
Trent Reznor van NIN drukt artiesten op het hart om hun
platenmaatschappij de rug toe te keren en hun muziek zelf te gaan marketen. Jaren geleden al rekende Steve Albini ons voor dat
platenmaatschappijen erg veel geld overhouden aan bandjes, en hoe het komt dat die bandjes er zelf niets aan over houden. Platenmaatschappijen dragen weliswaar netjes rechten af aan de artiesten,
maar trekken daar doodleuk kosten vanaf, zoals die voor de studio. De artiesten gaan pas verdienen als de platenmaatschappij zijn kosten eruit heeft.In Nederland verdient de modale popmuzikant niet meer dan 6.000 euro per jaar aan muziekmaken. Er is een kleine top die er wel een goed inkomen uit heeft, van pak em beet 36.000 euro. Het is die groep die veel overhoudt aan rechten van composities en teksten. Dat is ook de oudere groep muzikanten, trouwens. Oude lullen die theatertoertjes doen (pdf), je kent ze wel.
In de contracten met platenmaatschappijen geven artiesten de maatschappij het recht om voor hun rechten op te komen, iets waar de platenmaatschappij direct belang bij heeft, want uiteindelijk betalen de artiesten zelf aan de maatschappij voor hun opnames.
Lees verder over de verlenging van het auteursrecht...
In het standaardcontract (pdf) van de Popcentrale staat dat als volgt
geformuleerd:
Andere rechten
Een ander deel van de rechten loopt via Stemra en Sena. Daar romen de platenmaatschappijen niets van af. Je moet lid worden van deze particuliere organisaties om de peso's waar je recht op hebt, binnen te kunnen harken. Daarbij moet je je rechten aan ze overdragen, zodat zij er juridische zeggenschap over verwerven. Dat is het leuke aan rechten: Je kunt ze verhandelen, net als mestquota. Veel platenmaatschappijen en muziekuitgevers hebben rechten van hun artiesten overgekocht.
De vier grote platenmaatschappijen en de zogeheten rechtenorganisaties (samen de ouders van Stg. Brein) kunnen zo namens halfdode artiesten bij de EC gaan lobbyen om de naburige rechten gaan uitrekken, van 50 jaar naar 95 jaar na het publiceren van de opname. Blankenstein en Engelfriet zijn boos dat de EC gedegen onderzoek naar deze maatregel naast zich neer legde. Artiesten en academici zijn tegen deze verlenging. In de huidige situatie waarin grote bedrijven veelal rechten van artiesten overnemen en of beheren, hebben artiesten en hun familie niet veel aan dit soort regels.
Toegegeven: Een enkele oude theatertoerlul gaat iets aan verdienen aan deze verlenging: een paar tientjes per jaar. En dan hebben we het over 70+'ers, die nog wat royalties krijgen over een plaatje uit 1958. Het zijn vooral de platenboeren en rechtenorganisaties die van al die rechten kleine beetjes afromen, die belang hebben er bij dat de rock and roll niet in het publieke domein valt.
Ondertussen gaat het criminaliseren van muziekliefhebbers gewoon door. Mensen straf je het hardst door ze te isoleren, dus afsluiten van internet is een buitenproportioneel zware straf. Alsof je alleen maar muziek downloadt met internet, en het niet gebruikt voor communicatie met je werk, de overheid, de belastingdienst, etc.
Maandag stemt de EU over de verlenging. Dat kan alleen maar goed gaan.
“De Artiest verleent bij deze aan de Maatschappij het recht om in geval van inbreuk door derden op enig recht om in geval van inbreuk door derden op enig recht haar bij het artiestencontract verleend, in overleg, zo nodig mede namens hem in rechte op te treden.”
Andere rechten
Een ander deel van de rechten loopt via Stemra en Sena. Daar romen de platenmaatschappijen niets van af. Je moet lid worden van deze particuliere organisaties om de peso's waar je recht op hebt, binnen te kunnen harken. Daarbij moet je je rechten aan ze overdragen, zodat zij er juridische zeggenschap over verwerven. Dat is het leuke aan rechten: Je kunt ze verhandelen, net als mestquota. Veel platenmaatschappijen en muziekuitgevers hebben rechten van hun artiesten overgekocht.
De vier grote platenmaatschappijen en de zogeheten rechtenorganisaties (samen de ouders van Stg. Brein) kunnen zo namens halfdode artiesten bij de EC gaan lobbyen om de naburige rechten gaan uitrekken, van 50 jaar naar 95 jaar na het publiceren van de opname. Blankenstein en Engelfriet zijn boos dat de EC gedegen onderzoek naar deze maatregel naast zich neer legde. Artiesten en academici zijn tegen deze verlenging. In de huidige situatie waarin grote bedrijven veelal rechten van artiesten overnemen en of beheren, hebben artiesten en hun familie niet veel aan dit soort regels.
Toegegeven: Een enkele oude theatertoerlul gaat iets aan verdienen aan deze verlenging: een paar tientjes per jaar. En dan hebben we het over 70+'ers, die nog wat royalties krijgen over een plaatje uit 1958. Het zijn vooral de platenboeren en rechtenorganisaties die van al die rechten kleine beetjes afromen, die belang hebben er bij dat de rock and roll niet in het publieke domein valt.
Ondertussen gaat het criminaliseren van muziekliefhebbers gewoon door. Mensen straf je het hardst door ze te isoleren, dus afsluiten van internet is een buitenproportioneel zware straf. Alsof je alleen maar muziek downloadt met internet, en het niet gebruikt voor communicatie met je werk, de overheid, de belastingdienst, etc.
Maandag stemt de EU over de verlenging. Dat kan alleen maar goed gaan.
cspr, drukt van zich af: 't is toch wel
scharrelvlees?
cspr, drukt van zich af: Frisco
toch.... Foei!
gronk: Ik vermoed helemaal nergens, en dat de
oorspronkeli...
Korova-bouwt een boomhut: Laatst op de kookclub
geitenballen gegeten. Dat was...
Kret-209: Als je verlamd bent is hij moeilijk in te koppen.

Wildplasser, beroepsweigeraar: context Misschien wel het
meest overgewaardeerde wo...
Ahmed baby!: Economie. En dan vooral hoe het woord langdurig
ver...
Weerman Rapsel: Werken in de cloud. Ik denk dat dit zinnetje
wel ...
Roel Zwaar: Mensen die veel stopwoordjes en tussenwerpselen
geb...
Meneer van Dale: 'Basically' tijdens presentaties die in het
Engels ...

Totaal aantal: 1725
Waaronder de leden:
Joram Eet Shoarma Wildplasser, beroepsweig Verne Hoofdmeester, ondanks zi WitPaard Het neefje van Tofik cspr, drukt van zich af TheDeadDude Tha KinGuiN- arrogante R gronk TheStef Meneer van Dale Korova-bouwt een boomhut Snarf Dr Avalanche Pikey2ndViolin4ever Weerman Rapsel Stefizzle Der Webmeister koffieverkeerd pedigree
Joram Eet Shoarma Wildplasser, beroepsweig Verne Hoofdmeester, ondanks zi WitPaard Het neefje van Tofik cspr, drukt van zich af TheDeadDude Tha KinGuiN- arrogante R gronk TheStef Meneer van Dale Korova-bouwt een boomhut Snarf Dr Avalanche Pikey2ndViolin4ever Weerman Rapsel Stefizzle Der Webmeister koffieverkeerd pedigree















Dat die suckers geen geld hebben, komt vooral door zichzelf. Muziek is kunst, kunst verkoopt niet. Tenzij je consessies doet.
Dus als je als artiest geen geld hebt, niet zeiken, vakkenvullen.
Wat is nou een goed alternatief als je best leuke muziek maakt, maar niet zo web-savvy bent als meneer Reznor? Is dat er wel?
*noteert: je kunt ook geld verdienen met een cursus myspace*
*gaat weer uit het raam kijken*
Ka-TSJING!
http://file2hd.com/
Nu het nog kan.
Precies. Een platenmaatschappij is een soort bank.
Neem een demo op, zet hem gratis op internet, en zorg dat mensen je leren kennen. Een investering dus. Daarna kun je met je bekendheid extern kapitaal zoeken om de opname van een album te bekostigen en/of optredens regelen.
Als je van je hobby je werk wilt maken, moet je er iets voor over willen hebben. If you're in it for the money, I don't give a shit.
Not.
Dan gaat de meeste aandacht naar de fanatiekste krabbelaar. De grootste gastenboek-spamhoer of de meest toegewijde twitteraar. Luisteren we straks naar Opgezwolle met de beats van Erwin Blom. Singer/Songwriter Jaap Stronks met gevoelige liedjes over zijn kat, die was kwijt. Of rossen we in de pit met 2525 Ta Life.
No thnx.
Hyves en myspace regelen geen optredens, geen posters, geen plaatjes op de radio of optredens bij de TMF-awards. Het grote publiek, toch nodig om een beetje wat over te houden aan je muziek, bereik je gewoon een stuk lastiger zonder platenmaatschappij.
Nogmaals, Trent heeft het voordeel naast goede muzikant ook nog geniaal te zijn op verschillende andere gebieden waardoor hij dit soort dingen kan zeggen en doen (die vervolgens ook weer bijdragen aan zijn imago. Je doet je eigen marketing tenslotte). Maar wat is nou de beste zet als je alleen geniaal bent in het maken van muziek?
Er zijn meer kanalen dan myspace. En ze zijn meer gespecialiseerd. Vroeger had je alleen je radio en de cassettebandjes van je vrienden, maar nu kan je zo allerlei niches vinden. Er zijn (ongetwijfeld) sites die de nieuwste releases van salsa, death metal, beatbox of wat dan ook bijhouden. Linkje naar gratis muziek erbij en de luisteraar beslist zelf.
Algemener was Last.fm goed voor het vinden van nieuwe muziek, kijk ook naar de Hype Machine. Ik heb geen eigen ervaring, maar zou zweren dat er voor onbekende bands meer mogelijkheden zijn dan tien jaar geleden.
Ik laat 't aan de muzikanten hier over om gehakt van je opmerking te maken, maar ik durf er wel een kratje malt op in te zetten dat de drempel om van 'hobby' naar 'werk' te gaan te hoog is, domweg omdat je teveel moet investeren.
Je praat niet alleen over een paar jaarlonen die je achter de hand moet hebben voor een paar jaar inkomsten (want de eerste paar jaar verdien je geen fluit wegens onbekendheid), daarnaast moet je ook nog een smak geld opzij zetten voor allerlei onkosten (CD'tje persen kost niets, eh?).
En daar wringt het hem volgens mij ook. De industrie wil je nog steeds graag vooral iets fysieks verkopen, iets dat je kunt vasthouden en koesteren, maar in de praktijk vaak een stuk kunststof om één keer te rippen en die daarna op zijn best een plaatsje in een stoffige kast inneemt. (Maar vaker bekrast ergens op een stapel of in een doos eindigt.)
Het probleem van de onbekende artiest die zich op het internet wil promoten is dat je niet de enige meer bent, maar een van duizenden die zich via dat kanaal proberen op te dringen.
Volgens mij is de weg naar bekendheid dezelfde die al jaren gevolgd wordt: optreden tot je erbij neervalt, en proberen om zoveel mogelijk van je zelf gebrande studiomeuk te verpatsen aan iedereen die luisteren wil.
[q]daarnaast moet je ook nog een smak geld opzij zetten voor allerlei onkosten[/q]
Dat zijn precies de kosten waar ik op doel. Volgens mij kan behanger je uitleggen dat je voor een paar duizend euro met heel fatsoenlijke kwaliteit een nummer kan opnemen, distributie kan via internet.
Dat de drempel van hobby naar werk hoog is, vind ik niet erg. Niet iedere jojo hoeft van mij te musiceren, alleen die welke klasse en drive hebben.
En ongetwijfeld zijn er andere kanalen en sites waar je linkjes naar gratis muziek kan plaatsen. En dan maar hopen dat mensen je mp3-tje kopen.
Maar dan nog zie ik op internet niet snel een verdienmodel ontstaan dat én artiesten laat overleven en geeft waar ze recht op hebben, én het publiek niet naait en zijn eigen keuze laat bepalen.
Het huidige systeem waarin zowel artiest als luisteraar worden genaaid stinkt aan alle kanten een uur in de wind. Maar buiten dat systeem is er voor 99% (NIN, Arctic Monkeys, Radiohead en enkele anderen uitgezonderd) van de artiesten die het serieus aan willen pakken he-le-maal niets.
Eerst bekendheid, dan verdienen, dat is het hele punt. Je moet je onderscheiden van de achtergrondruis. En als je dat niet kan, dan is muziek maken voor je brood misschien ook niet voor je weggelegd.
En wat de baron zegt over topsport: we zullen alleen de werkelijk gemotiveerden overhouden. Maar stel je even voor dat er nog maar de helft van het huidige aantal artiesten is, zou je dat hoegenaamd merken? Misschien zijn er op het moment wel gewoon te veel.
Als jij de best muziek ter wereld maakt, dan kom je er misschien.
Maar misschien ook niet.
precies, Disclaimer: "optreden tot je erbij neervalt".
Mensen die de muziekindustrie in gaan om flink geld te verdienen hebben het sowieso mis. Alleen als iemand vette muziek dropt kan-ie op mijn duiten rekenen. Duvelduvel zei ergens: "deze shit is maar erbij, ik heb ook een fokking baan" en de kwaliteit van zijn muziek lijdt er nieteens onder.
Wat hyves / myspace betreft, ik zoek artiesten op, zij mij niet; Ik vind nieuwe artiesten door bijvoorbeeld collabs met artiesten die ik goed vind.
Was het niet hiphop, waar met de mixtapes (cassettes!!) muziek verspreid werd?
Dat iemand jou een cassette in je handen drukt en dat je er dan maar op kan rekenen dat het goeie muziek is. Ik kan suggesties van mijn vrienden 100x meer waarderen dan een scriptje die een top 10 populaire downloads / views genereert.
Hahaha. Zie dan maar eens gevonden te worden.
Je begint met de obligate myspace. Als je daar uit groeit, dan heb je een echte website nodig. Die moet er natuurlijk wel een beetje uitzien, en niet als de zoveelste zanger frans. Kortom: schuift-u maar. Ondertussen wil de belastingdienst geld van je zien, en bierviltjes met een bedrag d'r op accepteren ze niet als factuur. Boekhouders werken ook niet voor niets. Etc.
Voor een deel zijn dat natuurlijk de problemen die iedere startende ondernemer heeft, want da's in essentie de switch die je aan het maken bent. Maar iedere startende ondernemer kan je ook vertellen dat ze tig dingen verkeerd hebben gedaan, en dat je de lulverhalen uit de intermediair met een strooiwagen zout moet nemen.
http://www.youtube.com/watch?v=Njuo1puB1lg
We gaan in herhaling vallen, maar vooruit.
Het is 1990, ik zit in een beginnend bandje, heb niet of nauwelijks een platencontract, kan net 1000 CDtjes maken, stuur ze op naar de radio en verkoop ze voor een tientje op concerten. Outreach is klein.
Het is 2009, ik zit in een beginnend bandje, heb geen platencontract, kan net een paar nummers opnemen. Op concerten krijgt iedereen op zijn kaartje mijn websiteadres met gratis downloads + torrenttracker. Al mijn vriendjes plaatsen links op hun blogs. Gespecialiseerde forums/websites stuur je een email, of laat je door een welwillende recensent sturen. Via gesharede playlists komt ook nog eens iemand bij jouw terecht.
Het lijkt mij een betere tijd.
Je kunt makkelijker beginnen, dat klopt. Maar waar een deel van de hobbel naar 'zelfstandig beroepsartiest' 'm in het begintraject zat, is-ie nu naar achteren verschoven.
RIP!
http://search.twitter.com/search?q=mien+froger
Bert B. had vandaag ook al een bijzonder fraai stukje Bill Hicks als munitie in zijn oorlog met Diana de marketingdame van Telfort.
Vanaf de jaren '70 was het zonder probleem gebruikelijk dat ongeveer de gehele nederlandsche semi seriueze muziekantenscene (van de ex tot aan het klein orkest) draaiden op een uitkering als ' erkend muzikant'. Met andere waren in principe staatsmuziekanten. Diegenen die dat niet wilden schnabbelden zich de tering, danwel werkten in reguliere baantjes als vrachtwagenchafeur of kraandrijver. In het buitenland is dit laatste meestal gebruikelijk, tenzij je een vette deal sluit (en aan alle kanten genaaid wordt). Een bestaan als louter muzikant opbouwen is dus vrijwel onmogelijk. Dan is het niet meer dan logisch dat je probeerd de grootste opvreters uit te sluiten als je het wel wil maken.... Wat riepen we vroeger ook al weer ? /ouwelul
Huur zaal
Kosten inhuur portiers / security
Huur / vergoeding PA
Huur plee's
Kosten inhuur dame van de retirade
Kosten band. Als de band een beetje entourage heeft (dat wil zeggen band + geluidsman / roadie en of chaffeur) dan begint dat ergens bij de 1500 euri's... in een beetje zaaltje is dat alleen al een tientje om binnen te komen laat staan de eerder gemelde kosten... Nee meneer, de baromzet zit in een aparte BV, daar kan ik niets mee doen... we draaien wel weer verlies op deze band...
Nou, die kosten kunnen flink uit de hand lopen. Een studio als de mijne kost al gauw 750 euro per dag. En je gaat toch echt dagen en dagen opnemen, en dan vele uren mixen. Dan moet je nog masteren...
Enkele cdtjes laten maken is duur. Een glasmaster kost toch ook pak em beet 800 euro.
Sommige muzieksoorten kun je thuis opnemen. Een goeie mic heb je al voor 1000 euro. En dan heb je nog 10.000 euro aan hardware nodig. Hopelijk heb je mazzel met je akoestiek. De drempel is en blijft hoog.
Toegangskaartjes kalief? Laat me niet lachen, die zijn voor de zaal/organisator...
Ook daarbij zijn er gelijksoortige contracten. Meestal spreek je een vast bedrag af voor de artiest, plus een bedrag per kaartje dat wordt verkocht boven een vastgesteld aantal. B.v.: de eerste 500 kaartjes zijn 100% voor de zaal, 500t/m1000 zijn voor 60% voor de artiest. Uitverkocht = allebei blij.
En ik wil illegale flac's kunnen authorisren. Het zou leuk zijn als er in je player een link verscheen: "legalise this track". Als je daar op zou klikken, ga je naar een website waar je betaalt met paypal of ideal ofzo. Daarna krijg je een leuke anzichtkaart in de bus, leuk voor de heb, en tevens een certificaat.
Shareware-muziek, dat zou van de grond moeten komen.
En open source muziek ook. Losse tracks aanbieden gebeurt nu op kleine schaal.
Maar wat jij wenst is denk ik pas mogelijk als een groot gedeelte van ons ook bereid is voor onze software te gaan betalen.... en hoeveel van ons doen dat ?
Oh, het werkt trouwens ook redelijk als je twintig en vrouw bent, en er een beetje lekker uit ziet.
Maar zodra je iets professionelers wilt opleveren, moet je opeens verstand hebben van allerlei dingen die die 'amateur' software allemaal voor je verborg, of uberhaupt niet kon, maar die wel effect heeft op je eindresultaat. En opeens is zangles helemaal niet zo'n beroerd idee. En ja, je kunt dat soort dingen door iemand 'laten' doen. Alleen, die doet zoiets meestal niet voor niets.
- Dat platencontracten rechten overnemen, is al decennia bekend.
- Dat rechten zo bij bedrijven terecht zijn gekomen, ipv artiesten, is ook bekend. Dat speelde zelfs al in de tijd van Tol en Louis Davids.
Het verbaasd me dat de politici en de reguliere media deze zaken niet in verband brengen met de verlenging van het "auteurs"recht.
ja, precies. Geclipte samples is zo'n ding. Dan zegt de cd-perserij ineens tegen je: "Dit gaan we niet persen. Doe maar remasteren."
Ook zoiets: cd-branders en dito bakprogramma's die de cd niet volgens de norm branden. Ook die schijven worden geweigerd.
Maar dit is niet anders dan vroeger. Mijn betoog gaat erover of je je ziel aan de platenmaatschappij verkoopt voor het startkapitaal, of dat op een andere manier regelt.
Was het maar waar. Platenmaatschappijen hebben bijna zonder uitzondering een "muziekuitgeverij" en eisen dat jouw werk daar wordt ondergebracht. Dat betekent dat één derde van je buma rechten fijna naar de muziekuitgever gaat.