Indonesië kennen wij vooral van de rijsttafelproducten, maar het was ook een belangrijk olieland. De "Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot Exploitatie van Petroleumbronnen in Nederlands-Indië" is er opgericht en werd later Shell. Tien jaar geleden produceerden ze nog 1.6 miljoen vaten olie per dag, nu is dat nog maar 0.86 mbd. Tegelijkertijd is het aantal mensen toegenomen van 200 miljoen naar meer dan 240 miljoen mensen en is ook door de industriële ontwikkeling de eigen binnenlandse oliebehoefte gestegen. En aan die groeiende behoefte is nog geen eind gekomen. (Ter vergelijk: Nederland gebruikt meer dan 1 mbd, per hoofd van de bevolking 16x zoveel.)
President Susilo Bambang Yudhoyono zei afgelopen dinsdag met zoveel woorden: "Our wells are drying". Peak Oil in de praktijk? Investeerders zien vooral problemen op het gebied van corruptie.
De OPEC is een kartel van 13 olieproducerende landen, die onderling afspraken maken om de olieprijs te kunnen bepalen. Nu Indonesië van een producent in een consument verandert, is het tijd om dit lidmaatschap te herevalueren. Hillary Clinton zei, toen de olieprijs door over de 120 dollar schoot, dat ze de OPEC ontbinden wil. Indonesie vindt de OPEC-prijs eigenlijk te laag. Er zijn al regelmatig rellen in Indonesië vanwege de dure brandstof.

Als de natuur een klap krijgt, zoals in sommige Noorse fjorden is gebeurd, versnottert de biodiversiteit tot algendrek. Maar net algen kunnen een oplossing bieden voor onze oliebehoefte. De Uni van Wageningen start een experiment waarin algen worden ingezet om olie te maken. Algen krijgen CO2 uit de schoorsteen van elektriciteitscentrales en maken daar onder invloed van licht lipides van, waar weer diesel van te maken is. Dat licht komt tijdens dit experiment van lampen, maar het zou mooi zijn als het met zonlicht kan, want dan heb je biodiesel uit biozonnepanelen. Zou het trouwens niet efficienter zijn om die algen in hun geheel in de elektriciteitscentrales op te stoken, in plaats van er eerst olie van te brouwen?

Wereldwijd, bijvoorbeeld in Kameroen, Senegal, Haiti, Mexico, Egypte, Noord-Korea Bangladesh en Indonesie zijn al weken onrusten door hoge voedselprijzen. In Haiti viel de regering. Kofi Annan waarschuwt voor meer protesten. Mondiaal verdubbelden de prijzen in 3 jaar tijd. Als je arm bent, gaat er een groter aandeel van je inkomen naar voedsel. Duur eten betekent dan honger. Er worden verschillende invloeden verdacht van het opdrijven van de voedselprijzen, zoals biodiesel, global warming en dure aardolie. In "meer" meer over de oorzaken en de dilemma's bij de aanpak. Zie ook dit comment.  meer...