Kijktip voor vanavond, Nederland 2, 22:50 uur: Darwin's Nightmare, over de Nijlbaarsindustrie die aan de oevers van het Victoriameer in Tanzania voor ontluisterende taferelen zorgt. Dure vis wordt geëxporteerd door gammele russische vrachtvliegtuigen, die op de terugweg wapens meenemen, terwijl de lokale bevolking zich in leven moet houden met rottende viskarkassen. Zie ook de officiële site van Darwin's Nightmare.
Update: Lees nu na het kijken van de documentaire ook het artikel van Arjan Spit uit Kenia (thanx andrijvie).

Zo weer terug uit Afrika, maar daar later meer over (en m'n darmen hebben na thuiskomst het gevecht met het Afrikaanse eten opgegeven /dejavu), maar nu over tot de orde van de dag. Wat als je absoluut niet kunt drummen of piano spelen, maar wel goed kunt video editten? Dan maak je muziek via timeline editing.

Vandaag weer een ouderwetse bouwdag. Dat betekent dus vroeg op, zodat we om half acht in de Toyotabus richting de bouwplaats zitten. De Dakspanten zijn inmiddels klaar en de omlijsting van het dak is gisteren geplaatst, dus is het vandaag tijd om het dak op te bouwen. Los van het bouwen van het dak is er vandaag weinig gebeurd dus laat ik het bij een aantal foto's van vandaag. Morgen is het de laatste bouwdag en daarna gaan we twee dagen de toerist uithangen in een aantal nationale parken. Speciaal voor de azijnzeikers zit er ook een foto tussen van een timmerende Reet. meer...

Zo dan, vandaag was met afstand de hefstigste dag uit m'n leven (/merel roze). Vanmorgen om acht uur samen met de chauffeur, een leider van Sibusiso, een fysiotherapeut en een verpleegster vertrokken om bij ouders van gehandicapte kinderen langs te gaan. Het eerste bezoek is na een kwartiertje glibberen door de modder bij een gezin met een meisje met het syndroom van Down. Ze werd deze week op het Sibusiso Centrum verwacht, maar daar was ze dus niet. Het vervoer naar het centrum bleek het probleem te zijn, dus aan het eind van de dag hebben we het meisje weer opgepikt om haar bij het centrum af te zetten. meer...

Vandaag de eerste echte bouwdag. Aangezien het hier twee uur later is dan in Nederland, betekent dat dus dat we om half vijf Nederlandse tijd op moeten om tegen half zes in de bus te zitten richting het Elizabeth Center. Dat is ongeveer een half uur rijden, dus om zes uur Nederlande tijd, acht uur Tanzaniaanse tijd staan we op de bouwplaats om de werkzaamheden in te delen. Er moeten een aantal gebouwen neergezet worden: een klaslokaal, een gebouw voor de administratie en een gemeenschapsgebouw.  meer...

Zo, tijd om weer Reet does Merel Roze te doen. Vandaag de eerste dag in Tanzania. De dag begint met regen, maar na een uurtje houdt het op met regenen, breekt de zon door en stijgt de temperatuur naar een aangename 30 graden. De Lodge ligt op een heuvel, tegen de helling van Mount Meru, ondanks z'n bijna 5 kilometer hoogte, nog steeds het kleine broertje van de Kilomanjaro, die iets verder op ligt.  meer...

Hallo vanuit een warm en donker Tanzania (het is hier klokslag 6 uur 's avonds donker en klokslag 6 uur 's ochtends licht). Aangekomen op Kilimanjaro International Airport in Tanzania na een vlucht van ongeveer 9,5 uur om er achter te komen dat het loont om volgende keer niet van te voren een visum aan te vragen. De rij voor mensen die al een visum hebben is ten eerste vele malen langer dan de rij voor mensen die nog een visum moeten kopen, maar de ambtenaar achter de paspoortbalie (dus voor mensen die al een visum hebben) heeft vanavond geen haast en doet er dus ongeveer 5 minuten per paspoort over om het visum en het paspoort te bekijken en er daarna her en der wat stempels op te jassen, voorzien van een krabbeltje.  meer...

Ja, je leest het goed, Retecool gaat voor het Goede Doel. En dan nu eens niet zo'n goed doel waar 25.000 man in dienst zijn en het hoofdkantoor gevestigd is in een soort van Trump Tower, maar een goed doel waar geen cent aan de strijkstok blijft hangen. Volgende week (van 4 tot 12 November) ga ik, op eigen kosten uiteraard, samen met nog 31 andere mensen via de Florentina Foundation, naar Tanzania om daar voor de Stichting Sibusiso de nodige werkzaamheden te verrichten, zoals bijvoorbeeld het bouwen van klaslokalen, het bouwen van een keuken/workshop en het renoveren van een wachtershuisje. Stichting Sibusiso richt zich op de opvang van geestelijk gehandicapte kinderen en hun ouders, omdat bij de lokale bevolking aldaar een handicap nog steeds een zwaar taboe is. Geestelijk gehandicapte kinderen worden in Tanzania meestal weggestopt uit schaamte omdat men een handicap ziet als een straf van "god". Niet alleen de gehandicapte kinderen zelf ondervinden daar last van, de ouders en andere familieleden van deze kinderen worden als minderwaardig beschouwd en buitengesloten. Daarnaast gaan we voor het Elizabeth Center, een eigen project van de Florentina Foundation, een opleidingcentrum voor de Maasai bouwen. Er zullen onder andere een kleuterschool en een lagere school gebouwd gaan worden. Lees hieronder in "meer" verder over dit project en wat je zelf eventueel zou kunnen doen/bijdragen. meer...