat er nog geen film gemaakt kon worden?

Ja.

"Die Zaubelflote"

Dat klinkt mij nu weer heel erg naar een theaterstuk met minimaal 2 mensen met veel rood licht, weinig woorden en veel gekreun.

Ik zie vier soorten toneel:
1) theaterspel ter leering ende vermeack. RIP Ton Lutz etc.
2) muziekshow, in de ruimste zin van het woord.
3) soapserie; (voetbal international)
4) poppenkast: de Tweede Kamer

OLO @ 4)