De wijze man Mr Bean sprak ooit eens: "if it were microscopic, no one would be able to see it". Daar hebben de deelnemers aan de Nikon Small World Photomicrography Competition geen boodschap aan. Voor hen geldt, hoe kleiner hoe beter. Of het kunst is? Daarover verschillen de meningen. Dat het heersende plaatjes oplevert is zeker. Vorig jaar was voor het eerst ook het onderdeel Small World In Motion in de competitie opgenomen. En dat heerst misschien nog wel harder. Hieronder de winnaar van de eerste prijs.

Raiding The Lost Ark, a filmumentary is het resultaat van acht maanden lezen, door bergen behind-the-scenesmateriaal spitten, interviewen en editen. Jamie Benning (Brit, doet iets als editor bij verschillende bedrijven) stopte dat alles integraal in de film Indiana Jones And The Raiders Of The Lost Ark en creëerde zo een kijkje in de keuken waar de gemiddelde commentaartrack en making-of van een film een puntje aan kan zuigen, zijn petje voor afneemt, U tegen zegt en een diepe buiging voor maakt. Benning heeft aangekondigd dat ook de andere Indiana Jonesfilms eenzelfde behandeling staan te wachten! Eerder deed hij hetzelfde trouwens ook al met de Star Wars trilogie. Oké, het is een hele zit, maar die zit is wat mij betreft meer dan de moeite waard!  

Dat klonk natuurlijk enorm spannend toen de rechtbank in Amsterdam liet weten dat ze een lego/playmobilfilmpje hadden laten maken om de crime-story "klimop" te verduidelijken. Helaas bleek het een draak van een short te zijn, die economisch gezien vooral heel duur heeft gekost qua financieel geld. Hoe moet het dan wel? Nou, dat laat de zeventien jarige Forrest Whaley van Forrest Fire Films even zien in deze bijna twee en een halve minuut durende epic lego versie van Captain America. Schieten, Lego en Gore! Wat wil een mens nog meer? (Okay, er mogen wat meer billen in, maar Whaley is dan ook nog geen 18...)

Deze staat zo hard in de repeat hier:

Wij zijn hier erg gecharmeerd van OK GO, die we kennen van hun heersende stopmotion clips en Rube Goldberg liefde.En nu hebben ze ook wat voor Sesamstraat gemaakt.

Hoe hard heerst dat dan. Op dit moment zijn Russische wetenschappers vanuit Vostok Station bezig om het laatste stukje te boren van een gat van bijna 4 kilometer diep door de Antarctische ijskap, op weg naar een 700 meter diep meer onder het ijs. Dit water heeft waarschijnlijk al 15 tot 20 miljoen jaar (nee, niet slechts 6000 jaar) geen licht meer gezien. Bizar en spannend te gelijk. De wetenschappers zijn vooral bang om het meer te besmetten met boorvloeistoffen en bacteriën die meekomen tijdens het boren. Maar ook het gevaar van een gasexplosie door miljoenen jaren opgebouwde druk na gasvorming is een risico. Wat er gevonden gaat worden is uiteraard nog niet bekend, maar haast maken moeten ze in ieder geval wel. Over een paar weken begint de winter in Vostok Station en kunnen er geen vliegtuigen meer landen. Want dat het koud wordt in Vostok is zeker. 21 juli 1983 is daar de laagst gemeten temperatuur ooit vastgelegd: 89,2 graden onder nul. En wij maar mekkeren over gevoelstemperatuur van -14.

Goedemiddag, tijdens deze horrorwinter is het tijd om alvast aan de zomervakantie te gaan denken! Want voor je het weet zijn alle hotels in Alanya volgeboekt met plaatjes van Retecool. Mocht dat toch het geval zijn, denk dan eens aan de volgende Retecool Vakantietip: De Out 'n' About Treehouses in het altijd pittoreske Oregon, waar je als een echte Ewok in boomhutten kunt wonen. Klinkt wonderlijk en is het ook, maar het heerst ook nog eens snoeihard.

“Dit werk is opgedragen aan hen die in een tijd dat succes, een relatie, geld of beroemdheid buiten bijna ieders bereik ligt, bruggen verbranden en alles achterlaten om een nieuwe wereld te creëren”Ik ben Pavel, ik ben 28 jaar en ik doe Banksy na. En hoe! Deze Pavel die onder de schuilnaam P183 zijn street art in- en om Moskou maakt, kan er wat van. Tjek hier 12 van zijn creaties. 

Aangezien dode bomen binnen nu en een tijdje toch alleen nog maar als brandhout kunnen worden gebruikt- en niet iedereen een 3Dprinter heeft, bedacht de hier om de hoek van de retebunker wonende Duitse Rotterdammert Bartholomäus Traubeck een soort pick-up (audiofielen alert) die met behulp van wat programmeerwerk (wortelbroeken-alert), een techneut (behanger-alert) en een houtzagerij de jaarringen van een boom uitleest en ze omzet in pianoklanken. “A tree’s year rings are analysed for their strength, thickness and rate of growth. This data serves as basis for a generative process that outputs piano music. It is mapped to a scale which is again defined by the overall appearance of the wood (ranging from dark to light and from strong texture to light texture). The foundation for the music is certainly found in the defined ruleset of programming and hardware setup, but the data acquired from every tree interprets this ruleset very differently.” Of het resultaat iedereen kan bekoren weet ik niet, maar ik vind het prachtig, de wok uit herfstend en geweldig!
  

Wellicht had u dit al eens gezien. Wij nog niet. Ontzettend goed gedaan en toch weer een stukje vermaak naar de mensen toe!