In 2006 schreef Mischa Cohen van Vrij Nederland nog: “Zijn ziekte, de kanker, lijkt definitief overwonnen. Dit jaar is er nog een laatste controle, maar dan is hij medisch gezien weer gezond.” Inderdaad, Martin Bril was wellicht door het oog van de naald gekropen, maar gekropen was hij. Maar de kanker kwam terug. Enkele weken geleden werd steeds duidelijker dat het echt niet goed ging met de meandercolumnist, met als negatieve apotheose zijn column over de aanschaf van een rolstoel. En dan vandaag dit bericht. 4 kleine woorden met, wellicht, een hele grote lading: “Vandaag geen Martin Bril”. Vandaag niet, maar morgen ongetwijfeld wel. Een mens moet immers hopen op het beste, zou de heer Bril zeggen.