Tjek "The Biodiversity Project" van de Amerikaanse natuurfotograaf Joel Sartore. Normaal gesproken fotografeert Joel wildlife, maar voor The Biodiversity Project heeft hij dieren gefotografeerd die in een dierentuin zijn opgegroeid. Het resultaat zijn 100 fantastische foto's van schitterende dieren. Hier de volledige serie. En hier al het werk van Joel Sartore.

Het Gemini project van de NASA was een ruimtevaartproject waarin tussen 1964 en 1966 in het totaal 12 ruimtevluchten werden uitgevoerd ter voorbereiding van het Apolloprogramma. Op de site March to the Moon staan misschien wel honderden nog nooit vertoonde foto's van deze avonturen in zeer hoge resolutie. Werkelijk uren klik en kijkplezier!

Voedselfotografie is al meestal niet erg fraai (Denk bijvoorbeeld aan uw lokale kapsalonleverancier, die er ook een gewoonte van maakt om zijn schotels te fotograferen. Niet doen, gewoon echt  niet doen.) Maar in combinatie met een slecht zittend en vooral hysterisch bedrukt t-shirt is het bijna misdadig. Check Pizzashirt.net, waar ze grossieren in dergelijke bagger. Of zoals ze het zelf zeggen: “...An incredible rainbow of choices, incredible!

...”. * gooit dikke bleek in ogen, om ze er vervolgens met een roestig broodmes uit te steken *

Check deze schitterende interactieve documentaire van de Canadese filmmaakster en fotografe Dianne Whelan. Dianne is samen met het Canadese leger op sneeuwscooters naar het meest noordelijke stukje Canada, 412 kilometer van de Noordpool, gereisd om daar de boel te inspecteren. Onnodig om te zeggen dat zo'n reis van ruim 2000 kilometer in 16 dagen door één van de meest onherbergzame stukken aarde erg zwaar is, maar ook indrukwekkend mooi. Gelukkig heeft Dianne veel beeld geschoten, waar je naar kunt kijken terwijl zij haar verhaal doet. Het is me alleen even volledig onduidelijk waarom ze zo graag wil vertellen dat ze een wiet rokende, whiskey drinkende pot is (Jaja, om aan te geven hoe anders ze is dan de mensen met wie ze reist. Maar... nou en!)

Check de intens hard heersende fotoserie van de Canadese fotografe Hana Pesut. Voor haar serie Switcheroo fotografeert ze stelletjes in hun eigen kleding en vervolgens in elkaars kleding. Het resultaat is geweldig en in sommige gevallen kun je haast niet zien wat de eigen kleding is of van de partner. Op haar fotoblog staan overigens de nieuwste Switcheroo's.

De Russische fotograaf Alexander Semenov heeft in de Witte Zee een enorme lading wonderlijke zeedieren opgedoken en gefotografeerd. Het resultaat is de schitterende fotoserie "Dark Matter" geworden. Op Behance heeft hij nog negen fotoseries staan, maar kijk toch ook vooral naar zijn portfolio op z'n eigen site, waar nog heel erg veel meer mooie foto's te vinden zijn

Fotografen Lucie & Simon hebben de bewegende elementen uit foto's van bekende, vaak erg drukke plaatsen als Times Square en Grand Central Station weten te filteren. Het resultaat is een bevreemdende kijk op die normaal zo overbevolkte plekken, die nu badend in rust, stilte en een bijna majestueuze kalmte tentoongespreid worden. Zo stil als de stilste plek op aarde -waar 99,9% van het geluid wordt weggefilterd, waar je je eigen organen kunt horen werken en waar nog geen mens het langer dan 45 minuten heeft uitgehouden- is het niet. En ook niet alle foto's zijn helemaal vrij van mensen. Maar eigenlijk zijn het nou juist die uitzonderingen die de foto's een griezelig en kil gevoel meegeven en mijn emotionele balans meer weten te verstoren, dan de -wel gelukte- totaal mensvrije plaatjes. De toepasselijk "Silent World" getitelde compilatiefilm, waarin nog veel meer ontmensde drukke plekken voorbijkomen vindt u hieronder onder meer...

Maho Beach, met de toepasselijke bijnaam "Suicide Beach" bij Princess Juliana International Airport op Sint Maarten staat altijd garant voor spectaculaire foto's. Dat vond de Oostenrijkse fotograaf Josef Hoflehner ook, dus heeft hij daar de serie Jet Airliner geschoten. Zwart wit en zwaar overbelicht, maar het zorgt er wel voor de de foto's de warmte en het intense zonlicht van Sint Maarten meekrijgen. De rest van zijn portfolio is trouwens ook de moeite waard.

Best leuk spul hoor dat kunst enzo. Maar soms denk ik toch echt van dat ik dan dus zoiets heb van ja, tja, hmmmmm, dusssss. Tijdens een rondje interwebsen kwam ik deze foto's [wtf alert] van Rachel de Joode tegen en deelde die foto's met wat mensen. De reacties varieerden van "Dit is kunst zonder ns" en "BOEHOEHOE EN HET KABINET PAKT AL ONZE SUBSIDIE AF!!!!!" tot "Godverdomme stelletje teringhippies, laat ze een baan gaan zoeken" en "what is this I don't even..". Dat zou iets over deze creatieve uiting van mevrouw de Joode kunnen zeggen, maar natuurlijk ook over mijn klankbord. Maar dat terzijde. Ik zal eerlijk zijn. Ik vind hier geen reet aan en ik vind het ook niet knap gemaakt, maar het breng duidelijk een reactie c.q. emotie bij me teweeg. Maar is het daarom kunst?? En dat is eigenlijk de vraag die ik bij u -de alwetende reaguurderscrowd- poneer. Uw antwoorden, meningen en flames over wat wel of geen kunst is, kunt u kwijt in de comments.  

Linkdump
Mierenneuken doet u maar in de comments

Zo heel af en toe levert het onomkeerbare gevolg van industrie op landschap nog best aardig resultaat op. Kunstenaar Tito Mouraz legde 2 jaar lang het snel veranderende rotsgebergte in Portugal vast.

Je moet even door de afgrijselijke hondenpootjes op z'n site heen kijken maar de set hilarische onderwater shots van honden van Seth Casteel maakt een hoop goed. De rest van de site is dan overigens weer op eigen risico. Ik zou het gewoon bij bovenstaande link laten.

Fotograaf Peter Lippmann komt met een nieuw serie werk genaamd Paradise Parking; een overzicht van door de natuur opgevreten auto's (vrijwel allemaal klassiekers). Voor in het echt ga je naar Sophie Maree in Brussel en anders hier.