Tijd voor een nieuwe en frisse webdesing woensdag. John C. Erkelens aka Pelancungan Sompoton maakt graag websites met veel knipperende en rondvliegende gifjes, voorzien van achtergrondmuziek. Wil je commercieel aan de slag met Pelancungan, wat logisch is gezien zijn talent, dan kun je contact opnemen met vanthek webdesing. Maar nu eerst genieten van Pelancungan Sompoton past, present and future, z'n secret world, z'n watervallen en Pelancungan Sompoton zelf. Oh ja, pas wel op, want alles, maar dan ook werkelijks ALLES van de Pelancungan Sompoton site is copyright protected, dus ook al die geweldige gifjes.

"...“Artwork should be a reflection of musical style, musical intentions and character of the performing artist(s). But that doesn't mean there is no possibility that existing artwork speaks the same language as a musical work”...". Om dan vervolgens met dit soort onbeschrijfelijke rommel en bagger op de proppen te komen. Ik zou er ook heel groot een copyright teken overheen plaatsen, want stel je voor dat het gejat wordt... Lang leve de blurfunctie in photoshop. Oh ja, undisccovered schrijf je met één C, dus als undiscovered. Of staat die C voor alle ©'s die je over je rommel heen plakt?

Sabam, de Belgische versie van de Buma, eist een Belgische oplossing voor het p2p probleem: De providers moeten het downloaden van illegale bestanden voorkomen met filters en ze moeten binnen een week toezeggen te gaan filteren, anders gaat Sabam legaal stappen, waarschijnlijk op grond van "gemiste inkomsten" uit handel die er niet is en nooit was. Je kunt in een week tijd geen filter maken dat eenduidig onderscheid kan maken tussen werken waar wel en geen rechten van Sabam mee gemoeid zijn. De ISP's zouden natuurlijk de poorten voor bittorrent en limewire dicht kunnen gooien, maar die maatregel schendt ook het recht om je eigen muziek via het net te verspreiden en vijftig jaar oude Elvisplaatjes uit te wisselen. De duur van copyright is onder druk van dit soort rechten organisaties van 50 jaar naar 70 jaar aan het schuiven. Uit recent onderzoek blijkt dat je op economische modellen een duur van 14 jaar veel rechtvaardiger zou zijn. Daarnaa zou het werk in het publieke domein moeten vallen. Hoeveel jaar? 14 jaar. (thx @ Sacamano)
Bovendien zou door deze maatregel ook de netneutraliteit van het Belgische deel van het internet voorbij zijn. Dat betekent dat de ISP's niet langer een doorgeefluik zijn, maar verantwoordelijk worden voor wat er online gebeurt. Dat heeft vergaande politieke consequenties. Sabam's eis heeft zodoende ingewikkelde economische, technische en morele haken en ogen. @Belgische ISP's: Samen naar de rechter ermee!

Het leek zo onschuldig: Je geeft samen (want dat drukt de kosten) een bakcdtje aan je vader voor vaderdag. De volgende dag staat het breeduit in de krant en gaat zo'n etter van een blogger liggen klikken bij de RIAA. Dat overkwam de dochters van G. W. Bush. Als je zo in het centrum van de belangstelling leeft, moet je je heel correct gedragen, want dit soort zaken zijn een dure grap.
Zie ook: Youtube-ster is een uploadcrimineel.

Iets meer dan een half jaar geleden postte Je Suis Pie een stukje over de geweldige tune "Come Wander with Me" uit de gelijknamige aflevering van de Twilight Zone uit 1964, inclusief een linkje naar de originele versie op youtube. Als je daar nu naartoe gaat, krijg je de volgende melding: "...This video is no longer available due to a copyright claim by Vincent Gallo...". De Zwaar overschatte arty farty art house regisseur en acteur Vincent Gallo, die zijn zaad enkel aan blanke vrouwen te koop aanbiedt (even naar beneden scrollen), vindt blijkbaar dat hij de rechten bezit over deze tune aangezien hij de tune ook gebruikt heeft voor zijn film "The Brown Bunny". Uiteraard staat er inmiddels een andere versie op Youtube waar Gallo zijn claim nog niet op heeft gelegd en vooral het begin is opmerkelijk: "...It can't belong to anybody, nobody can buy it. It's public domain...".

Canada. Het land waar u 3 weken lang verlof en slachtofferhulp krijgt als u een natte scheet laat, blijkt een van de grootste leveranciers van modchips (chips voor je game-console waarmee je software-beveiliging kan omzeilen) en illegale kopieën van films. Althans, als we de lobbyisten van de software-, film- en muziekindustrie in de Verenigde Staten mogen geloven. In Canada is het overigens niet verboden om bijvoorbeeld een videocamera mee te laten draaien tijdens een bioscoopfilm, maar dat vinden de mannen van de anti-piraterij, verenigd in de IIPA, geen argument. Canada kan zelfs in de problemen komen met de wereldhandelsorganisatie (zelf ook zo'n fijne, eerlijke club...) terwijl in dit artikel netjes uitgelegd waarom dat volledige onzin is en het wellicht tijd wordt dat de VS zich eens gaan voegen naar de standaarden die in de rest van de wereld in opkomst zijn, in plaats van andersom.