Toen LB en ik half maart op Retecool over peak oil begonnen, werd het gezien als een theorie uit de pessimistische hoek. De teneur was dat we ons niet zo druk moesten maken, omdat we nog wel tijd hebben om onze wetenschappers alternatieven uit te laten vinden. Inmiddels zijn wij verbaasd over het tempo waarin de stress over olie toeneemt. De theorie over peak oil is eenvoudig: Het kritieke moment komt niet wanneer de olie op is, maar wanneer de productie begint in te zakken. Dan kun je er over discussiëren wanneer dat moment er is en hoe je de piek definieert, zelfs hoe je 'olie' definieert, maar dat is arbitrair. Als u ons niet gelooft: Bush erkent inmiddels ook dat de flow van olie krap wordt. De hoeveelheid olie die wordt opgepompt groeit sinds 2004 nog maar nauwelijks. Dat feit dringt nu ineens door. Olie hamsteren is een goed idee. Kostte een vat gisteren nog 128 dollar, vanmorgen was dat al 135. Het hamsteren gebeurt virtueel. Via een soort olie-opties kopen handelaren het recht om later olie te kopen tegen de prijs van vandaag. Ondertussen dalen de fysieke voorraden in de VS, waardoor er nu een zogeheten bubbel komt in de olieprijs. De hoge prijs is niet langer enkel te verklaren uit de devaluerende dollar. Peak oil is nu.

Nederland wil wel windmolens, maar dan wel op zee, want dan staan ze uit beeld. Dat is verbazend, want windmolens horen bij Nederland. Zonder windmolens hadden we geen droge polders gehad. De gemalen die nu onze waterstand bepalen en de vinexwijken droog houden, werken op fossiele brandstoffen. Die worden in razend tempo duurder, waardoor het droogmalen van Nederland een hele dure grap gaat worden. Ik vroeg me af of we droge voeten kunnen houden door die grote moderne gemalen kunnen draaien op moderne windmolens, en heb uitgezocht hoeveel vermogen zo'n gemaal nodig heeft. Gemalen worden redundant uitgevoerd: ze hebben 2 tot 4 pompen, zodat ze altijd voldoende vermogen kunnen inzetten, ook als er een pomp in onderhoud is. De vier gemalen die het Hoogheemraadschp van Rijnland noemt, hebben een vermogen van 0.5 tot 1.5 megawatt. Dat is toevallig ook wat moderne windmolens leveren. Gemalen werken niet continu, eigenlijk alleen als het veel regent. Het leuke is dat het dan ook lekker waait. Ik stel voor naast elk gemaal één windmolen per pomp te plaatsen.

Dat kopt de Televaag vandaan boven een artikel over de aanhoudende stijging van de olieprijs. United Consumers stelt dat de benzineprijs dan neer zal komen op 2 euri per liter aan de pomp, tenzij de overheid de accijnzen op brandstoffen verlaagt. De hoge olieprijzen hebben echter niet alleen te maken met speculatie en een lage dollarkoers. Het heeft vooral te maken met een toenemende vraag op de wereldmarkt bij een afgevlakt / afnemend aanbod. De productie capaciteit is niet noemenswaardig meer te vergroten en de olieproducenten zullen dus steeds meer gaan vragen voor hun vaatjes zwart goud. De boodschap is dat ons aller verbruik vrij drastisch omlaag moet, want de hoge prijzen gaan niet meer weg hetgeen zich niet alleen zal uiten in een hogere prijs aan de pomp maar vooral ook een hogere prijs voor alle andere levensbehoeften. Verlaging van de accijzen zal minder / zuiniger rijden niet stimuleren. De stelling van de dag is dan ook: De overheid moet de accijnzen niet verlagen om de prijsstijgingen aan de pomp te drukken.

Indonesië kennen wij vooral van de rijsttafelproducten, maar het was ook een belangrijk olieland. De "Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot Exploitatie van Petroleumbronnen in Nederlands-Indië" is er opgericht en werd later Shell. Tien jaar geleden produceerden ze nog 1.6 miljoen vaten olie per dag, nu is dat nog maar 0.86 mbd. Tegelijkertijd is het aantal mensen toegenomen van 200 miljoen naar meer dan 240 miljoen mensen en is ook door de industriële ontwikkeling de eigen binnenlandse oliebehoefte gestegen. En aan die groeiende behoefte is nog geen eind gekomen. (Ter vergelijk: Nederland gebruikt meer dan 1 mbd, per hoofd van de bevolking 16x zoveel.)
President Susilo Bambang Yudhoyono zei afgelopen dinsdag met zoveel woorden: "Our wells are drying". Peak Oil in de praktijk? Investeerders zien vooral problemen op het gebied van corruptie.
De OPEC is een kartel van 13 olieproducerende landen, die onderling afspraken maken om de olieprijs te kunnen bepalen. Nu Indonesië van een producent in een consument verandert, is het tijd om dit lidmaatschap te herevalueren. Hillary Clinton zei, toen de olieprijs door over de 120 dollar schoot, dat ze de OPEC ontbinden wil. Indonesie vindt de OPEC-prijs eigenlijk te laag. Er zijn al regelmatig rellen in Indonesië vanwege de dure brandstof.

Als de natuur een klap krijgt, zoals in sommige Noorse fjorden is gebeurd, versnottert de biodiversiteit tot algendrek. Maar net algen kunnen een oplossing bieden voor onze oliebehoefte. De Uni van Wageningen start een experiment waarin algen worden ingezet om olie te maken. Algen krijgen CO2 uit de schoorsteen van elektriciteitscentrales en maken daar onder invloed van licht lipides van, waar weer diesel van te maken is. Dat licht komt tijdens dit experiment van lampen, maar het zou mooi zijn als het met zonlicht kan, want dan heb je biodiesel uit biozonnepanelen. Zou het trouwens niet efficienter zijn om die algen in hun geheel in de elektriciteitscentrales op te stoken, in plaats van er eerst olie van te brouwen?

Wereldwijd, bijvoorbeeld in Kameroen, Senegal, Haiti, Mexico, Egypte, Noord-Korea Bangladesh en Indonesie zijn al weken onrusten door hoge voedselprijzen. In Haiti viel de regering. Kofi Annan waarschuwt voor meer protesten. Mondiaal verdubbelden de prijzen in 3 jaar tijd. Als je arm bent, gaat er een groter aandeel van je inkomen naar voedsel. Duur eten betekent dan honger. Er worden verschillende invloeden verdacht van het opdrijven van de voedselprijzen, zoals biodiesel, global warming en dure aardolie. In "meer" meer over de oorzaken en de dilemma's bij de aanpak. Zie ook dit comment.  meer...