Linkdump
downloaden erger dan iemand per ongeluk doodrijden

De FNV wil een heffing voor downloaden, om zo een verbod te voorkomen. Dat de FNV meedenkt om te voorkomen dat de muziek- en filmindustrie hun falende businessmodel gaat afreageren op de volledige burgerij, is lovenswaardig. Het is echter wel een beetje wonderlijk dat ze een heffing willen op downloaden, want downloaden mag nu gewoon. Het is het uploaden dat... gaaaap... hoe vaak moeten we dit nog zeggen, een andere zaak is. Een voordeel is er wel: Je kunt niet heffen over illegale middelen, dus ook uploaden moet dan legaal worden in Nederland. Daar zijn we natuurlijk sterk voor, want als we moeten wachten tot de muziekindustrie eindelijk gaat begrijpen dat we geen cd's, geen drm, en geen belerende onskipbare intro's op dvd's willen, en gewoon een USB-poort in de platenzaak willen zien, dan zijn we zo weer 10 jaar verder. Maar we vrezen wel dat dit een soort koffieshopbeleid blijft: Een legale download-voordeur, en een illegale upload-achterdeur.   

Ruim twee jaar nadat Alan Ellis, de eigenaar van de legendarische torrentsite OiNK, werd opgepakt, is hij berecht, en ONSCHULDIG bevonden. Omdat de OiNK-servers zelf geen muziekbestanden bevatten en Ellis daarom moeilijk illegale openbaarmaking ten laste te leggen was, werd Ellis voor "samenzwering om te frauderen" vervolgd. Ook dat bleek geen vruchtbare weg. “What I do is really like Google, to provide a connection between people.”
De servers die in beslag werden genomen, stonden in Amsterdam. Je zou daarom wat meer Nederlandse interesse verwachten, maar toch lijken tot nu toe alleen nu.nl en Goldmember er over geschreven te hebben. Was die Nederlandse medewerking aan de inbeslagname eigenlijk wel rechtmatig?

Ondertussen namen de Telegraaf en Metro de als persbericht verhulde reclame van ScanSafe over. “Steeds meer mensen downloaden illegaal software en mp3'tjes op het werk.” Afgezien van de vraag of je de middelen van de baas zou mogen gebruiken voor eigen belang, is downloaden van muziek vooralsnog gewoon legaal in Nederland. Je mag gewoon kopiëren voor eigen gebruik. "Uploaden" wordt gezien als een openbaarmaking en is dus een ander verhaal. Maar misschien moet je ook dat gewoon toestaan. En bovendien is heel veel software legaal te downloaden omdat het gratis is, of omdat je er gewoon ter plekke voor betaalt. Illegaal downloaden zal niet zo vaak voorkomen als die onruststokers suggereren.

Linkdump
...and today my millions cry...
 

Het is natuurlijk een geweldig idee. Om die arme, zielige entertainmentindustrie (de industrie hè, niet de artiesten) te redden, moet er gewoon een downloadverbod komen. Dat zegt Timmeh, en dat zegt een kamercommissie. De SP is meer voor een waarschuwingspopup op sites waar auteursrechtelijk beschermd materiaal te vinden is, een lijst sites die Timmeh zo uit het hoofd kan opdreunen, maar de SP is een stel communistische hippies. Echter, nu doet zich een probleem voor, dit downloadverbod is namelijk alleen te handhaven als BREIN en/of de overheid al uw internetverkeer kunnen en mogen monitoren. En dat valt slecht bij iedereen die iets te verbergen heeft. Komt bij dat allerlei hippies ook beginnen te mauwen over inbreuken op de burgerrechten, en over het afpakken van de vrijheid van informatie. En dat terwijl de platen- en filmmaatschappijen het hoofd amper boven water kunnen houden, dat zie je direct aan de opbrengsten. In NRC-Next verscheen zelfs een artikel (spiegeltje) van enkele bloggers, journalisten en een jurist (en Danny Mekic, die we hier al heel lang kennen), waarin onder andere gewaarschuwd wordt voor Australische internetfiltertoestanden. Zwaar overtrokken natuurlijk, want wat is er nu mis met een onafhankelijk orgaan dat even op uw pc kan kijken of dat bestand van 700 mb wat u aan het binnentrekken bent niet de laatste film met Hugh Grant is. Niets toch? Want als u niets te verbergen heeft, heeft u immers niets te vrezen. Dat het uw ingescande dagboeken waren die u even van de ene naar de andere server verplaatste, daar zijn ze zo achter, en dan lezen ze die verder heus niet. Net als uw digitale aangifte die dan ook gemonitord wordt. Wij gaan nu even hengelen in de brievenbus van Tim Kuik, even in zijn post loeren of hij niet iets illegaals heeft ontvangen tussen de kerstkaarten. Dat moet kunnen, want als je niks illegaals doet, heb je geen privacy nodig.
Update: Reactie van Bits of Freedom op de onzalige plannen mbt uw internets..

Oh wat goed. Hoe hard heerst dit dan? De rechthebbenden van meer dan 50 werken van Chet Baker hebben in Canada wegens het daar geldende systeem van 'het is uw geld, u kunt het opvragen wanneer u wilt' een claim ingediend van, schrik niet, potentieel zo'n 60 miljard Canadese dollars. 'Tegen ons, de downloaders?', vraagt u zich wellicht geschrokken af. Maar juich, jubel, hoera en intense OLO! Het is niet tegen u of ons, maar tegen grote maatschappijen als Warner Music Canada, Sony BMG Music Canada, EMI Music Canada, en Universal Music Canada. 'The class action seeks the option of statutory damages for each infringement. At $20,000 per infringement, potential liability exceeds $60 billion. These numbers may sound outrageous, yet they are based on the same rules that led the recording industry to claim a single file sharer is liable for millions in damages.'  Mag Chet Postuum een lintje? Ook vanwege My Funny Valentine?
Tim Kuik zal in ieder geval blij zijn dat men de regels zo goed naleeft. 

Dat de muziek- en met name, de platenindustrie heel veel moeite heeft om zich aan de de lusten en lasten van het internet aan te passen is geen geheim. Artiesten nemen steeds vaker de touwtjes in handen als het om hun muziek gaat en verzinnen dingen waarbij ze de industrie soms volledig buitenspel zetten. Die laatste is hier niet blij mee en ziet haar inkomsten als sneeuw voor de zon verdwijnen. Het komt niet bij ze op om, in plaats van star en stram te blijven, mee te buigen met de bewegingen in de markt. In plaats daarvan blijven ze zich blindstaren op het aanpakken van de (illegale) downloader. In de Verenigde Staten staat deze dinosaurus nu een nieuwe klap te wachten. De U.S. Copyright Act van 1976 zorgt er namelijk voor dat vanaf ongeveer 2013 rechten op materiaal weer terugvallen naar de makers of hun nabestaanden. Deze moeten hier wel wat papierwerk voor inleveren. De industrie probeert dit uit alle macht te voorkomen met vrij doorzichtige trucjes. Als ze al die tijd en moeite die ze hierin steken nou eens zouden gebruiken om echt samen te werken met de artiesten en een product zouden maken dat bij deze tijd past? 

    meer...

Van alle muziekliefhebbers spenderen downloaders het meest aan muziek, blijkt weer eens uit een onderzoekje. Dit soort cijfers legitimeren downloaden uit illegale bron natuurlijk niet, maar het geeft wel aan dat de politiek niet op de klant moet gaan afreageren dat de muziekmarkt categorisch weigert om te innoveren. Nog altijd bestaat enkel de keuze tussen de aanschaf van overbodige cd-doosjes met flodderfolder of een beperkt aanbod van inferieure digitale bestanden. Hoe kunnen we de politiek er van overtuigen dat ze moeten inzetten op een legale markt waarin het verschil tussen muziekgenieter en distributeur vervalt?

Het kabinet wil op termijn een downloadverbod. Niet te vroeg schelden: De zwendelachtige thuiskopieheffing wordt opgeheven. “In de tussentijd moet de entertainmentindustrie alternatieven bedenken, samen met internetproviders en consumentenorganisaties.” Ik zie daar zo snel geen vertegenwoordiger tussen die de internettert vertegenwoordigd die daar even kan gaan uitleggen dat de consument de content zal moeten kunnen bepalen, dus misschien moeten we even kijken hoe wij een afgevaardigde kunnen sturen.
Als een alternatief voor het illegaal downloaden wordt gedacht aan het betaald filesharen. En dat is een prima idee en al heel lang een droom van mij. Zo krijgen artiesten hun rechten en bepalen de gebruikers de content. Iedereen die betaalt voor usenetprogramma's of Rapidshare is in feite al aan het betalen voor filesharing, alleen betalen ze aan de verkeerde. Ik zou er als voorwaarde bij willen stellen dat artiesten zelf per werk hun prijs mogen bepalen en kwaliteitsnormen als een minimum bitrate kunnen stellen. De eenheidsprijs zoals de Buma hanteert en zoals Apple die in heel Europa wil, is echt niet van deze tijd. Bij software is de prijs ook gedifferentieerd en er is geen enkele reden om dat bij digitale media bestanden anders te doen. En het is redelijk bovendien: Een heel orkest in een studio zetten kost nu eenmaal meer dan dat je thuis de spinvis uithangt.

Update: Het is belangrijk dat we naar een systeem toewerken waarin de 'gebruikers' de verdeling van de content bepalen. De 19 online diensten die nu bestaan krijgen het nu niet eens voor elkaar om de verkoop-top-10 aan te bieden. De gebruiker is nu echt aan zet om haar filesharingsystemen te legaliseren door een goede rechtenafdracht te realiseren.
De vraag is alleen: Willen we liever een bulklicentie (overzichtelijk, waterdicht) of liever betalen per track (eerlijker voor de artiesten, meer illegale filesharing).

Het cognitie-wetenschapsblog 'Mindhacks' schreef een artikel waarin ze betogen dat internetverslaving niet bestaat. Daar linkten we al eens eerde naar. Het artikel zegt over games: waarom internetverslaving niet bestaat “but the Japanese, rather sensibly, identify the core problem as social withdrawal, and the excessive solitary activities as symptoms - just ways in which isolated people try to fill the void. In fact, this is exactly what a recent study of internet game users found: the driving force behind internet games was less the 'fun', the kick of the game if you will, but instead a sense of achievement, freedom and social connectedness.
Communicatiewetenschapper Jeroen Lemmens meldt het Nederlands Dagblad (met een enorm nuttige link naar www.uva.nl/) dat zeker twintigduizend jongeren in Nederland verslaafd zijn aan computerspelletjes en dat dat aantal toeneemt. meer...