"Zedencrimineel veroordeeld voor bezit virtuele kinderporno", kopt nu.nl vandaag. "De rechter bepaalde dat het materiaal niet van echt is te onderscheiden." Hee, dat is dubieus. Dat moet wel een echte Hollywood productie zijn geweest. Of misschien weet de rechter iets te goed waar hij het over heeft? Gelukkig is er de bronvermelding: het oorspronkelijke, meer genuanceerde bericht op AD.nl; daarin blijkt dat de animaties voor kinderen niet van echt zijn te onderscheiden. Vraag je je natuurlijk af hoe men dat enigzins objectief heeft vastgesteld... Hoewel het in dit geval zeer waarschijnlijk is dat om verderfelijke kinderporno gaat, vraag je je misschien twee dingen af: hoe kan een rechter dit aan de hand van virtuele beelden vaststellen en waar ligt de juridische grens?
 meer...

Stel, je hebt een "Griekse restaurant en partycentrum" en onlangs zijn de bezoekers van één of ander vervelend weblog aan het fotofucken gegaan met de door jou gemaakte foto's waarop je klanten te zien zijn terwijl ze een banaan pijpen. Wat doe je dan, nadat je bij de politie bent langsgeweest om een valse aangifte te doen en bij je lokale krantje bent wezen uithuilen? Een disclaimer op die site van je plaatsen natuurlijk, want die zijn juridisch immers zo goed als waterdicht gebleken. Leest u even mee?