Vandaag weer een ouderwetse bouwdag. Dat betekent dus vroeg op, zodat we om half acht in de Toyotabus richting de bouwplaats zitten. De Dakspanten zijn inmiddels klaar en de omlijsting van het dak is gisteren geplaatst, dus is het vandaag tijd om het dak op te bouwen. Los van het bouwen van het dak is er vandaag weinig gebeurd dus laat ik het bij een aantal foto's van vandaag. Morgen is het de laatste bouwdag en daarna gaan we twee dagen de toerist uithangen in een aantal nationale parken. Speciaal voor de azijnzeikers zit er ook een foto tussen van een timmerende Reet. meer...

Zo dan, vandaag was met afstand de hefstigste dag uit m'n leven (/merel roze). Vanmorgen om acht uur samen met de chauffeur, een leider van Sibusiso, een fysiotherapeut en een verpleegster vertrokken om bij ouders van gehandicapte kinderen langs te gaan. Het eerste bezoek is na een kwartiertje glibberen door de modder bij een gezin met een meisje met het syndroom van Down. Ze werd deze week op het Sibusiso Centrum verwacht, maar daar was ze dus niet. Het vervoer naar het centrum bleek het probleem te zijn, dus aan het eind van de dag hebben we het meisje weer opgepikt om haar bij het centrum af te zetten. meer...

Vandaag de eerste echte bouwdag. Aangezien het hier twee uur later is dan in Nederland, betekent dat dus dat we om half vijf Nederlandse tijd op moeten om tegen half zes in de bus te zitten richting het Elizabeth Center. Dat is ongeveer een half uur rijden, dus om zes uur Nederlande tijd, acht uur Tanzaniaanse tijd staan we op de bouwplaats om de werkzaamheden in te delen. Er moeten een aantal gebouwen neergezet worden: een klaslokaal, een gebouw voor de administratie en een gemeenschapsgebouw.  meer...

Zo, tijd om weer Reet does Merel Roze te doen. Vandaag de eerste dag in Tanzania. De dag begint met regen, maar na een uurtje houdt het op met regenen, breekt de zon door en stijgt de temperatuur naar een aangename 30 graden. De Lodge ligt op een heuvel, tegen de helling van Mount Meru, ondanks z'n bijna 5 kilometer hoogte, nog steeds het kleine broertje van de Kilomanjaro, die iets verder op ligt.  meer...

Hallo vanuit een warm en donker Tanzania (het is hier klokslag 6 uur 's avonds donker en klokslag 6 uur 's ochtends licht). Aangekomen op Kilimanjaro International Airport in Tanzania na een vlucht van ongeveer 9,5 uur om er achter te komen dat het loont om volgende keer niet van te voren een visum aan te vragen. De rij voor mensen die al een visum hebben is ten eerste vele malen langer dan de rij voor mensen die nog een visum moeten kopen, maar de ambtenaar achter de paspoortbalie (dus voor mensen die al een visum hebben) heeft vanavond geen haast en doet er dus ongeveer 5 minuten per paspoort over om het visum en het paspoort te bekijken en er daarna her en der wat stempels op te jassen, voorzien van een krabbeltje.  meer...